เดือนที่แล้ว(ตุลาคม) บังเอิญว่าอ.วรภัทร์ ไปญี่ปุ่น ดังนั้นโปรแกรมที่อาจารย์จะเข้ามาที่ซันฟู้ดเลยต้อง Cancle ไป
พอทราบข่าวก็รีบแจ้งญาติมิตรที่นี่ว่าเดือนตุลา งดนะจ๊ะ ไม่ต้องมากันทราบข่าวตอนวันพุธสายๆ ก็รีบแจ้งทันที เพราะโปรแกรมอาจารย์วรภัทร์ เป็นวันศุกร์กับเสาร์แต่ว่า...ตกเย็นนั้นประมาณหกโมงกว่าเกือบทุ่มแล้วล่ะ ก่อนจะเลิกประชุม(เหนื่อยมากแล้ว รู้สึกเหมือนจะน๊อคคาห้องประชุม) คุณสมเกียรติ เจ้านายที่น่ารักของเราก็ปิ๊งไอเดียว่า อาจารย์วรภัทร์ไม่อยู่ ไม่เป็นไร ให้พวกทีม fa ทำกันเองเลย เป็น Facilitator แบบเต็มตัว เพราะยังไงทุกคนที่มีรายชื่อเรียนกับอาจารย์ก็เคลียร์เวลาเตรียมตัวที่จะมาเข้าเรียนกันอยู่แล้ว
โอ้...รู้สึกเหมือนโดนตีหัว ตั้งตัวไม่ทัน ก็มันไม่เคยทำน่ะ ได้ชื่อว่าเป็น Fa ก็จริงแต่ยังไม่เคยทำ แล้วคนที่มาเข้าเรียนก็วันละตั้ง 40-50 คน ต้องทำทั้งสองวันติดกันรวมกันก็ร่วม 100 คน แล้วเหลือเวลาให้คิด ให้เตรียมตัวอีกแค่วันเดียวเนี่ยนะ :( หน้าตาเราตอนนั้นคล้ายมีบาจาติดอยู่ที่หน้า มันหงิกซะจน...)เอาล่ะไหนๆก็ต้องทำแล้ว เราต้องไม่ทุกข์คนเดียว ว่าแล้วก็ประกาศใส่ไมค์ว่า พวก Fa ยังไม่ต้องกลับบ้านนะคะ อยู่ต่อก่อน (น้ำเสียงที่ใช้ร้ายลึกๆ แอบสะใจเล็กๆ เหนื่อยก็ต้องเหนื่อยด้วยกันดิ หุ หุ) ขณะนั้นเวลาใกล้ 1 ทุ่มเข้ามาแล้ว สภาพแต่ละคนหลังผ่านการประชุมและ Brainstorm มาดูไม่ด้ายเลย
เจ้านายก็ให้กำลังใจเต็มที่ มีติดสินบนด้วยการเลี้ยง MK 1 มื้อหลังปฏิบัติภารกิจเสร็จด้วย
อืม...เป็นของล่อใจที่ดี OK ทำก็ได้เพื่อ MK
โปรดติดตามตอนต่อไป....
สวัสดีครับคุณไข่นุ้ย
สบายดีไหมครับ
เรื่องราวน่าสนใจ รออ่านตอนต่อไปครับผม
วรภัทร์ ไหนเนี่ย ทำไม ใจร้ายจัง
อิ อิ
ถ้าเป็นลูกน้ำเค็ม เค้าเรียก โดน ถ ... ลงน้ำ ว่ายได้เลย
เก่งจัง
อาจารย์คะ เอาเรือกลับมารับก่อน ยังว่ายน้ำไม่เป็นเลย ตอนนี้ดำน้ำอยู่ :D
เป็นอย่างไรหลานไข่นุ้ยผลออกมาเป็นไง เล่าให้ฟังบ้าง งานหน้ามีอะไรให้ช่วยลุงยินดีกลัวไปผูกคอตายซะก่อน ที่จริงทุกคนทำได้แต่ขาดความมั่นใจทำไปสักพักก็ชอบเอง ลุงชอบไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้เสริมสติปัญญา