ผมปลาทองมาแล้วครับ

ปลาทองมาแล้วครับ ผมยอมรับนะครับ ว่าผมนะชอบเห่าเพราะผมคิดว่า มันทำให้ผม ดูดี เทห์  เก่ง กล้าหาญ สามารถปกป้องแม่ Lin Hui ของผมได้ แต่ความจริงแล้ว………..ผมอายที่จะบอกความจริงว่าผมไม่ได้ เก่ง กล้า อะไรหรอกครับ แค่ใช้เสียงข่มไว้ก่อน อย่างน้อยเสียงผมก็ดังพอที่จะทำให้คนเข้าใจผิดได้ คิดว่าเป็น หมาตัวโตๆ ผมมีความลับหลายอย่างที่หมาทั่วไปไม่มีครับ คือว่ามันมีประสบการณ์ที่ไม่ดีเกี่ยวกับงูอะครับ  เรื่องมันก็มีอยู่ว่า คืนวันฝนตกหนักเมื่อไม่นานมานี้ แม่ออกมาหาผมเพื่อที่จะเรียกให้ไปเข้ากรงนอนได้แล้ว จากนั้นแม่ก็เดินไปล้างมือที่ก๊อกน้ำหลังบ้น ทันใดนั้นก็มีเสียงดังโครมใหญ่กาละมังที่พิงกำแพงบ้านห่างจากก๊อกน้ำเพียงเล็กน้อยปลิวตามเสียงที่ถูกชน งูตัวโตมากพุ่งผ่านหน้าแม่ไปอย่างเฉียดฉิว แม่ตกใจมาก แทนที่แม่จะตกใจร้อง แม่กลับร้องเรียกผมบอกว่า งู งู งู ปลาทองระวังงูนะลูก เพราะแม่เข้าใจผมผิดคิดว่ผมจะไปไล่งู แม่ไม่รู้หรอกครับว่าผมกลัวงูจะตายไป ใครจะไปกล้าก็มันน่ากลัวนี่ครับ  ผมเลยเห่าไม่ยอมหยุด แต่แม่สังเกตุเห็นผมทำท่ากล้าๆ กลัว ปักหลักเห่าอย่างเดียวไม่ยอมเลิก  ฝนก็ยังคงตกหนัก แม่กลัวว่าผมจะเปียกฝนเรียกให้กลับเข้ากรงนอนอีก ผมนะเข้าใจแม่นะครับ แต่แม่ซิไม่ยอมเข้าใจผมเลย(ก็ผมกลัวงู..ครับพี่น้องครับ)  แม่รีบกลับเข้าไปเอาไฟฉายในบ้าน ตอนนั้นผมใจหายวูบเลย ผมไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว แม่ออกมาพร้อมเปิดไฟฉายส่องไปทั่วบริเวณรอบๆที่เกิดเหตุ เพื่อดูให้มั่นใจว่างูยังอยู่แถวนั้นหรือเปล่า คราวนี้แม่สังเกตุเห็นผมมีอาการกลัวจนตัวสั่น แม่รีบมากอดแล้วอุ้มผมเข้ากรงนอน คืนนั้นผมนอนไม่หลับนึกเห็นภาพงูตัวยาวๆมันทำเสียงดังกว่าผมมากและแม่ก็ยังตกใจเลย จะไม่ให้ผมกลัวงูได้อย่างไรใช่ไหมครับ…พี่น้องครับ