วันนี้ ผมสอนนิสิต เอกคอมพิวเตอร์ศึกษา ชั้นปีที่สอง รายวิชาการจัดการความรู้ ซึ่งเรื่องนี้จะว่าง่ายก็ง่าย ยากก็ยาก
ง่าย คือเป็นเรื่องที่ผมทำอยู่ รับผิดชอบอยู่ นำความรู้และประสบการณ์ที่เราใช้ KM ไปใช้กับหน่วยงานมาบอกเล่าประสบการณ์ให้กับนิสิตฟัง แต่ที่ว่ายากก็คือ การจัดการความรู้นั้น ไม่มีถูกไม่มีผิด ผมทดลองใช้วิธีการหลากหลาย
ในห้องสมุด มันเหมือน Tacit Knowlage ที่อยู่ในตัวคน เป็นประสบการณ์ที่ไม่สามารถเล่าออกมาได้ และเหมือนเป็นความรู้จากการปฏิบัติ แต่พอต้องถอดออกมาเป็นทฤษฎี เหมือนไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไร
วันนี้ ผมเริ่มจากถามนิสิตว่าจะเรียนอะไร โดยให้นิสิตลองเขียน ผังความคิด เกี่ยวกับคำว่า การจัดการความรู้ ซึ่งไม่ได้ให้อะไรเลย นิสิตก็เขียนผังความคิดมาหลากหลายมาก และผมก็ลองให้นิสิต นำเสนอ ผังความคิดของตนเอง ลองให้เพื่อนๆ เป็นกรรมการให้คะแนน การนำเสนอของเพื่อนๆ ซึ่งก็มีทั้งที่ให้คะแนนแบบ สม่ำเสมอ ให้คะแนนแบบ คะแนนเห็นใจ แบบไทยๆ ซึ่งหลังจากฟังนิสิต แล้วผมก็คงต้องไปปรับ คำอธิบายรายวิชาที่สอดคล้องกับ สิ่งที่นิสิตเขียนมา
อีกครั้งหนึ่ง
ตอนแรกตั้งใจว่าจะฉายวิดีโอ แต่ว่าขอเก็บไว้ก่อนดีกว่า ไว้ให้นิสิตฝึกการจับประเด็น การใช้ผังความคิด อีกสักหน่อยค่อย
ฉายวิดีโอ เพื่อฝึกให้เขาจับประเด็นให้ดีกว่านี้
ส่วนตอนบ่าย ผมฝึกการสมัครบล็อก แต่ว่าเน็ตมอนอตอนบ่ายนั้น ท้าทายเสียเหลือเกิน ว่าจะไปรอดไหม แต่ก็ได้อาศัยประสบการณ์จาก อ.บีแมน โดยช่วยเวลาวิกฤติ คือตอนบ่ายโมงนั้ คนจะแย่งช่องทางการใช้เน็ตกันจนเต็ม
ผมก็พานิสิต ออกไปหน้าห้องคอม ซึ่งมีพื้นที่ที่สามารถ ผลัดกันเล่าเรื่องตนเอง และสะท้อนเรื่องเล่านั้นกลับให้เพื่อนฟัง
ทั้งนี้เมื่อตอนมาเขียนบล็อกนั้นจะได้ สามารถเขียนเรื่องเล่าของตนเองได้อย่างน่าสนใจ เพราะถ้าไม่เตรียม อย่างนี้ก่อน จากประสบการณ์ พบว่า การเล่าเรื่องของนิสิตเอกคอมนั้น จะสั้น และไม่ค่อยมีสีสัน คือ แต่นี่คือธรรมชาติของคน ที่เรียนมาทาง Science ที่จะตรงไปตรงมา ไม่ยอกย้อน ไม่ค่อนเป็นศิลป์มากนัก แต่ เคเอ็ม นั้นสนใจความเป็นมนุษย์ สนใจความเป็นคน สนใจในส่วนของหัวใจ และความรู้สึก ซึ่งต้องค่อยๆ ฝึกกันไป
แต่ก็เป็นเรื่องยากเหมือนกัน สำหรับนิสิตที่ยังไม่ได้ทำงาน ว่าจะนำเคเอ็มไปใช้ได้มากน้อยเพียงใด
วันนี้ ผมได้ใช้บริการของ นายแบงค์ ซึ่งเป็นมือแฮกเกอร์ประจำเอกคอม มาทำหน้าที่รวบรวมบล็อกของนิสิตเอกคอมรุ่น 2 ไว้ใน Planet เดียวกัน
ส่วนอาทิตย์หน้านอกจากจะฉายวิดีโอ แล้ว ผมยังชวนแก่นจัง มาบอกเล่าประสบการณ์การเขียนบล็อกให้น้องๆ ฟังว่าเขียนบล็อกอย่างไร ให้มีแฟนคลับเยอะๆ แอบแก่นจัง ต้องทำ แอ๊บแบ๊ว อย่างไร
