จากงานคุณภาพการศึกษาไทย ที่เมืองทอง เวทีไหนเวทีไหนก็คงคิดแบบติดหล่ม

เมื่อวานนี้บังเอิญเห็นบล็อกพ่อครูบา  ว่าจะมาขึ้นเวทีที่เมืองทอง  เรื่องการศึกษาไทย  กะจะไปให้กำลังใจพ่อครูบา  เดินเข้าห้องประเด็น"บัณฑิตในฝัน"  บรรยากาศเฉกเช่นเคยเข้าไปฟัง UKM ที่ผ่านมามิมีผิด

เข้าห้องไปทำไมบรรยากาศมันผิดสังเกตุ  อีกห้าห้องเขาคนแน่น  แต่ห้องนี้โหรงเหรง  ฟังจนจบจึงรู้ว่า  ที่คนเขาไม่เข้ามา  เพราะเขารู้ว่าความคิดยังไม่ขึ้นจากหล่ม  แถมจมลงไปอีกถนัดใจ  ในรายการนี้มีพ่อครูบาที่ว่าเป็นปราชญ์ชาวบ้าน  หนึ่งอธิการ  อดีต สกอ. ภาคอุตสาหกรรม และนักศึกษาอีกหนึ่งคน

เห็นพ่อครูบา  ฟังเขาพูดแล้วนั่งหงอยๆผิดสังเกตุ  หันไปมาเจอน้องหนิงเลยได้แลกเปลี่ยน  การฟังเริ่มจากตัวนักศึกษา  นำมาเปิดประเด็นก่อน  เขาก็จะพูดแต่เรื่องแหล่งอบายมุขรอบมหาวิทยาลัย  อาคารต่างๆ  ฟังแล้วดูจะสู้เด็กที่เม็กดำไม่ค่อยได้ 

ฟังตัวแทนอุตสาหกรรมไทยยิ่งร้ายหนักใหญ่  จะเอาแต่แข่งขันตะบันมันแต่ต่างชาติ  ไม่รู้ว่าเกิดในท้องถิ่นใด  หนักเข้าจะตั้งมหาวิทยาลัยอัตตลักษณ์อุตสาหกรรมไทย  ที่จะเปิดสอนเอง  เรียนเอง  สร้างเอง  รับเอง  แล้วเอาไว้ทำงานเอง  (มันน่าไปสร้างประเทศเองอยู่ซะเลยถ้าไม่อยากยุ่งกับชาวบ้าน)  ทั้งๆที่ล้วนแต่เอาทุนทางธรรมชาติของประเทศไปใช้ทั้งสิ้น  ไม่เคยเหลียวแลสัมคมไทยส่วนใหญ่ในชนบท  แถมกำหนดมาตราฐานคน  มาตราฐานคิด ตามฝรั่งทั้งหมด

อธิการท่านหนึ่งพูดแล้วยิ่งทุกข์หนัก  ทั้งๆที่อยู่แหล่งคนยากจน พูดแต่ทุน  แต่เงิน สุดท้ายคนฟังเขียนขึ้นมาถามว่า  เงินไม่มาปริญญาไม่ไปใช่ใหม  มหาวิทยาลัยมุ่งแต่เงินหรือไง  ต่อไปจากหน่วยงานคุมการศึกษาไทย  จะสนองแต่มาตราฐานนายทุน  แถมไม่เข้าใจที่พ่อครูบาพูด  ทำหน้าฉงน  หนักเข้าเรียกครูบาศรีวิชัยไปนั่น  พ่อเราดังขนาดนั้น  ฮิฮิ   เพราะเขาไม่เข้าใจชีวิตชนบท  แถมบอกว่าก็จะช่วยเหลือชนบทบ้าง  งานนี้น่าจะเป็นงาน "บัณฑิตในฝันของนายทุนแท้ๆ" 
แถมท้ายผู้จัดจะสรุปส่งให้ รมต.ศึกษา "จงเป็นสุขเป็นสุขเถิดอย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย  ไปที่ชอบที่ชอบเถิดนะ  อย่าได้มาผุดมาเกิดอีกเลย"
พ่อลงมาจากเวทีด้วยความเหงาหงอย  อนาถวงการศึกษาไทยจริงๆ  หลายๆสิ่งล้วนจัดตั้ง  สร้างแต่เศษกระดาษที่ขาดความคิดและจิตวิญญานสู่ชุมชนสังคมที่แท้จริง

http://gotoknow.org/blog/sutthinun/148798?page=1