• สวัสดีครับทุกท่าน
  • ผมต้องขออภัยที่ไม่ได้ย้อนกลับเข้ามาทักทายและตอบท่านที่เข้ามาเยี่ยมและได้แสดงความเห็นแลกเปลี่ยนไว้นะครับ
  • คุณครูอ้อย สิริพร กุ่ยกระโทก  ครับ   สิ่งที่ครูอ้อยทำนั้นเป็นการเตรียมตัว    และเตรียมพร้อมสำหรับคนในวัยใกล้เกษียณในแบบอย่างของคนรุ่นใหม่เลยละครับ   คือ...เป็นลักษณะของการเลี้ยงลูกให้เขาเป็นคนดีของสังคม .. เติบโตไปเป็นคนที่สามารถทำประโยชน์ให้แก่สังคม..  และเป็นผู้สืบทอดเจตนารมณ์ที่ดีต่อจากบรรพบุรุษ   โดยการถ่ายทอดองค์รวมทั้งหลายของความรู้  ความดี  คุณธรรม  จริยธรรม  ไปสู่คนใน generation  ต่อไปได้  ...เป็นแบบอย่างที่ดี...  ที่ผู้ที่ใกล้ถึงวัยเกษียณสามารถเอาอย่างได้เลยละครับ   ... เพียงแต่ว่าต้องเตรียมตัว..และที่สำคัญต้อง  "เตรียมใจ" ให้พร้อม ... และยอมรับให้ได้จริงๆเมื่อเวลานั้นมาถึงนะครับ..เพราะว่า..ไม่ง่ายนักที่อยู่ๆ...ทุกสิ่งที่เราเคยทำอยู่เป็นประจำๆทุกวัน   จนแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวตนของเราแล้วนั้น...หายไปปป...ขาดไปปป...หมดไปปป..ในชั่วเพียงการเปลี่ยนผ่านเพียงข้ามคืนเดียว..ครับ
  • คุณ  ลิงล้านนา  ครับ  ผมว่านั่งนอนเฝ้าขุมทรัพย์เก่าแก่ พร้อมโน๊ตบุค+ADSL ก็เป็นสิ่งที่รับได้นะครับ   ลูกๆเขาก็ต้องมีวิถีชีวิตของเขาตามวิถีทางของเขา  เราเป็นบุพการีที่เขาจะมาเยือนเมื่อคิดถึงเรา    หรือเราสามารถไปเยือนเขาเมื่อคิดถึงเขาได้  แล้วเราก็กลับมาอยู่เฝ้าสมบัติเก่าของเรา (เอาไว้ให้เขานั่นแหละ)  ฟังดูน่าจะมีความสุข และสงบดีนะครับ
  • คุณ  ครูหล้า  ครับ ผมอนุโมทนานะครับ การดูแลผู้สูงอายุเป็นเรื่องที่ไม่ทุกคนที่จะทำได้นะครับ   พฤติกรรมเล่านี้เป็นธรรมชาติของคนสูงอายุจริงๆครับ  ผมเองเอามาเขียนก็ต้องระมัดระวังมุมในการเขียนถึงพอสมควรเลยล่ะครับ..เพราะอาจจะมีบางท่านคิดในใจว่า....เออ..เอ็งไม่แก่เหมือนข้าบ้างก็แล้วไป..แล้วจะรอดู.. แต่...ก็นั่นแหละครับ  เมื่อเราเองแก่ตัวไปเราก็คงจะมีอาการอย่างที่ว่ามาเหมือนกัน..ไม่มากก็น้อยล่ะครับ..อยู่ที่ว่าเราได้เคยฝึกการปฎิบัติในเรื่องของ...การรู้เท่าทันอารมณ์ตัวเองได้ดีเพียงใด..เราฝึกบ่อยจนจิตว่องไวทันอารมณ์ที่แล่นไปมาได้รวดเร็ว..ทันท่วงทีหรือไม่....ไม่ปล่อยให้อารมณ์อันน่าเกลียดเหล่านั้นหลุดออกมาทำร้ายจิตใจคนรอบข้าง    หรือผู้ที่อยู่ใกล้ชิดได้ดีเพียงใด.......สำหรับในบทบาทของการเป็นผู้ดูแลนั้น...ความรักและความเข้าใจ  รวมทั้งความมีเมตตาต่อท่าน....จะช่วยให้เราดูแลปรนนิบัติท่านได้โดยที่เราเองก็มีความสุขจากการที่ได้กระทำเช่นนั้น......และเชื่อเถอะครับว่า....เราจะไม่เสียใจเลยที่ได้มีโอกาสอันดีนี้...ในชีวิตหนึ่งที่เกิดมาเป็นลูก..นะครับ..และผมขอชื่นชมจากใจจริงครับ...ผมเชื่อว่าบุญกุศลนี้จะส่งผลให้คุณ  ครูหล้า   พบแต่ความสุข  ความเจริญรุ่งเรือง ....สุขกายสบายใจ และแคล้วคลาดปลอดภัยจากภัยอันตรายทั้งหลายทั้งปวง...ด้วยบารมีของการมีความกตัญญู....ครับ