ประชาชนที่เข้ามาในโรงพยาบลส่วนใหญ่จะเป็นญาติผู้ป่วย และผู้ป่วย (ผู้ป่วยมักมีญาติเยอะ) ผู้มาติดต่องาน มาทำกิจการต่างๆ ผู้อาสามาทำงานให้โรงพยาบาล แต่มีผู้เข้ามาเรียนรู้จากโรงพยาบาลโดยตั้งใจไม่มากนัก โดยที่โรงพยาบาลเป็นแหล่งความรู้ใหญ่มากในจังหวัดและชุมชน แนวคิดที่จะเปิดโรงพยาบาลเป็นแหล่งเรียนรู้ของชุมชนเกิดขึ้นมา และได้คุยกับอาจารย์ดาวฤกษ์ เมืองจันทบุรี ก็เห็นตรงกันว่าเป็นเรื่องน่าจะทำ โดยเอาหน่วยงานที่สามารถเจียดเวลามาให้ความรู้แก่ประชาชนได้ ส่วนเรื่องความรู้นั้นเรามีมาก และเป็นผู้ปฏิบัติจริงอยู่แล้ว เจ้าหน้าที่ก็ไม่ต้องเตรียมตัวมาก ในระยะแรกจึงปรึกษากันว่า ภาระงานเรามากลองชิมลางเปิดน้อยๆก่อน เราก็จะจัดหน่วยที่สมัครใจและพร้อมช่วยก็ได้มากหลายเรื่อง คือการปฐมพยาบาล การดูแลสุขภาพช่องปาก การดูแลผู้สูงอายุ การจัดการขยะ อาหารปลอดภัยและเหมาะสม แต่ละหน่วยจะเล่าให้ฟังและให้ผู้เยี่ยมได้ทดลงอปฏิบัติ เราจะเปิดบ่ายวันจันทร์สัปดาห์ที่ 2 และ 4 ของเดือน การมาครั้งหนึ่งจะมาเป็นกลุ่มได้ 20 คน ครั้งหนึ่งจะดูได้ 2 หน่วย เวียนหนังสือออกไปได้สักอาทิตย์หนึ่งแล้ว มีโรงเรียนราชานุกูล พิษณุโลกติดต่อเข้ามา ความคาดหวังของเราก็คือหากสิ่งที่เราทำ เกิดประโยชน์แก่สุขภาพคน แก่ชุมชน สิ่งแวดล้อม และปลูกฝังให้เยาวชนและชนผู้มีอายุดำเนินชีวิตในแนวทางที่ถูกต้องได้บ้างก็พึงพอใจ เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลก็จะได้มีความภาคภูมิใจ ได้เป็นครูกันสักที
โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก แหล่งเรียนรู้ของชุมชน
หากสิ่งที่เราทำ เกิดประโยชน์แก่สุขภาพคน แก่ชุมชน สิ่งแวดล้อม และปลูกฝังให้เยาวชนและชนผู้มีอายุดำเนินชีวิตในแนวทางที่ถูกต้องได้บ้างก็พึงพอใจ
เรียน ท่านอาจารย์หมอสาโรจน์