คุณเชื่อในพรหมลิขิตมั้ย ?
ถ้าไม่.. แล้วอะไรล่ะ
ที่ทำให้เรามาพบกับคนอีกหลายคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน
ถ้าไม่..แล้วอะไรล่ะที่ทำให้เราถูกชะตาจนเรียกคนๆนั้นว่า
“เพื่อน”
........เพื่อน.....คนๆนึงที่ครั้งนึงก็เป็นได้แค่คนแปลกหน้าคนหนึ่งเวลา ผ่าน เวลา คนแปลกหน้าคนนั้นก็กลับกลายมาเป็นคนที่เรา "ไว้ใจ”
........เพื่อน..... คนที่พร้อมอยู่กับเราเสมอๆ ไม่ว่า สุข ทุกข์ เหงาเศร้า
........เพื่อน.....คนที่พร้อมแชร์ความรู้สึกต่างๆโดยไม่เคยเอ่ยปากว่า “ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะได้อะไร ”
........เพื่อน.....คนที่ไม่เคยสนใจว่าเราจะหน้าตาดี มีสกุล ร่ำรวยยากจน สูง ต่ำ ดำ ขาว หรือไม่
........เพื่อน..... คนที่ไม่เคยเสแสร้ง แกล้งทำ
.........แต่......เพื่อนตาย หายากเหลือเกิน

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ ว่า
คนๆนี้เป็นเพื่อนตายของเราหรือไม่
เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่าคนๆนี้
เป็นคนที่พร้อมจะเคียงข้างเราเสมอไปมั้ย
เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่าคนๆนี้จริงใจกับเราแค่ไหน
ทั้งหมดนี้ เราใช้ “ ตา ” มองไม่เห็น
.........แต่...... ทั้งหมดนี้เราใช้ “ ใจ ” มองเห็นได้
คุณล่ะ ? ใช้ตามองเพื่อนหรือใช้ใจมองเพื่อน
เราบอกไม่ได้ว่าคนๆไหนดี ไม่ดี
จนกว่า... เราจะมีโอกาสรู้จัก กับคนๆนั้น
แล้วใช้ใจของเราสัมผัส
การคบใครสักคนคบเพียงกายก็ไร้ประโยชน์
แต่ การคบใครสักคน จำเป็นต้องคบกันด้วย ใจ
วันนี้คุณ ใช้อะไร คบเพื่อนของคุณ
อย่าบอกนะ ว่าคุณก็เป็นคนที่คบเพื่อนแค่ ตา
เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น คุณก็คงเป็นคนที่ไม่น่าคบคนหนึ่ง