.............................................

ผักบุ้งกอดยอดหญ้าเมื่อหน้าหนาว
เมล็ดข้าวกอดรวงอย่างหวงแหน
หมู่เมฆกอดฟ้ามัวอยู่ทั่วแดน
ไทยกอดแผ่นดินไทย, ไว้นิรันดร์

ความเงียบกอดความเหงาซึ่งเศร้านัก
อยากมีรักกอดอยู่คู่ใจฉัน
คราวันนี้สิ้นแสงแห่งตะวัน
ถึงครานั้นฉันเศร้าเงียบเหงาทรวง

คอยตะวันอ้อมข้าวหนาวเหมือนแม้น
คอยอ้อมแขนมีไหมใครคิดห่วง
หากทุ่งรักจักเห็นเป็นทุ่งลวง
ก็อยากหวงตัวรอคอยต่อไป

สุดโค้งคุ้งทุ่งทองอาบท้องฟ้า
สุดสายตาพาจิตคิดหวั่นไหว
ธรรมชาติทักถามความวิไล
แต่หัวใจฉันต้องกลับหมองตรม

นกน้อยยังมีคู่อยู่เคียงข้าง
ฉันอ้างว้างหวั่นไหวใจขื่นขม
ใจหนาวรักปวดร้าวกายหนาวลม
เมื่อผ้าห่มหัวใจฉันไม่มี

เดือนตะวันอ้อมข้าว...ยังหนาวเหน็บ
ยังต้องเจ็บต่อไปถึงไหนนี่
อยากอยู่ในอ้อมแขนคนแสนดี
กับเดือนที่อ้อมข้าว....ดาวดวงนั้น

.............................................


ขอบคุณภาพจาก พี่ อ.ลูกหว้าครับ อิอิ