ตามไปอ่านบล็อกอาจารย์ JJ , พี่ทวีสิน และอีกหลายๆท่านที่ใส่คำสำคัญ NKM4 ไว้ แล้วอดไม่ได้ต้องมาเล่าความประทับใจบ้าง
ตั้งแต่มาถึงงานก็ปะกับกลุ่มพี่ทวีสิน และพี่ๆน้องจาก SCG นั่งเอกเขนกดูทีวีถ่ายทอดสด อ.จรัส สุวรรณเวลา พอดี เลยไปสุมหัวด้วย พร้อมข้าวเหนียวไก่ทอดโอเค ฟังไปฟังมารู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง แล้วหูก็ไปโดนเรื่องที่อาจารย์จรัส เล่าถึงมนุษย์อวกาศ ว่าถ้าเราออกไปนอกโลกแล้วมองกลับลงมาที่โลกของเรา จะพบว่าตัวเรามันแค่นิดเดียว กระจ้อยร่อย กระจิ๊ดริด (อันนี้อาจารย์ไม่ได้พูด) ไม่ได้สำคัญ ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรนักหนา แล้วอาจารย์ก็พูดอะไรต่อก็ไม่รู้ แต่แค่ประโยคนี้ก็ทำให้จิตใจ"ฮึกเหิม" รู้สึกว่ากล้าที่จะลองผิดลองถูก ในสิ่งที่เป็นประโยชน์ เป็นกุศลกับคนอื่น เพราะทำอะไรเฉิ่มๆไป ไม่นานเดี๋ยวคนก็ลืม :D
แล้วก็มาเดินดูในงาน เป็นนิทรรศการเล็กๆ ที่อบอุ่น ทุกองค์กร ทุกบริษัทที่เข้าร่วมเต็มใจนำเสนอผลงาน และแบ่งปันความรู้ให้กัน ถูกใจโรงเรียนเพลินพัฒนาที่ซู้ดเลย ได้คุยกับครูโอ่ง เป็นครูที่น่ารักมาก แค่ฟังเสียงกับเห็นรอยยิ้มก็อุ่นใจแล้วค่ะ
เดินดูจนเมื่อยก็กลับมานั่งที่ซุ้มของ SCG โชคดีได้พี่ทวีสินจัดเวทีให้คนแถวๆนั้นมาตั้งวงเล่ากัน เลยได้เจอเครือข่ายความรู้มากมาย จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น , มหาสารคาม, เชียงใหม่, ม.นเรศวร ,บ.NOK, โรงไฟฟ้าแม่เมาะ ฯลฯ ตื่นเต้นจริงๆที่ได้เล่าเรื่องเล็กๆ ของซันฟู้ดให้คนอื่นฟัง
เสียดาย ไปไม่ทัน
วันอาทิตย์ ก็ติดงานอีก
ปีหน้า (ถ้ามี) จะไปแจมด้วย