ทำกระทง..แบบว่ายั่งยืน..มั๊ยนะ?!?

วันลอยกระทง...
     ป้าเจี๊ยบไม่ได้ไปไหนค่ะ เพราะตรงกับวันเสาร์ซึ่งเป็นวันครอบครัวของเรา   ป้าเจี๊ยบบอกสมาชิกทุกคนว่าทำอาหารให้กินตามปกติ...ใครจะไปร่วมงานที่จัดขึ้นตามที่ต่างๆ ก็เชิญตามสบาย  แต่ถ้าหลังเลิกงานแล้วเกิดหิวขึ้นมา ก็แวะมาที่บ้าน..    

     วันนี้น้องแพรอยู่โยงเฝ้าบ้าน พ่อแม่และแพทริคน้องชายไปทำงานกันหมด  ป้าเจี๊ยบบอกน้องแพรว่าจะทำกระทงกันค่ะ    ป้าเจี๊ยบปิ๊งไอเดียกระทงขนมปังซึ่งเคยเห็น  แต่ไม่ได้คิดจะทำแบบนั้นหรอกค่ะ  เสียเวลารอยีสต์ฟูเป็นชั่วโมง  นานเกินไป 

     ป้าเจี๊ยบจะทำกระทงจากของโปรดน้องแพรคือ บิสกิต (biscuit) ตามชื่ออเมริกัน หรือ สโคน (scone) ตามชื่ออังกฤษ  ใช้เวลาทำ 5 นาที อบ 10 นาทีก็เรียบร้อย 

     สูตรนี้ป้าเจี๊ยบคิดเองเลยนะคะ  วิธีทำก็ง่ายๆ ค่ะ แค่เอาเนยสด 2 ช้อนโต๊ะ มายีๆ ด้วยส้อมในแป้งอเนกประสงค์ 1 ถ้วยตวงที่ผสมผงฟู 1 ½ ช้อนชาแล้ว  พอแป้งเป็นเม็ดเล็กๆ  ก็เทวอลนัตสับ ¼ ถ้วยตวงกับเนื้อปลาทูน่ายีๆ ¼ ถ้วยตวงลงไป  คนๆ ให้เข้ากัน   จากนั้นทำเป็นบ่อตรงกลางแล้วเทนมสด 1/3 ถ้วยตวงที่ละลายเกลือ ¼ ช้อนชาเอาไว้ลงไป  คนอีกครั้งแค่พอให้เข้ากัน ก็เป็นอันได้แป้งโด     

     ป้าเจี๊ยบใช้พิมพ์คุกกี้ตัดแป้งมาประกอบเป็นรูปกระทงดอกบัวค่ะ แป้งโดบิสกิตนี่ต่างจากแป้งอื่นๆ เพราะถ้านวดจะเหนียว ไม่ฟูร่วน และกินไม่อร่อย   ตามปกติจะตัดเป็นชิ้นค่อนข้างหนาประมาณครึ่งนิ้ว 

     ครั้งนี้แผ่แป้งบางลงหน่อย  ตัดแล้วติดชิ้นส่วนต่างๆ ประกอบเข้าด้วยกัน ตั้งกลีบให้ตรงๆ เพราะยังนึกภาพไม่ออกว่าชิ้นส่วนต่างๆ จะหลุดออกจากกันเปล่า เวลาที่มันพองตัวขึ้นขณะอบ  แล้วก็ปั้นท่อนเล็กๆยาวๆ เป็นเทียนกับธูปด้วย   อบในเตาติ๊งติ๊ง 10 นาทีก็ได้กระทงออกมารูปร่างอวบๆ เหมือนคนทำเลยค่ะ      

     ตอนที่ป้าเจี๊ยบทำ น้องแพรยังไม่มา  พอเห็นกระทงของป้าเจี๊ยบปุ๊บก็ถามหาแป้งโดของตัวทันที   แล้วลงมือทำกระทงโดยไม่ถามป้าเจี๊ยบสักคำว่าต้องทำยังไง   

