วันนี้ผมทำผิด ที่ปล่อยให้อารมณ์ที่เป็นอกุศลมูลมาครอบงำ ตัวเอง

หลังจากที่ได้ทำไปแล้ว จึงรู้ว่าผิด ผิดแล้วเสียใจ เสียใจแล้วจึงมาไตร่ตรอง ซึ่งผมก็คิดว่า ก่อนทำน่าจะคิดให้มากกว่านี้ ก่อนที่อารมณ์จะไปกระแทกสิ่งที่อยู่รอบข้างให้บอบช้ำไปมากกว่านี้

 เป็นการรู้ตัว...หลังจากที่ทำไปแล้ว

หากมองในแง่มุมที่พัฒนา ก็มองว่า รู้ตัวได้เร็วมากขึ้น มีตัวรู้ได้ทันอารมณ์ก่อนที่จะเตลิดไปมากกว่านี้ แม้ว่าจะพลาดพลั้งไปแล้วก็ตาม

การฝึกตัวเอง ในการรู้ตัว ดูจิต ให้พ้น อกุศลมูล ๓ ประการ อันได้แก่

  • ความโลภ
  • ความโกรธ
  • ความหลง

หากรู้ทันอารมณ์เบื้องต่ำเหล่านี้ ก็ทำให้เรารอดพ้นจากความทุกข์ เป็นมูลเหตุที่ก่อเกิดบาปทุจริตนำมาซึ่งความเดือดร้อนและความทุกข์

เป็นการก้าวขึ้นบันไดจิตอีกขั้นที่ผมได้เรียนรู้ รู้เท่าทันกรรมปัจจุบันที่ผมน่าจะควบคุมได้...แต่ผมยังทำไม่ได้ในวันนี้