อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ แม้ว่าจะไม่ประมาท

สวัสดีครับ เมื่อวานถือว่าเป็นวันที่ซวยมากๆวันหนึ่งของผมที่เดียว เนื่องจากตอนเย็นประสบอุบัติเหตุนิดหน่อยคือรถมอเตอร์ไซด์ล้มกลางสี่แยกไฟแดง สาเหตุมันเกิดจากผมโดนชน แต่คู่กรณีของผมไม่ใช่คนนะครับ มันเป็นหมา ผมโดนหมาชนครับ

โดยเมื่อวานนี้ตอนเย็นผมต้องเอาหมอนกับเสื่อไปให้พี่สาวที่โรงพยาบาลเนื่องจากว่าพี่เขยไม่สบาย ผมเอาเสื่อใส่ตะกร้าหน้าและหมอนเอาใส่ย่ามไป ผมขี่มอเตอร์ไซด์ไปไม่เร็วมากนักเนื่องจากเป็นสี่แยก ในขณะที่กำลังข้ามแยกที่ไม่มีสัญญานไฟอยู่นั้น หมาตัวหนึ่งพุ่งข้ามถนนมาชนบริเวณล้อหน้าของมอเตอร์ไซด์ผมล้มไม่เป็นท่า ในขณะที่หมามันลุกขึ้นได้มันก็ใส่เกียร์หมาวิ่งต่อครับ โชคดีของผมอยู่บ้างที่ผมขี่มาไม่เร็วนัก และเวลาล้มก็ลมทับหมอนที่ใส่ย่ามไว้ แถมยังใส่หมวกกันน็อค เลยไม่มีบาดแผลอะไรแต่ตื่นเช้ามาเคล็ดขัดยอกนิดหน่อย แต่อาการที่เห็นได้ชัดคืออายครับ ผมลุกขึ้นได้ก็ติดเคื่องไปต่อเหมือนกันครับ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและก็จากบริเวณนั้นไปอย่างเร็วที่สุด

จากเหตุการณ์ดังกล่าวผมเองไม่ได้โทษหมานะครับ อาจจะโทษความซวยของตัวเองกับคนที่เลี้ยงหมาครับ ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าหมาตัวดังกล่าวเป็นหมามีเจ้าของหรือว่าหมาจรจัด หากเป็นหมาจรจัดผมก็ถือว่าซวยไป อยากให้เทศบาลเจ้าของพื้นที่แก้ไขปัญหาบ้าง เพราะอาจจะมีคนโชคดีที่ล้มทับหมอนอย่างผมไม่มากนัก แต่หากหมามีเจ้าของก็หวังว่าเจ้าของน่าจะมีความรับผิดชอบต่อสังคมให้มากกว่านี้ ไม่ควรให้หมาของตัวเองสร้างความเดือดร้อนกับคนอื่น ผมเองเมื่อวานก็ไม่รู้ว่าจะป้องกันอย่างไร อยู่ดีๆขับมาช้าๆอย่างไม่ประมาทยังโดนชนเลย หากครับซิ่งหรือขับแบบขาดสติ คงจะโดนรถที่สวนมาทับไปแล้ว ผมคงต้องบันทึกเหตุการณ์นี้ไว้ในความทรงใจและควรเตือนสติตัวเองไว้เสมอว่าอย่าประมาท เพราะหากประมาทผมคงเจ็บกว่านี้แน่นอน

เจ็บตัวไม่เท่าไรแต่เรื่องอายสิคิดหนัก

คิดแล้วเศร้ามีแต่คนถามว่าหมาเจ็บไหม