     เมื่อไม่ถาม ป้าเจี๊ยบก็เลยยืนดูอยู่ห่างๆ  สังเกตเห็นว่าน้องแพรวางกลีบบานออกมาก   เกรงว่าน้ำหนักของแป้งจะทำให้กลีบหลุด  แต่ปากไม่ได้พูดอย่างที่คิด  ปล่อยให้สาวน้อยทำไปตามที่คิด   

     น้องแพรปั้นธูปเทียนเช่นกัน  โดยใช้ไม้จิ้มฟันเสียบเป็นแกนแบบที่เห็นป้าเจี๊ยบทำ  มีแป้งเหลืออีกนิด ก็ปั้นลูกกลมๆ บอกว่าเป็น “ดอกไม้ในจินตนาการ” แถมทำตัวอักษร P ประจำตัวด้วย ทำฉับๆ คล่องแคล่วและเร็วมากค่ะ  นี่ไงคะ  ฝีมือน้องแพร รูปร่างโปร่งเหมือนคนทำเช่นกัน

      บิสกิตอบใหม่ๆ กลิ่นหอมมากจนน้องแพรบอกว่า  อยากลอยกระทงแล้ว  ป้าเจี๊ยบถามว่าจะลอยที่ไหนกันดี  คำตอบคือ “ลอยในกระเพาะแพร!”  และขอให้ลอยกระทงของป้าเจี๊ยบก่อน  อธิบายว่าของแพรยังไม่กิน จะเก็บไว้อวดพ่อแม่กับน้องชาย 

     น้องแพรกับซีอิ้วดำ (ตุ๊กตาลิงของป้าเจี๊ยบ) ทำพิธีลอยกระทงด้วยกันบนเตียงโซฟาก่อนที่เจ้าตัวจะนำไปลอยในที่ที่บอกไว้ค่ะ

     ป้ากับหลานลอยกระทงผิดที่จนหลักฐานหายไปหมดแล้ว  ตกเย็นน้องแพรก็เอารูปที่ตัวเองถ่ายมาอวดสมาชิกรายการกินกันวันเสาร์ ซึ่งแวะมาตามที่คาดไว้ 

     ป้าเจี๊ยบบอกทุกคนว่ากระทงของน้องแพรสวยกว่าของป้าซะอีก  ไม้ไผ่หลานสาวคนโตสุดของป้าเจี๊ยบส่งเสียงสนับสนุนทันที บอกว่าคิดอย่างนั้นเหมือนกัน แต่ไม่กล้าพูดเพราะกลัวป้าเจี๊ยบจะเสียใจ..ฮือ..ฮือ.. 

     รู้มั๊ยคะ  สำหรับสถานการณ์นี้  ป้าเจี๊ยบดีใจจังที่ไม่เอาความรู้สึกความคิดของตัวเองไปกำหนดการกระทำน้องแพรซะก่อน  ดีใจที่ปิดปากตัวเองได้  ปล่อยให้น้องแพรทำตามความคิดของตัวเอง  จนได้ผลงานที่สวยงามออกมา 

     ป้าเจี๊ยบอธิบายให้ทุกคนฟังว่า  คนแก่ก็อย่างนี้แหละ  จะทำอะไรทีก็ “คิดมาก” ป้าเจี๊ยบกลัวว่าถ้าทำกลีบบานออก มันจะไม่ติด เลยวางตั้งตรง ไม่กล้าเสี่ยง ไม่กล้าลอง คิดมากไปทั้งๆที่เป็นเรื่องเล็กนิดเดียว.. บทเรียนเลยค่ะ  อิ อิ อิ..   

     ป้าเจี๊ยบอยากรู้กระบวนการคิดของน้องแพร  จึงถามว่า “ถ้าอบออกมาแล้วกลีบมันหลุด ไม่สวยอย่างที่ลูกคิดไว้  ลูกจะว่ายังไง”   คำตอบของสาวน้อยทำให้ป้าเจี๊ยบต้องดึงเจ้าตัวมาหอมแก้มฟอดใหญ่ๆ ค่ะ  “ไม่สวยมันก็กินได้น๊า..”   

     มองโลกในแง่ดีจริงๆ หลานรักของป้า...