นี่คือตัวชี้วัดอะไรของคนไทย ... เราขาดวินัย ความรับผิดชอบอย่างเดียวทุกอย่างพังหมด

            เมื่อวานนี้(18 พ.ย.) ผมกับครอบครัวไปจองโรงแรมอิสตินเลคไซด์ เมืองทองธานี เพื่อดูพลุเฉลิมพระเกียรติฯ 3 ประเทศ (จีน ออสเตรเลีย และอิตาลี) ของ 3 เหล่าทัพ ซึ่งประกวดกันไปแล้วในวันที่ 16 พ.ย. ซึ่งพลุของสาธารณรัฐประชาชนจีนได้ที่ 1
          เราได้ดูชั้นริงไซด์ทีเดียว  ท่านนายกรัฐมนตรีก็มาเป็นประธานเปิด และร่วมดูด้วย พวกเราต่างตื่นเต้น ในความสวยงาม ตลอดครึ่งชั่วโมงกว่า ประชาชนมากันมากมายทีเดียว  ต่างใส่เสื้อเหลืองและเสื้อสีชมพูกันเป็นส่วนใหญ่  งานระทึกใจจบลง เราก็พักผ่อนกันที่โรงแรมที่แสนสะดวกสบาย
        พอรุ่งเช้าผมขับรถออกจากโรงแรมเพื่อขึ้นทางด่วนเมืองทองธานี ไปทำงาน ต้องขับผ่านไปรอบบริเวณที่จัดงานเมื่อคืนนี้  ก็ได้เห็นภาพที่แสนรันทดใจคือ ถุงพลาสติกเกลื่อนไปหมดทุกพื้นที่ จนแทบไม่เห็นพื้นดินเลย!!
       นึกในใจ“ นี่ขนาดใส่เสื้อเหลือง เสื้อสีชมพู ตั้งใจมาร่วมงานเฉลิมพระเกียรติฯนะ ยังเป็นได้ถึงเพียงนี้” นึกถึงภาพงานวัด เทียบกับงานที่จัดอย่างนี้ และงานไหนๆที่บ้านเราแล้วก็ดูไม่แตกต่างกัน
         นี่คือตัวชี้วัดอะไรของคนไทย … เราขาดวินัย  ความรับผิดชอบอย่างเดียวทุกอย่างพังหมด 
        “ทำอะไรตามใจคือไทยแท้” สร้างความเสียหายให้บ้านเมืองแค่ไหน 
       ทำให้นึกเชื่อมโยงไปอีกว่า
        “ทำไมคนไทยจึงชอบทะเลาะกัน”
        “ทำไมครอบครัว สังคม แม้แต่ผู้ใหญ่ในบ้านเมืองเรา จึงไม่เป็นแบบอย่างให้เยาวชนบ้าง”   
       “ทำไมเราจึงฝากความหวัง(ผลักภาระ)เรื่องนี้ไว้ที่โรงเรียนอย่างเดียว แล้วก็โทษโน่นโทษนี่ แต่ไม่โทษตัวเอง”
       “ เรื่องวินัย ความรับผิดชอบไม่ได้อยู่ในชีวิตหรือ? ทำไมเราแยกสอนเรื่องคุณธรรม จริยธรรมออกจากสาระวิชาต่างๆ”
        “ทำไมผมไปเห็นโรงเรียนที่นิวซีแลนด์ เขาไม่แยกสอนเรื่อง Moral ออกมาต่างหาก เขาไม่พูดถึงด้วยซ้ำ แต่มันอยู่ในกิจกรรมต่างๆที่ลงมือทำจริง จนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต  จนเป็นวินัยในตนเอง”
        “อ๋อ...รู้แล้ว...  คนไทยชอบทำอะไรติดฟอร์ม  ติดรูปแบบ ชอบทำอะไรเป็นท่อนๆ ชอบทำโชว์ ทำทิ้งๆขว้างๆนี่เอง...”