เมื่อสักครู่นี้ ในขณะที่ผมกำลังนั่งครุ่นคิดเรือง "ความรู้สึกเสรี"ที่ผมเข้าไปสำรวจใน "อะตอม" เมื่อการบันทึกครั้งก่อนหน้านี้ และบอกว่า "ถ้าจะไม่มี?" ลองไปค้นหาที่สมองจะง่ายกว่านั้น -- มันแว็บขึ้นมาครับ!! ทำให้มีความหวังที่มีวาม "เป็นไปได้" ครับ คืออย่างงี้
ในขณะที่ Electron วิ่งวนรอบๆ "Nucleous" ของ อะตอมอยู่ด้วยความเร็วสูงนั้น "มันอาจจะเกิด - แรง - บางอย่าง"ขึ้นก็ได้ นอกจากนี้ ระยะห่างจาก Electron และ Nucleus ของอะตอมนั้น มันมี"ช่องว่าง" อยู่ส่วนหนึ่ง ซึ่งในช่องว่างนี้จะเป็นอาณาบริเวณของ "แรง" อันมหาศาลบางอบ่าง ที่ทำให้ Electron และ Nucleus จับคู่โคจรกันอย่างชนิดที่ Electron ไม่เคย "หลุดกระเด็น"ไปไหนเลย และ "ไม่เคยตกไปชน Nucleus" เลยเช่นกัน
ผมจึงคิดสงสัยว่า "ที่ดังกล่าว"นั้น อาจจะเป็น "ที่อยู่" หรือเป็นที่ให้"กำเนิด" ของ "ความรู้สึก" (Consciousness) ก็ได้ ?!
และเนื่องจากการโคจรของมันเป็นไป "ด้วยตัวมันเอง" และ "เสรี" ดังนั้นจึงทำให้ "ความรู้สึกนั้น" มีความเป็น"เสรี"ด้วย
มันเป็ความคิดแบบนิยายนะ แต่มันก็มี"เหตุผล"นี่ครับ
ที่นักวิทยาศาสตร์ทางฟิสิกส์สามารถทดสอบได้ด้วย!!
ถ้าไม่พบในอะตอม ก็อาจจะพบใน"กลุ่มของอะตอมเป็นล้านๆอะตอม" ครับ คือใน "โมเลกุล"
หรือไปพบใน "Neurons" ซึ่งมันประกอบด้วยล้านๆโมเลกุลเหมือนกัน
หรือ สุดท้าย เราก็อาจ "ตาม"ไปพบใน Brain ก็ได้ครับ เพราะที่นั่นประกอบขึ้นด้วย นิวโรนนับเป็นล้านๆๆนิวโรน ซึ่งตามหาได้ง่ายกว่า ?!!
กราบสวัสดีครับ อาจารย์ ดร.ไสว
ตรงช่องว่างระหว่าง Electron และ Nucleus มีแรงดึงและผลักกันอย่างสมดุล ตามทฤษฎี และอาจารย์บอกว่าน่าจะเป็นที่อยู่ของ "ความรู้สึก" (Consciousness) ผมเข้าใจว่า "แรง" ที่ว่า กับ "ความรู้สึก" ที่ว่าน่าจะเป็นคนละส่วนกัน เพียงอยู่ในอาณาบริเวณเดียวกันใช่ไหมครับ เพราะถ้าหากเป็นส่วนเดียวกันแล้วตอนที่คนเข้าขั้น COMA และไม่มีความรู้สึกนั้น การโคจรของ Electron ก็น่าจะมีปัญหาไปด้วย ซึ่งผมหมายถึงสูญเสียทิศทางไป (ผมเทียบเคียงว่า ไร้ความรู้สึก ก็ต้องไร้แรง) เหตุนี้จึงคิดว่าเป็นคนละส่วนกันตามข้างต้น เพราะคนที่ไร้ความรู้สึก แต่การโคจรของ Electron ก็ยังปกติดีอยู่นี่ครับ
คุณชายขอบหายไปนาน แต่ยังคิดต่อเนื่องเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ ดีทีเดียว น่าชื่นชมมาก
เหตุผลที่ให้มานั้น แข็งมาก ดูสมเหตุสมผล
ผมเห็นว่า ถ้าเราเริ่มจาก "รากไปสู่ยอด" หรือ Bottom - up โดยเริ่มต้นจาก อะตอม ดังที่ได้ลองมาแล้วนั้น ยังลำบากอยู่ เนื่องด้วย เรื่องของอะตอมนั้น ไม่ใช่สาขาวิชาของผมครับ ผมจึงถอยจากรากไปสู่ "ยอด" ก่อน คือมาดูที่ระดับ "เซลล์และกลุ่มเซลล์" ซึ่งก็ไม่ใช่สาขาวิชาของผมเหมือนกันครับ แตสะดวกกว่าระดับอะตอมที่กล่าวแล้ว และได้พบเหตุการณ์แปลกๆอย่างนึกไม่ถึงหลายอย่าง ดังที่ได้ปรากฏในบันทึกหลังเรื่องอะตอมมาแล้ว ส่วนใหญ่จะยืมหลักวิชามาจากสาขา Neurology, Chemistry, Physics บ้างเล็กน้อย เข้ามาร่วมพิจารณา อนึ่ง เป้าหมายจริงๆ ก็ยังคงอยู่ที่ "ค้นหา Mind" ไม่เปลี่ยนแปลง