ในการบริหารงาน ผมจะมีหลักยึดอยู่ 2 ประการครับ คือ การบริหารตนเอง และ การบริหารคนอื่น ที่สำคัญ ก่อนที่จะไปบริหารคนอื่น ต้องบริหารตนเองก่อนครับ
การบริหารตนเองที่สำคัญ คือ การบริหารจิตครับ ก่อนออกจากบ้าน ผมจะบริหารจิตตัวเอง ด้วยการ "ดูจิต" ก่อนครับ ดูว่าในจิตใจยังมีความโลภ โกรธ หลง หลงเหลืออยู่บ้างหรือไม่ ถ้ายังหลงเหลือก็คอยเฝ้าดูอยู่ อย่าให้ออกมาอาละวาด และก่อนที่จะคิดก่อนที่จะพูด ก่อนที่จะตัดสินใจใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับบุคลากรในองค์กร ก็จะพยายาม "ดูจิต" ตัวเองก่อนครับ ถ้า "จิตเกิด" ก็อย่าเพิ่งพูด คิด หรือ ทำ รอให้จิตสงบก่อน ถึงค่อยคิด ค่อยตัดสินใจ ค่อยกระทำ
ประการที่สองการบริหารคนอื่น ที่สำคัญ คือ ต้อง "ได้ใจ" เขาก่อนครับ และการจะได้ใจ ต้อง ใช้ ใจ สัมผัส ใจด้วยความจริงใจ ครับ (ใจของผู้บริหาร สัมผัสกับใจของบุคลากร) วิธีการง่ายๆ ที่เป็นรูปธรรมในการใช้ใจ สัมผัสใจ เช่น การทักทายพูดคุยเป็นกันเอง สอบถามสารทุกข์สุกดิบเรื่องส่วนตัว สนใจเรื่องเรื่องเล็กๆน้อย มีความเอื้ออาทรห่วงใย ฯลฯ เรื่องง่ายๆ แค่นี้ก็ได้ใจแล้วครับ
ที่นี้ เมื่อ ดูจิต และ ได้ใจ แล้ว เรื่องงานก็เป็นเรื่องเล็กครับ..ขอบคุณครับ
เรีน คุณsmail man ที่คิดถึง
ผมคิดว่าการเป็นผู้บริหารต้องอ่านสถานการณ์ตลอด มีหลายอย่าที่ผู้บริหารรู้ และรู้ดวยว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งดี แต่ทำไม่ได้
ตัวอย่างเช่น ผู้บริหารส่วนใหญ่รู้ว่า ที่นั่งที่ดีที่สุด ของผู้บริหารคือการนั่งอยู่ในหัวใจลูกน้อง แต่เขาหาทางเข้าไปนั่งไม่เจอ ก็เลย ตัดสินใจนั่งบนหัวลูกน้อง และในที่สุดเขาก็ล้มเหลวในการบริหาร
ขอบคุณที่นำสิ่งดี ๆ มาให้พวกเราตั้งแต่เช้าเลย
ผู้บริหารส่วนใหญ่รู้ว่า ที่นั่งที่ดีที่สุด ของผู้บริหารคือการนั่งอยู่ในหัวใจลูกน้อง แต่เขาหาทางเข้าไปนั่งไม่เจอ ก็เลย ตัดสินใจนั่งบนหัวลูกน้อง และในที่สุดเขาก็ล้มเหลวในการบริหาร
ประทับใจครับ
มาเยี่ยม คุณ
small man
อ่านแล้วนึกถึงช่วงที่ผมเป็นประธานนักเรียนตอนนั้นเรียนอยู่ ม. ศ . 5 มีสโลแกนของตนว่า...ชีวิตผู้นำ...จงนั่งในหัวใจคน อย่านั่งบนหัวคน...
ชีวิตผู้นำ...จงนั่งในหัวใจคน อย่านั่งบนหัวคน...
ขอบคุณครับ
สรุปได้ชัดเจนเป็นขั้นเป็นตอนดี ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณ small man
ผมไม่ได้ปฏิบัติงานเป็นผู้บริหารคน แต่มีมุมมองที่เห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน...สงสารเขาครับ
ดูจิต และ ได้ใจ แล้วจะทำอย่างไรกับมือที่ ๓ ดีครับ
ขอบคุณครับ