หลังจากได้ทราบความหมายของการเต้นรำของผึ้งไปแล้ว  วันนี้เราจะมาดูว่าผึ้งยังมีการสื่อสารกันอย่างไรอีกบ้าง

ผึ้งไม่ได้รู้ภาษามาแต่กำเนิด  ต้องมีการเรียนรู้  ฝึกฝนเอาภายหลังจนชำนาญแล้วจึงออกบินหาอาหาร  โดยเรียนรู้จากผึ้งรุ่นพี่ที่มีความชำนาญแล้ว  เมื่อผึ้งรุ่นพี่เต้นรำ  ผึ้งสาวๆ ก็จะเอาหนวดไปแตะ เพื่อที่จะเรียนรู้ว่าการเต้นรำนั้นหมายความว่าอย่างไร  และการเต้นรำเป็นแบบไหน  การเต้นรำของผึ้งในแต่ละสายพันธุ์  จะมีความใกล้เคียงกันเป็นส่วนมาก  แต่ก็มีข้อแตกต่างกันบ้างเล็กน้อย  คือ  จะมีสำเนียง  (Dialect) ที่แตกต่างกัน

ผึ้งสามารถรู้ตำแหน่งของดวงอาทิตย์ได้  ถึงแม้ท้องฟ้าจะปกคลุมด้วยเมฆ  เพราะตาของผึ้งจะไวต่อแสงอุลตร้าไวโอแลต (Ultra-violet) ที่ส่องผ่านก้อนเมฆ ในวันที่มีแดดดี ในช่วงเวลาบ่ายโมงถึงบ่ายสามจะไม่ค่อยพบว่ามีการเต้นรำภายในรังผึ้งในแถบเส้นศูนย์สูตร  เมื่อดวงอาทิตย์อยู่ตรงศีรษะ พบว่าผึ้งจะไม่มีการเต้นรำและหยุดออกหาอาหาร

ถ้าแหล่งอาหารอยู่ทางซ้ายของดวงอาทิตย์ ผึ้งจะเต้นรำทำมุมทางด้านซ้ายของแรงโน้มถ่วงของโลก  ถ้าแหล่งอาหารอยู่ทางขวาของดวงอาทิตย์  ผึ้งก็จะเต้นรำทำมุมทางด้านขวาของแรงโน้มถ่วงของโลก

ในการเต้นรำบอกทิศทาง บางทีผึ้งอาจใช้สิ่งอื่นเป็นตัวสังเกตแทนดวงอาทิตย์  เช่น  ป่าแนวชายฝั่งทะเล  หรือถนนซุปเปอร์ไฮเวย์  ถ้าผึ้งต้องบินอ้อมภูเขา หรือก้อนหินใหญ่ๆ เพื่อไปยังแหล่งอาหาร ในการเต้นรำผึ้งจะบอกระยะทางจากรังไปยังแหล่งอาหารเป็นเส้นตรง  การเต้นรำของผึ้งจะบอกเฉพาะทิศทาง  ระยะทางเท่านั้น  ไม่บอกความสูงของแหล่งอาหารว่า อยู่สูงหรือต่ำแค่ไหน

ผึ้งสามารถรับรู้แรงโน้มถ่วงของโลกได้  ก็โดยมีอวัยวะรับรู้การทรงตัว  เป็นแผงเส้นขนเล็กๆ ติดอยู่ที่ด้านหลังของส่วนหัว  เมื่อผึ้งเคลื่อนไหว ประสาทที่เส้นขนเล็กๆ นี้ก็จะรับรู้ว่าตัวผึ้งอยู่ตรงกับแนวไหนขอวแรงโน้มถ่วงโลก อวัยวะนี้นอกจากใช้ในการเต้นรำแล้ว  ยังสำคัญอย่างยิ่งในการที่ทำให้ผึ้งสร้างรวงได้ถูกต้องและสม่ำเสมอ