ไม่เห็นจะเสียบุคลิกที่ตรงไหน จะอ้วน จะผมบาง มันก็ดูดีได้ ถ้าคนเราพูดให้มันดี

ป้าแดง รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว เสียงก็ดูเพี้ยนๆไปคล้ายคนเป็นหวัด วันนี้เลยไม่สระผม ผมจึงลีบ ทำให้ดูผมบางมากขึ้นกว่าทุกวัน แถมมีคนมาทักด้วยว่า ผมลีบไปนะคะ แล้วก็ยิ้ม

ป้าแดงเลยนึกถึง คำพูดของน้องคนหนึ่ง เป็นน้องพยาบาลที่ต่างที่ทำงานกัน แต่ด้วยว่าไปประชุมที่เดียวกัน จึงได้ร่วมโต๊ะทานข้าวกลางวันด้วยกัน

ดูเค้าเป็นคนช่างจ้อ เสียจริงๆ

"เมื่อก่อน หนูเป็นคนอ้วนมาก" พูดพร้อมชี้นิ้วมาทาง น้องอีกสองคนที่นั่งข้างๆป้าแดง ซึ่งเป็นหมอฟันด้วยสิ ทำเอาคุณหมอสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"อ้วนแบบนี้ ไปไหนก็อายคน" ยังพูดต่ออีกแน่ะ แม้ว่าป้าแดง จะชวนพูดเรื่องอื่น และชวนเชิญคุณหมอทานข้าว

 "มียานะ ช่วยได้นะ ถึงได้ผอมสวยอย่างทุกวันนี่ไง" ดูดิ แม่คุณไม่ยอมหยุด แถมอยากขายของ

ป้าแดง เลยพูดว่า "เอายาปลูกผมมาให้พี่ดีกว่า มีป่ะ"

น้องคนนั้น " เออ....ช่าย พี่แดง ผมบาง เสียบุคลิกนะเนี่ย ต้องรีบเปลี่ยนลุ๊คนะ"

"แม่คุณ จะให้ เปลี่ยนลุ๊คยังไง เปลี่ยนลุ๊คของแม่คุณหมายถึงอะไร"นี่ป้าแดง คิดในใจ (ป้าแดงนิสัยดี  ชอบคิดว่าคนอื่นในใจ.....อยู่เสมอ)

น้องอีกคนที่นั่งข้างกันเลยอดรนทนไม่ไหว คงเพราะเห็นสีหน้าคนรวมวงไม่ค่อยดี การกินข้าวเริ่มกร่อย  เลยพูดว่า "ก็ไม่เห็นจะเสียบุคลิกที่ตรงไหน จะอ้วน จะผมบาง มันก็ดูดีได้ ถ้าคนเราพูดให้มันดี"

น่าน..... เอาเข้าให้มั้ยละ....คราวนี้.......เป็นอันได้ผล เพราะน้องคนนี้ ออกเสียงแข็งเชียว นี่ถ้าไม่เสียงแข็ง แม่คุณก็คงพร่ำว่าคนอื่นไปเรื่อย

วันนี้ป้าแดง เห็นน้องที่มาทักแล้วยิ้ม จึงถามว่า คิดถึงน้องที่คนนั้นละสิ อิอิอิ

สรุปว่า คนเราอ่ะนะ หากรู้จักพูดให้น่ารัก คนที่ได้ยินได้ฟังก็ชอบก็หลง แต่คนเราหากไม่รู้จักพูดให้น่ารักน่าฟัง คนที่ได้ยินได้ฟังก็พลอยกินข้าวไม่ลง เป็นการทำบาปอย่างร้ายกาจสำหรับคนที่สมบูรณ์ไปด้วยเนื้อนังมังสาที่นิยมการบริโภคเป็นยิ่งนัก .............เฮ้ออออออ............