เราต้องไม่หยุดที่จะรัก

(๑)    

 

ลอยกระทง...
ผมเชื่อเหลือเกินว่าหลายท่านมีความทรงจำอันงดงามกับค่ำคืนแห่งการลอยกระทง  กระนั้นก็ไม่ปฏิเสธว่า  หลายท่านก็อาจซึมหม่นอยู่บ้าง  แต่ทั้งหลายทั้งปวงก็คือห้วงเวลาหนึ่งของชีวิตที่เราต้องก้าวข้ามให้จงได้

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเองก็ไม่ต่างกัน … ในพิพิธภัณฑ์ความทรงจำวันลอยกระทงของผมนั้น  อีกฟากหนึ่งมีภาพแห่งความสุขห่มคลุมอยู่อย่างละมุนละไม  แต่อีกฟากหนึ่งของความทรงจำนั้น   ก็อัดแน่นด้วยภาพแห่งความหม่นเศร้า  แต่ไม่ว่าจะสุขหรือเศร้า,พิพิธภัณฑ์ความทรงจำของผมก็จัดสัดส่วนของมันเองอย่างว่าง่าย  ไม่มีสิ่งใดหวนกลับมาฉุดรั้งและเกี่ยวดึงให้ผมจากหายไปจากความเป็นปัจจุบันได้เลยแม้แต่น้อยนิด !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">(๒)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ในวัยแรกหนุ่มที่ความรักมาส่งเสียงทักทายอยู่หน้าประตูบ้าน ..</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเดินเท้าฝ่าคืนมืดและสายลมหนาวไปหลายกิโลเมตร –  และนั่นคือครั้งแรกที่ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวนอกบ้าน  ระยะทางจากหมู่บ้านของตนเองไปสู่อีกหมู่บ้านหนึ่งชวนให้ผมและเพื่อนพ้องถอดใจไปหลายเที่ยว   แต่เพราะจุดหมายคือการไปเป็นกำลังใจต่อเพื่อนสนิทท่านหนึ่งที่ขึ้นเวทีประชันความเป็น “นางนพมาศ”  นั้นยิ่งใหญ่นัก  ทั้งผมและเพื่อนจึงกัดฟันดุ่มเดินไปอย่างไม่ลดละ…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ก่อนหน้านั้นปีถึงสองปี,  ผมพอรู้มาบ้างว่าเพื่อนสนิทท่านนี้ดูจะมีใจรักให้กับผมอยู่บ้าง  แต่ด้วยพรหมลิขิตกระมังที่ทำให้ผมกลับยังไม่รู้สึกเลยว่า “ความรัก” เป็นเช่นใด  ครั้นมาถึงครานี้ … ในห้วงวัยที่ผมรู้สึกได้ว่า  หัวใจเริ่มที่จะเรียนรู้ความรักบ้างแล้ว  เธอคนนั้นกลับดูจะมีเส้นทางใจให้เลือกมากมายกว่าเดิม …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">(๓)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่คุ้นชินกับการสู้รบให้ได้มาซึ่งความรัก  .. ดังนั้นผมจึงปลงใจที่จะเริ่มถอยห่างออกมาอย่างเงียบ ๆ  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมพร่ำบอกกับตนเองตลอดเวลาว่า  การถอยห่างครั้งนี้ไม่ใช่สัญญาณแห่งการยอมแพ้พ่าย – ไม่ใช่ขลาดกลัวต่อการเผชิญสู้  แต่ความรักมิใช่การแข่งขัน  กอปรกับการไม่ปรารถนาที่จะวิ่งตามความรักให้เหนื่อยล้า   ดังนั้น  ผมจึงเลือกที่จะถอยห่างออกมาเพื่อให้เธอคนนั้นได้มีเวลาอันมากมายต่อการฟังเสียงหัวใจของเธอเองว่าแท้ที่จริงนั้น  …  เธอต้องการเช่นใดกันแน่ …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">(๔)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>      <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การตัดสินใจถอยฉากออกมาเช่นนี้   กองหนุนหลายคนไม่เห็นด้วยเป็นอย่างมาก  ผมมีต้นทุนแห่งการสนับสนุนมากมายจากคนรอบข้าง  แต่ผมกลับรู้สึกประหนึ่งว่า  … ต้นทุนหัวใจของเธอมีให้ผมน้อยเหลือเกิน …</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
  </p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การถอยฉากออกมาอย่างสงบเงียบ  นำพาช่องว่างเข้ามากางกั้นอย่างสุภาพ   ผมกลายเป็นคนไม่ถูกเลือกไปโดยปริยาย ..  แต่ผมก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดอันใดนักกับวิถีเช่นนั้น  ผมเลือกที่จะเป็นอยู่ในวิถีเดิม ๆ …  และเป็นคน ๆ เดิมที่เธอรู้จักอย่างไม่เปลี่ยนแปลง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">(๕)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่ใคร่แน่ใจนักว่านั่นคือความหม่นเศร้าหรือไม่ … แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่าในห้วงลึกนั้น  ผมรู้สึกหวิวไหวอยู่บ้างเหมือนกัน !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไม่รู้สิครับ…  ความรักย่อมมีเหตุผลของมันเอง  (ผมเชื่อเช่นนั้นเสมอมา)  ดังนั้น  ผมจึงให้ความเคารพต่อเหตุผลการถอยออกมาของตัวเอง  พร้อม ๆ กับการให้ความเคารพในเสียงหัวใจของเธอคนนั้นอย่างไม่ดื้อด้าน …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">(๖)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่รู้หรอกว่าพรหมลิขิตมีหน้าตาเป็นอย่างไร ?  ..มนุษย์เราติดสินบนพรหมลิขิตได้บ้างหรือไม่ ?  แต่ระหว่างเธอกับผมในห้วงนั้น –เมื่อเราไม่อาจพบเจอกันในเส้นทางแห่งพรหมลิขิตนี้ได้  -  เราจึงต้องเคารพต่อชะตากรรมที่สองเราต้องเรียนรู้ให้ห้วงเวลานั้นอย่างเต็มใจ ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ครั้งนั้น …  ผมเรียนรู้ว่า  เมื่อความรักจากพรากไปแสนไกล  สิ่งเดียวที่จะทำให้ความรักคงอยู่กับเราไปตลอดกาล นั่นคือ “เราต้องไม่หยุดที่จะรัก..”  และเราต้องฉลาดพอที่จะดำเนินชีวิตไปตามปกติ -  เรียนรู้ที่จะค้นหาสถานที่อันอบอุ่นให้หัวใจของเราได้หยัดยืนอย่างมีตัวตน …    </p><p>   </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">(๗)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพียงเพราะศรัทธาต่อการมีชีวิตอยู่ …  เพียงเพราะความเคารพที่มีต่อพรหมลิขิตกระมัง  เมื่อลมหนาวของปีนั้นบอกลาไปจากชีวิต  วันหนึ่งในฤดูร้อนอันแสนจะอบอุ่น   เธอก็กลับมาในที่ที่ผมยืนอยู่อย่างแทบไม่น่าเชื่อ…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เธอไม่ได้มาตัวเปล่า… เธอนำพาความรักกลับมายังผม … เธอไม่ได้พูดอะไรมากมายนัก  และผมก็ไม่ต้องการรับรู้อะไรเช่นกัน  เพียงเพราะผมรู้ดีว่า  บัดนี้ความรักนำทางเธอกลับมาหาผมแล้ว - </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ความรักมีเหตุผลของมันเอง ….   และความรักก็มีเส้นทางของมันเองด้วยเช่นกัน !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>