เป็นเรื่องเล่ากระทบกระเทียบเปรียบเปรย ....

 “ เกษียณ….ให้เกษม ”

“ เดี๋ยวลูกสาวก็จะให้ไปอยู่เชียงใหม่เดี๋ยวลูกชายก็จะให้ไปอยู่ภูเก็ตเดี๋ยวลูกคนเล็กก็จะให้ไปอยู่กรุงเทพฯ” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"> </p>

เป็นเรื่องเล่ากระทบกระเทียบเปรียบเปรย  ถึงแม่จอมน่าเบื่อ  พ่อน่ารำคาญ  ที่ลูกสาวบ้านอยู่ภูเก็ตก็ไล่ให้พ่อแม่ไปอยู่เชียงใหม่   ส่วนลูกชายบ้านอยู่เชียงใหม่ก็ไล่ให้พ่อแม่ไปอยู่ภูเก็ต  ส่วนลูกคนเล็กที่อยู่อุบลก็ไล่ให้แม่ไปอยู่กับญาติที่กรุงเทพฯ

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; line-height: 150%" class="MsoNormal"> “ เพราะ..อยู่แก๊งไหน  หัวหน้าตายหมด” วัน ๆ มีแต่เรื่องให้รำคาญใจ..ลูกหลานแก้ปัญหาไม่หวาด ไม่ไหวลูก ๆ จึงเกี่ยงกันที่จะเลี้ยงดู    ผู้ที่เป็น สว. หรือ สูงวัยทั้งหลายจึงควรทำตัวให้น่ารัก  ดีกว่าทำตัวน่าเบื่อหน่าย</p>

เราควรจะเป็นมรดกของครอบครัว  มากกว่าการเป็นปัญหาของครอบครัว   เพราะฉะนั้นถ้าจะ “ เกษียณให้เกษม ”  ก็ควรประพฤติปฏิบัติตนเบื้องต้นดังนี้

หนึ่ง..  จงดำเนินชีวิตให้เรียบง่าย  ติดดิน  อย่าดำเนินชีวิตยุ่งยาก  ยุ่งเหยิง  มากเรื่อง  มากความ  ท่าเยอะ  กติกาแยะ  ข้อจำกัดหยุมหยิม  กินยาก  อยู่ยาก  นอนยาก  ลำบากคนรอบข้างสิบทิศ  จนคนรอบข้างเบื่อหน่าย

 

         สอง..อย่าเรียกร้องอะไรต่อมิอะไรจากลูกหลานจนมากเกินไป  จะเอาโน่นเอานี่  เอานี่ยังไม่พอทำเนา   บางราย เอาหนี้มาให้เรื่อย ๆ นี่ซิ  ปวดหัว

         สาม..อย่าทำตัวน่าเบื่อหน่าย  น่ารำคาญให้คนรอบข้าง  อย่าจู้จี้  ขี้บ่นจุกจิกไปทุกเรื่อง  ที่สำคัญพยายามทำตัวให้เข้ากับลูกหลานให้เนียน   อย่าให้อายุเป็นช่องว่างระหว่างเรากับลูกหลาน   ประเภทกฎกติกามากมาย  จนลูกหลานกระดุกกระดิกไปไหนไม่ได้เลย

       

         สี่.. อย่าเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยคิดหยุมหยิม   จนทำให้คนในบ้านอึดอัด   ต้องคอยระวังคำพูดคำจา  ตลอดเวลา เกรงจะทำให้น้อยอก น้อยใจ  หัดทำตัวเป็นคนง่าย ๆ ไม่มากเรื่อง  ท่าเยอะจะน่ารักมากขึ้น

        

         ห้า.. อย่าทำตัวเป็นผู้สื่อข่าวภาคค่ำ  เวลา 2 ทุ่ม  พอลูกหลานกลับมาถึงบ้าน  ก็รีบรายงานจนเขาไม่ได้มีเวลาพักผ่อน  ประเภททำงานไม่ปวดหัว  จะปวดหัวก็ตอนรับคำฟ้องจากพ่อแม่ที่มาอยู่ด้วยนี่ละ

       

         หก..  อย่าทำตนเป็นคน อมโรค  นั่งก็โอย..ลุกก็โอย..ในกระเป๋าถือมีแต่ยากับผ้าเช็ดน้ำลาย  บางคนชอบคุยถึงแต่เรื่องเจ็บป่วย  เรื่องยา  เรื่องไปงานศพ เพราะเพื่อน ๆ เริ่มทะยอยกันถอดใจไปทีละคนสองคน

         เจ็ด..  อย่าลำเลิกบุญคุณลูกหลาน  วันเว้นวัน ความจริงลูก ๆ ส่วนใหญ่รู้อยู่แล้ว ว่าพ่อแม่มีบุญคุณมากน้อย  ขนาดไหน  ไม่ต้องมาคอยทวงถามเป็นระยะ ๆ ให้รู้สึกรำคาญใจหรอก

        

          แปด.. อย่าทำตัวเป็น “ คนแก่ขี้งก ”  หวงสมบัติ..ของใช้..ของกิน..หวงทุกอย่าที่คิดว่า

เป็นของตน  คิดดูให้ดีซิ  “ ถ้าไม่ให้เขา ใครเล่าจะมาให้เรา ”  ในยามที่เราจำเป็น  แปลกแต่จริง 

“ คนแก่ที่ชอบให้  ก็จะเป็นคนแก่ที่ได้รับ ”  ตลอดชีวิต

                     เก้า..อย่าทำตนเป็น “ บิดาแห่บ่าง ”  คือคอยยุแยงตะแคงรั่ว ให้ผัวเมียในบ้านทะเลาะกัน

วันๆ ทำตัวเป็นอีกาคาบข่าว  ให้นักข่าว ระวังให้ดี  ถ้าลูกตัว  ลูกสะใภ้  จับได้ว่าเป็นแผนของเรา  อาจจะได้ไปอยู่เชียงใหม่หรือหาดใหญ่กัน  หายอยากก็ได้

         

           สิบ..อย่าบั่นทอนตนเองและคนรอบข้างด้วยการนินทาให้ร้ายป้ายสีคนอื่น หรือต่อว่าต่อขานตนเองไม่เว้นแม้แต่คนสนิทใกล้ตัว   พยายามอย่าเล่าเรื่องร้าย ๆ ของเราให้คนอื่นฟังเป็นการบั่นทอนจิตใจเขาเปล่าๆ   อย่าคิดเรื่องไม่เป็นเรื่องในอดีตที่เราไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้   เพราะนอกจากจะบั่นทอนตัวเองทางกายแล้ว  มันยังทำร้ายด้านจิตใจเราอีกทางหนึ่งด้วย.

           ทั้งสิบประการที่กล่าวมานี้เป็นการกล่าวกระทบกระเทียบเปรียบเปรย..สะกิดท่านทั้งหลายเพื่อการตามรู้ทันตัวเองในวัยที่เกษียณแล้วหรือกำลังย่างก้าวใกล้เข้าไปทุกขณะครับ . 

 

 

</span></font></strong></span>