วันนี้ ตอนเย็น เมื่อสักครู่ที่ผ่านมานี้เอง ครูอ้อยออกจากโรงเรียน กลับบ้านเย็นกว่าทุกวัน ได้ฟังรายการข่าวแห่งประเทศไทย ซึ่งได้รายงาน เรื่อง ..ที่น่าวิตกมาก ก็คือ ....มะละกอ เป็นโรคจุดวงแหวน ซึ่งเป็นไวรัสชนิดหนึ่ง อันเป็นโรคระบาดในมะละกอ ทำให้ชาวบ้าน และแม่ค้าขายส้มตำ บ่นว่า มะละกอขาดตลาด มะละกอ เป็นพืชที่ชาวบ้านปลูกไว้ที่บ้านแทบจะทุกหลังคาเรือน เพื่อให้มีผลในการปรุงอาหาร โดยเฉพาะ ส้มตำ....อาหารนานาชาติ ซึ่งเป็นที่ขึ้นชื่อลือชาว่า....อาหารดี อร่อย ติดอันดับ อาหาร คนรายได้ปานกลาง จนถึงรายได้น้อย ... ครูอ้อยคนหนึ่งล่ะ ที่ขอบกินส้มตำ ในสัปดาห์หนึ่ง ต้องได้กิน หนึ่งครก เป็นอย่างต่ำ พ่อบ้านของครูอ้อย ก็ทำได้อร่อยมาก คราวนี้ล่ะจะทำอย่างไร มีวิธีแก้ ครูอ้อยนั่งฟังอย่างละเอียด ถึงแม้ว่า จะขับรถถึงบ้านแล้วก็ตาม ต้องชักชวนกันโค่นต้นมะละกอที่เป็นโรคให้หมด เผาทิ้ง และเพาะเมล็ดกันใหม่ ปลูกกันใหม่ ... แต่มีอีกวิธีหนึ่ง ก็คือ เปลี่ยนจาก มะละกอที่จะเป็นวัตถุดิบในการปรุงส้มตำ อาจจะเปลี่ยนเป็นแตงล้าน มะม่วง กล้วยดิบ ลูกยอ หรืออย่างอื่น สุดแล้วแต่จะสรรหามาได้... นักวิชาการ บอกว่า โรคจุดวงแหวนนี้..หาวิธีแก้ไม่ได้เลย มันเป็นไวรัสชนิดหนึ่ง... ฮือฮือ....แย่แล้ว..อดอาหารนานาชาติเลย
สวัสดีค่ะคุณหมอนนท์...เพื่อนร่วมทาง
คิดถึงค่ะ
ส้มตำมะละกอ..จะอร่อยที่สุดค่ะ
ดังนั้นมะละกอ ยังเป็นสิ่งสำคัญในประเทศไทย
ถึงแม้จะมีอย่างอื่นมาทำแทน..มะละกอได้ แต่หลายคนยังคิดถึงมะละกอค่ะ
โดยเฉพาะคนไทย ในต่างประเทศ เขาใช้แครอท แทน...แต่ก็ยังไม่ยอมลืมมะละกอค่ะ
ดังนั้น ถ้ามะละกอปลูกไม่ได้ ต้องเป็นวิกฤตของไทยค่ะ
สวัสดียามเช้าวันหยุดค่ะน้อง...อุบล จ๋วงพานิช
ขอบคุณค่ะน้อง..ไม่ไปไหนหรือคะ