นิ้วมือไม่เท่ากัน การทำใจให้เป็นสุข

การพัฒนาตนเองเป็นเรื่องที่สำคัญเป็นอย่างยิ่ง สังเกตได้จาก กพ.ได้นำระบบ Competency มาใช้ในการประเมินสมรรถนะของข้าราชการ ส่วนตัวเองนั้นได้พัฒนาตนเองมาก่อนที่จะมีระบบนี้ ซึ่งปัจจุบันกำลังศึกษาปริญญาเอก ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ แต่ก่อนจะจบไปพัฒนาคนอื่น คงต้องพัฒนาตนเองซักระยะหนึ่งก่อนในเรื่องของนำเสนอบทความวิชาการเป็นภาษาอังกฤษให้อาจารย์และเพื่อนๆฟัง หากใครในห้องพูดภาษาไทยจะปรับคำละ 20 บาท ซึ่งก็เก็บได้หลายตังอยู่ 

  • วันนี้เป็นคิวของเพื่อนและตัวเอง ในขณะที่ตอนเช้าอาจารย์มีสภาพร่างกายที่ดูจะเหนื่อยกับลูกศิษย์มาเยอะ(ไม่มีรอยยิ้ม) อีกทั้งป่วยเป็นไข้หวัด เราซึ่งเป็นพยาบาลก็หายาลดนำมูกจากเพื่อนๆให้รับประทาน รู้สึกอาการไข้หวัดจะดีขึ้น

  • เพื่อนคนที่หนึ่งนำเสนอผ่านพ้นไปด้วยดี  อาจารย์ไม่ค่อยถาม แถมยังช่วยอีก เราคิดว่าวันนี้ต้องโชคดีแน่ๆ ...

  • พอคนที่สองนำเสนอ เท่านั้นแหละสงสัยยาลดนำมูกคงออกฤทธิ์เต็มที่  ถามเพื่อนที่นำเสนอทุก Slide เพื่อนก็ตอบไม่ได้จึงนั่งนิ่ง  คิดดูสิให้พูดภาษาไทยก็ยังคิดไม่ออก แต่ต้องมาตอบเป็นภาษาอังกฤษอีก อาจารย์จึงให้ไปนำเสนอต่อในตอนบ่าย

  • ก่อนพักรับประทานอาหารกลางวัน เราจึงถามอาจารย์ว่าการฝึกพูดภาษาอังกฤษให้ได้ดีต้องทำอย่างไร อาจารย์ก็พยายามอธิบายเป็นภาษาอังกฤษ 

  • เราจึงตั้งคำถามกับอาจารย์ว่า Why did you help Miss... but you did not help the others.

  • อาจารย์ก็ตอบว่า Fingers are not eqaul.

  • เราเข้าใจแล้วหล่ะ  แต่ต้องถามตัวเองว่า เอ๊ะแล้วตอนบ่ายนี้อาจารย์จะช่วยเราไหมหนอ

  • พอตกบ่ายเราก็นำเสนอให้อาจารย์ฟังนานถึง 1 ชั่วโมงกับอีก 15 นาที ภาษามือก็ออกพัลวัล  แต่เพื่อนก็ให้กำลังใจโดยบอกว่าเราพยายามตอบทุกคำถามและเข้าใจคำถามของอาจารย์แต่บางคำถามเราไม่รู้ว่าจะเรียงประโยคเป็นภาษาอังกฤษได้อย่างไร  เฮ้อผ่านไปได้แบบเมื่อยมือ

  • ขากลับขับรถกลับบ้าน  ระหว่างทางก็ไม่มีฝนตก  พอถึงบ้านดันมีฝนตก ทำให้เราได้คิดถึงสุภาษิตอีกไทยคำนึงว่า  ฝนตกไม่ทั่วฟ้า

  • พอเข้าบ้านอาบน้ำเสร็จ  นั่งตัดเล็บ ก็นั่งและนอนสังเกตนิ้วตัวเอง  วิญญานความเป็นนักศึกษาสาขาปรัชญา ก็ถามว่า ธรรมชาติของนิ้วที่ดีต้องไม่เท่ากัน เมื่อลองทำนิ้วให้เท่ากัน ปรากฎว่าเราจับช้อน จับปากกาไม่ได้ เคาะคีย์บอร์ดไม่ได้

จึงให้ได้คิดว่า ธรรมชาติของนิ้วมือของคนที่ถูกต้องตามโครงสร้างของมนุษย์ทั่วๆไปนั้น   ต้องไม่เท่ากัน  เพราะแต่ละนิ้วต้องทำหน้าที่ประสานและช่วยกันให้ความสำเร็จตามที่เจ้าของมือต้องการให้หยิบจับ

เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีคิดของคน  เราก็พบว่า สิ่งใดๆในโลกนี้ล้วนทำหน้าที่ของมันตามความเหมาะสมและก็แล้วแต่ในสถานการณ์นั้นๆ ดังเช่นวันนี้เพื่อบางคนอาจเป็นนิ้วก้อย  บางคนอาจเป็นนิ้วโป้ง วันหน้าเราอาจเป็นนิ้วที่ยาวที่สุดก็ได้

ความอิจฉา ริษยา อยากได้อยากมีแต่ไร้ซึ่งการขวนขวาย ตั้งอยู่บนความหวังที่ไร้การกระทำ บางครั้งคนเรามีผิดหวัง สมหวัง แต่อย่างไรก้ไม่พ้นความทุกข์ไปได้ หากทุกคนยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ 

ตัวเราเองก็มีเรื่องทุกข์ๆในหัวใจอยู่ว่าทำไมคนอื่นจึงไม่เข้าใจเรา  คนอื่นจึงเกลียดเรา และอีกสารพัดที่จะนึกแต่สิ่งที่ไม่ดี

วันนี้เรากลับมาคิดดูใหม่ ใช้สิ่งที่ไกล้ตัวมากที่สุดมาอธิบายความเป็นธรรมชาติของสังคมมนุษย์ ต้องพัฒนาจิตใจตนเองก่อนที่จะเรียกร้องสิ่งใดๆจากคนอื่น และพบว่า นิ้วที่ไม่เท่ากันมันสามารถบ่งบอกถึงความไม่เท่าเทียมของคน  ความแตกต่างของคน ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานการสร้างความสุขให้ตนเองอยู่ฐานของความแตกต่างให้มากที่สุด

คืนนี้เราเองขอพักอ่านหนังสือซัก 1 คืน เพื่อใช้มือทั้ง 2 ข้างและนิ้วที่ไม่เท่ากันกุมหัวใจน้อยๆ และค่อยๆทำสมาธิดึงความทุกข์ออกจากหัวใจแล้วใส่ความสุขให้ตัวเองให้มากที่สุดก็แล้วกัน

ขอขอบคุณอาจารย์ที่ได้บอกเราตรงๆ แต่การคิดดีๆของเรามันไม่ทำให้เราเป็นทุกข์กลับได้เรียนรู้ความจริงในธรรมชาติ