ยายกาแฟซักประวัติไปพลางก็หวั่นไหว ... อาการ panic (กลัวที่มากกว่า fear ไปอีกระดับหนึ่ง) ยังเต็มเปี่ยม but The show must go on

คุณเคยกลัวอะไรแบบไร้เหตุผลไหม  เมื่อก่อน เวลาใครมาบอกว่ากลัว ความสูงมั่ง  กลัวที่แคบมั่ง กลัวความมืดมั่ง  ผู้เขียนจะรู้สึกแปลก ๆ งง ๆ ไม่ค่อยเข้าใจ แต่รับรู้ การกลัวแบบไม่มีเหตุผลนั้นมีอยู่จริง  เวลานึกเรื่องนี้เข้าหาตัวเองก็จะนึกไม่ออกว่าอะไรจะทำให้เรากลัวได้

ที่ผู้เขียนภูมิใจในตัวเองนักหนา คงเป็นเรื่องไม่กลัวอะไรโดยไร้เหตุผล นี่แหล่ะค่ะ .. กิ้งกือ หนอน ไส้เดือน กบ คางคก จิ้งจก ตะขาบ  งู หรือ แม้กระทั่งผีสางนางไม้    ไม่เคยทำอะไรให้ ยายกาแฟกลัวจนเสียจริต ได้ซักอย่าง เป็นที่หมั่นไส้ของบรรดา คนชอบแกล้งเป็นอย่างมาก ถ้าคุณจำได้เวลาที่คุณยังเด็กอยู่ จะมีเด็กโรคจิตจำพวกหนึ่ง ที่เห็นความกลัวของคนอื่นเป็นเรื่องสนุกสนาน  (และยายกาแฟตอนเด็ก ๆ จัดอยู่ในกลุ่มประเภทนี้ เพราะไม่ค่อยกลัวอะไร  ... อิอิอิ เริ่มหมั่นไส้หรือยังคะ ) 

 โรคกลัว (phobic disorder) โรคกลัวคือภาวะที่ผู้ป่วยกลัวสถานการณ์หรือบางสิ่งบางอย่าง (phobic situation or phobic object) อย่างมากจนทำให้เกิดปัญหาและผู้ป่วยก็พอจะรู้ว่าความกลัวนี้ไม่ค่อยสมเหตุผลแต่ก็ยังอดที่จะกลัวไม่ได้ เมื่อเผชิญกับสิ่งที่กลัวผู้ป่วยจะมีอาการเหมือนอาการแพนิค คือจะใจสั่น หัวใจเต้นแรง หายใจเร็ว มือเท้าเย็นอ่อนปวกเปียก ท้องไส้ปั่นป่วน และบางคนจะมีอาการวิงเวียนตาลาย โรคกลัวที่มักทำให้เกิดอาการวิงเวียนตาลายคือโรคกลัวชนิด agoraphobia, social phobia, blood-injury phobia, และ space phobia

ส่วน Agoraphobia  เป็น cluster of phobias คือผู้ป่วยอาจจะกลัวสถานการณ์ได้หลายๆแบบคือ กลัวที่โล่งๆกว้างๆ กลัวที่แคบๆ กลัวที่ๆมีคนมากๆ กลัวที่สูง กลัวที่ๆไม่คุ้นเคยหรือสถานที่ๆไกลจากบ้าน

พอพูดถึงเรื่องกลัว ยายกาแฟก็นึกย้อนไปเมื่อหลายปีก่อนตอนที่ได้ทำงานในชุดขาว ค่ะ และยังรุ่งเรืองอยู่ในฝ่ายการพยาบาล ..(พอดีตอนนี้เป็นพยาบาลนอกเครื่องแบบค่ะ  คิคิคิ) วันหนึ่งก็อยู่เวร ER (Emergency room) ภาษาไทย เรียกว่าห้องฉุกเฉิน ภาษาลาว เรียกว่าห้องมรสุม คิคิคิ  ก็มีผู้ป่วยเด็กชาวเขาลาหู่ จากหมู่บ้านแถบตำบลปางมะผ้า จำไม่ได้ว่าจากบ้านไหน  ส่งมาจาก OPD  (แผนกผู้ป่วยนอก หรือ ห้องตรวจ) แพทย์บอก ให้ Remove foreign body  (แปลว่าสิ่งแปลกปลอม) อ่าน OPD Card (แบบบันทึกประวัติของผู้ป่วย) ผู้เขียน ก็จะลมจับเอา เกิดอาการ Panic หน้าซีด เหงื่อออก ตัวเย็น ใจสั่น ทั้งตัวและมือสั่น หมดแรงไปซะเฉย ๆ  เดาได้ไหมคะ

