" "

 

 

 

สวัสดี ช่วงเหมันต์ หรรษา ค่ะทุกท่าน  

....  วิถีชีวิต ที่สงบ เงียบ ริมน้ำซอง ที่วังเวียง ให้คิดถึงเมืองไทย คิดถึง ป๋า อี๋  พี่ น้อง และบ้านสวน  

... ยังวาดหวัง และฝันใฝ่ ถึง ปลายทาง ที่บ้านเกิดเสมอ มิแปรเปลี่ยน ....  นำบทกลอนมาฝากกันค่ะ  

ฝันใฝ่ ในชีวิต

ชีวิตฉันความฝันมีหลายอย่าง
ด้วยแนวทางแตกต่างล้วนสร้างสรรค์
การงานมั่นคงแน่ชั่วชีวัน
นิจนิรันดร์ตราบพอใจไปเนิ่นนาน

ครอบครัวฉันมั่นรักสลักจิต
ชั่วชีวิตทุ่มเทรักสมัครสมาน
มีโซ่ทองคล้องใจไม่รอนาน
เชื่อมประสานสายสัมพันธ์นิรันดร

ทุกทุกวันทำงานอย่างมุ่งมั่น
พอใจกันและกันไม่หวั่นไหว
ทุกทุกเย็นพร้อมหน้าสบายใจ
ทานอาหารไทยไทยอนามัยดี

บ้านของเราคือวิมานสมานรัก
ด้วยใจภักดิ์รักใคร่ไม่หน่ายหนี
รักเข้าใจห่วงใยและหวังดี
พร้อมจะพลีเวลาพาเพลิดเพลิน 

มีคู่รักคู่คิดเป็นมิตรแท้
มีพ่อแม่ร่มโพธิ์ไทรไม่ห่างเหิน
มีพี่น้องรักใคร่ใจจำเริญ
อบอุ่นเกินหาใดเทียบฤาเปรียบปาน

ร่วมสร้างสรรค์สังคมกลมเกลียวกว้าง
แม้ความต่างอย่างไรมิอาจกั้น
สิ่งดีดีย่อมเกิดจากการแบ่งปัน
ผลงานนั้นมั่นใจได้อย่างจริงจัง

สุดสัปดาห์พาไปเที่ยวพักผ่อน
ดูละครสอนใจในโรงหนัง
ร้องดนตรีเล่นกีฬาสารพัน
ผูกสัมพันธ์ฉันท์ครอบครัวผัวเมียเดียว

อนาคตที่ดีมีความสุข
แม้ทุกข์บ้างยังพอใจไม่เปล่าเปลี่ยว
ยอมรับได้อย่างมั่นใจจริงจริงเจียว
เธอคนเดียวพร้อมเคียงข้างอย่างมั่นคง 

เขียนครั้งแรกได้แรงบันดาลใจจาก ความรักของป๋า อี๋ (พ่อแม่)          

ปลายฝนต้นหนาว ณ บ้านสวน สีลูกกวาด ๐๓ 

ปรับปรุง เหมันตฤดู ที่วังเวียง, เมืองลาว  พฤศจิ ๐๗ 

...  แม้ชีพจรยังลงเท้า ... จุดหมายยังไกลตา  แต่ทว่าคงไม่ไกลเกิน ใจ และไฟฝัน ...

 .... อีกไม่นาน จะได้ใช้เวลาพักผ่อนในวันหยุดปลายปีแล้วค่ะ  .... ขอให้ทุกท่านเพลิดเพลินกับชีวิตในทุกโมงยามนะคะ