บันทึกของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษความสุขในการทำงาน

ความสุขในการทำงานของคนเราไม่เหมือนกัน นานมาแล้วในสมัยที่ผู้เขียนยังเป็นอาจารย์ในระดับมัธยมศึกษา  ความสุขของการทำงานของพวกเราคือการได้ช่วยเหลือนักเรียน เนื่องจากมีนักเรียนประเภทบ้านแตก (ไม่ใช่บ้านพังนะครับ จะได้ช่วยซ่อมอิอิอิๆ)พวกเราเหล่าคุณครูก็ช่วยกันถึงที่สุด

 <div style="text-align: center">Smiley Grad 2</div>      <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"> เผลอหน่อยเดียวลูกศิษย์เหล่านั้นเป็นนายทหารเป็นนายตำรวจ(สังเกตว่าลูกศิษย์เหล่านี้จะเป็นประเภทขาลุย ห้าวๆๆ ติดไปทางเกเร ส่วนมากจะเป็นลูกน้องผู้เขียน ใครไม่เอา ขจิตรับหมด…ถ้าขืนอยู่ต่อไปอาจมีโรงเรียนสำนัก ขจิต ศิษย์ส่ายหน้าได้ อิอิอิๆๆ)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p> <div style="text-align: center">Cheating</div>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">การทำให้เด็กที่เกเรกลับมาเรียนได้นี้ท้าทายมากๆๆ ต้องใช้ทั้งการปลอบและการขู่  มีน่าสงสารมากๆๆมีอยู่คนหนึ่ง พ่อแม่ยากจนมาก แต่อยากเป็นพยาบาล   ผู้เขียนและคุณครูที่โรงเรียนใช้เงินเดือนแบ่งไปให้จนเธอจบพยาบาล ตอนนี้มาอยู่ที่โรงพยาบาลประจำจังหวัด  ตอนนี้กลัวอย่างเดียวคือ กลัวลูกศิษย์ ส่งลูกหลานมาเรียนที่มหาวิทยาลัย  คิดดู ผู้เขียนจะอายุมากขนาดไหน (เหวอ เราแก่แล้วหรือนี่ อิอิอิๆๆ)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"><div style="text-align: center">Nerd 2</div> </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">สิ่งที่เป็นเรื่องของความสุขในการทำงานอีกอย่างคือ การทำงานเป็นทีม ที่โรงเรียนสมัยก่อนทีมวิชาการทำงานเป็นทีม เหมือนพี่น้อง ไม่เคยลงตึกหลังเที่ยงคืน ส่งผลให้โรงเรียนมีงานวิจัยในชั้นเรียนมากเป็นอันดับหนึ่งของจังหวัด  ผู้เขียนได้รับทุนวิจัยทำสัญญากับสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ(ปัจจุบันคือสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา) เพื่อขยายเครือข่ายโรงเรียนปฏิรูปการเรียนรู้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p> <div style="text-align: center">Computer</div> <p align="justify">  ตอนนี้มาอยู่มหาวิทยาลัยและมาเรียน ยังคิดถึงความสุขเก่าๆ บรรยากาศดีๆในการทำงาน  ผู้เขียนคิดว่า ในชนบทมีคุณครู อาจารย์ที่ทำงานหนักมากๆๆ มีจรรยาบรรณและอุทิศเวลาให้แก่ราชการ ไม่ต้องพูดถึงสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่เสี่ยงภัย  ถ้ารัฐบาลสามารถช่วยให้คุณครูหรือข้าราชการผู้น้อยเหล่านี้มีเงินเดือนสูงพออยู่ได้ก็ดี (ใครมีเสียงดังๆช่วยผู้เขียนตะโกนหน่อย เผื่อผู้ใหญ่ในกระทรวงได้ยิน ฮ่าๆๆ) </p><p align="justify">  <div style="text-align: center"></div>   </p>  <p align="justify">  สุดท้ายนี้อยากถามท่านผู้อ่านว่า  ความสุขในการทำงานของท่านคืออะไร  ทุกวันนี้ยังคิดถึงพี่ paew ไม่ดึกไม่กลับบ้าน พี่สมพรเกือบจะย้ายที่นอนจากบ้านมาอยู่ที่คณะ  พี่รัตติยานี้หลับคาคอมพิวเตอร์เป็นประจำ   แบบนี้เรียกว่าเป็นความสุขได้ไหม ความสุขของคนเราไม่เหมือนกันเนอะ… รอท่านผู้อ่านมาเขียนดีกว่า…ว่าความสุขในการทำงานของท่านคืออะไร…ขอบคุณครับผม…</p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"><div style="text-align: center">Love Letter</div>   </p>