ทาก ค่ะ พี่น้องค่ะ  เกิดมาไม่เคยกลัวอะไร  แต่กลัวทากนี่แหล่ะ  เห็นทากแล้วเสียจริต ทุกที ปีแรกที่มาทำงานใหม่ ๆ อาจหาญไปเดินป่า เที่ยวถ้ำ ที่ปางคาม  ต้องเดินฝ่าดงทาก  จำได้ว่า ผู้เขียน ร้องโวยวายแบบคนเสียจริต  แล้ว วิ่งป่าราบแบบไม่ได้หันกลับมามอง เลย แทบจะไข้ขึ้น และครั้งหนึ่งที่ไปเที่ยวภูกระดึง ..หญิงห้าวหาญอย่างยายกาแฟ เจอทากกระดื๊บ ๆ อยู่บนรองเท้าซะด้วยซ้ำ แต่ กระทืบเท้าเร่า ๆ น้ำตาไหลพราก เป็นที่ตะลึงพรึงเพริด ของกลุ่มเพื่อน ที่เกิดมาพึ่งเห็นน้ำตาหญิงห้าว พูดแล้วก็อับอายเป็นกำลัง

แต่วันนี้ ค่ะสิ่งที่ต้องเผชิญคือ  ทากที่อาศัยอยู่ในช่องปาก กับจมูกของเด็ก คนนี้ มาเป็น 2-3 วันแล้ว แม่เด็กให้ประวัติว่า เด็กไปดื่มจากก๊อก ของประปาภูเขา โดยเอาปากไปรองกับก๊อกน้ำ แล้วเจ้าทากตัวน้อย เดินทางมาท่องเที่ยวกับน้ำ ไหลผลุบเข้าไปในคอเด็กน้อย ตอนใหม่ ๆ เด็กน้อยคงไม่รู้สึกตัว แต่ต่อมาเริ่มมีการคันในช่องคอกับจมูก วันดีคืนดีมันก็โผล่มา รับอากาศที่ปลายจมูก แต่พอใครจะไปจับเอามันออก ก็หดผลุบ  กลับเข้ารูจมูก พอหนาว ๆ ก็คงคลาน ดื๊บ ๆ ไปนอนในช่องคอ เด็กน้อย ๆ ก็ ทรมานจากอาการคัน บางทีก็ไอ แต่ทำอย่างไรก็ไม่ออก พอเริ่มรู้สึกตัวว่ามีสิ่งแปลกปลอมก็ ร้องไห้ ด้วยความกลัว

Gimo5-f1smaller
i

(ระหว่างช่องทางเดินอาหาร กับทางเดินหายใจ จะมีลิ้นเล็ก ๆ ปิดอยู่ชื่อว่า epiglottis นั่นแหล่ะเป็นช่องทางเดินของเจ้าทากค่ะ)

ยายกาแฟซักประวัติไปพลางก็หวั่นไหว ... อาการ panic (กลัวที่มากกว่า fear ไปอีกระดับหนึ่ง)  เต็มเปี่ยม ..(หน้าซีด เหงื่อออก ตัวเย็น ปากสั่นเสียงสั่น มือสั่น คล้ายจะเป็นลม ) ผู้ร่วมงานคนอื่น เร้นกายหนีหายไปหมด (กลัวเหมือนกัน) ค่ะ The show must go on เรากลัวแค่ไหน ก็ต้องระงับ ความกลัวไว้ก่อน ทากตัวนิดเดียวมันจะทำอะไรเราได้  ใช่ไหม ฮือ ๆๆๆ ทำไมต้องเป็นชั้นนน ( จริงหรือ  ก็กลัวนี่ ตัวดี-ตัวร้าย เถียงกันในใจ) 

ยังไม่จบหรอกค่ะ แต่ไม่สามารถ ทำให้จบได้ใน 1 บันทึก ฮือ ๆๆ

To be continue   

Note : files รูปภาพจาก http://www.thaitrip4u.com/TravelStory/STA03.asp?QID=318

ขนาดไปหารูปภาพ มาใส่เห็นรูป ขนยังลุกอยู่เลย จึ๊ย