วันนี้ ( 5 พ.ย.50) ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดได้มาเป็นประธานการประชุมผู้บริหารโรงเรียน ในโอกาสที่เดินทางมารับตำแหน่งใหม่ ในช่วงหนึ่งท่านได้พูดถึงเรื่องการศึกษา มีประโยคที่ผมประทับใจมาก นั่นคือประโยคที่ว่า " เด็กเขาแพ้มาจากที่บ้านแล้ว ยังจะให้เขามาแพ้ที่โรงเรียนอีก " ประโยคดังกล่าวคงไม่ต้องขยายความ แต่เขียนแค่นี้คงจะสั้นไป ขออนุญาตขยายความให้น้ำท่วมทุ่งเสียหน่อยว่า คือ เด็กอยู่ที่บ้านก็ไม่ได้รับความรักความอบอุ่นจากพ่อแม่ เนื่องจากปัญหาครอบครัวนานัปการ พอมาโรงเรียน หวังว่าจะได้รับความรักความอบอุ่นจากครู ปรากฏว่าครูก็ไม่ได้ให้ความรักความอบอุ่น กลับจะประนามซำเติมให้ยำแย่เข้าไปอีก ในเมื่อเด็กมีแต่แพ้กับแพ้ หนทางชนะของเขาถ้าไม่ไปเป็นโจร ก็คงต้องค้ายาบ้า......ประเด็นดังกล่าว ก็ขออนุญาตนำมาโยงกับ Self-esteem คือ เด็กที่มีปัญหาครอบครัว แน่นอนว่าเขาคงจะไม่มี Self-esteem อย่างแน่นอน แต่แก้ไขและพัฒนาได้เมื่อมาโรงเรียน โรงเรียนสามารถสร้าง Self-esteem ให้เด็กที่มีปัญหาครอบครัวได้ แต่ต้องใช้เวลาและความอดทนบ้าง ถ้าทำได้ ก็ถือว่าสร้างบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ แต่ถ้าให้เด็กเขาแพ้ต่อไป ก็น่าเป็นห่วงอนาคตของชาติครับ
ท่านผู้ว่าพูดเรื่องการศึกษาได้ประทับใจ
ท่านผูว่าพูดเรื่องการศึกษาได้ตรงประเด็น คือ Self - esteem
ความเห็น
- จุดอ่อนของระบบไทย คือ เอาคนด้านเดียว(เก่ง) ไปสอนเด็กทุกประเภท ถามจริง ๆ เถอะคนที่ไม่เคยไม่เก่ง จะไปรู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กที่ไม่เก่ง
- น่าจะเอาครูเคยไม่เก่ง เคยไม่ดี แต่ตอนนี้เก่งแล้ว ดีแล้ว มาสอนเด็ก ผมว่าน่าจะเกิดประโยชน์แต่การคัดเอาแต่ยอดคนที่เหยียบคนด้วยกันขึ้นมา มาสอนเด็กนะครับ
- ถ้าถามว่าจะไปเอามาจากไหน จะรู้ได้อย่างไร และจะไปแก้ระบบให้มันวุ่นวายอย่างไร
- ...ไม่ยากเลยครับ ก็ครูภูมิปัญญางัยครับ... เป้าเดิมแต่วิธีการหลายหลายไงครับ