มหัศจรรย์เด็กไทย
ที่เมืองทองธานี
(ความน่าพิศวง ประหลาดใจ)
2 พฤศจิกายน 2550
บูธ 32 ฮอล 8
ตอนที่ 2 วันนี้ มีเซอไพรซ์
ผมและเด็ก ๆ ออกเดินทางจากโรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 1 เวลา 04.45 น. เด็ก ๆ เขาลงมาเตรียมพร้อมกันตั้งแต่ 04.30 น. รู้สึกว่าจะมีความตั้งใจเต็มเปี่ยมมากกว่าเมื่อวันวาน วันนี้ออกช้าไปนิด เพราะต้องนำเอากลองไปซ่อมและจัดการทดสอบความพร้อม กลัวว่าจะผิดพลาดจึงต้องนำเอากลองบองโกไปด้วย เมื่อรถเคลื่อนตัวออกจากโรงเรียน เด็กๆ ก็เริ่มพักผ่อนกันไปตามประสาของวัยเด็ก บรรยากาศ 2 ข้างทางดูสวยงาม มีน้ำเจิ่งนองสองข้างถนน เป็นการแสดงร่องรอยของการสิ้นสุดฤดูฝน ย่างเข้าสู่ฤดูหนาวในปีนี้แล้ว รถไปถึงอิมแพค เมืองทองธานี เวลา 07.10 น. ฮอล 8 ยังไม่เปิดให้พวกเราเข้าไปที่บูธจัดงาน รอจนถึงเวลา 07.30 น. เจ้าหน้าที่เปิดประตูด้านหลังให้พวกเราเข้าไปยังสถานที่ที่เราทำหน้าที่เมื่อวันวานได้
คณะของผมทุกคนช่วยกันแบก หิ้ว ถือกล่อง กระเป๋าอุปกรณ์ไปยังบูธที่ 32 เมื่อไปถึงบูธแสดงผลงาน พวกเราก็รู้หน้าที่กันดี ไม่ต้องให้ผมสั่งการเลย ใครมีหน้าที่จัดโต๊ะเอกสารก็จัดวางเอกสาร แผ่นพับ แผ่นภาพ แฟ้มผลงาน ใครมีหน้าที่จัดความเรียบร้อยของแผ่นป้ายก็ตรวจสอบดูว่ายังเรียบร้อยหรือหลุดไปบ้าง นำเทปกาวไปติด ที่สำคัญคือ กลองไฟฟ้าที่เมื่อวานเสียหายใช้ไม่ได้ วันนี้ได้ให้ช่างซ่อมมาแล้ว แจ๊คกับตูมตาม เด็กมือกลอง 2 คนจัดการต่อสายไฟฟ้า ต่อสายเชื่อมกลองกับเครื่องขยายเสียง ทดลองเสียงกลอง ดังดีครับ ใช้การได้
เวลาประมาณ 08.15 น.เด็ก ๆ เปลี่ยนเป็นชุดการแสดง เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในรอบเช้า 09.00-12.00 น. และรอบบ่ายเวลา 13.00-16.00 น. โดยประมาณ ใช้เวลาแต่งหน้า ทำผม เขียนคิ้ว ทาปาก เปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเป็นนักแสดง ใช้เวลา 30-60 นาที (แต่งกันที่บูธนั่นเอง) ประมาณ 09.15 น. เริ่มการอธิบายแนะนำวงเพลง วิธีการเล่นเพลงพื้นบ้าน เพลงอีแซว เพลลงแหล่ ทำขวัญนาค ฯลฯ ผลัดเปลี่ยนกันพูด แสดงอย่างต่อเนื่อง วันนี้ผมไปแจ้งที่เวทีกลาง เพื่อรับคิวแสดงประจำวัน วันนี้ได้คิวที่ 5 คงได้แสดงก่อนพักกลางวัน การทำหน้าที่ที่บูธ ดำเนินไปเช่นเดียวกันกับเมื่อวันวาน แต่วันนี้ มีการโชว์วิธีการด้นกลอนสดกันอย่างทั่วถึง ไม่ว่าจะเป็นคนเก่า คนใหม่ ออกไปร้องด้นกลอนสดกันอย่างสนุกสนานตั้งแต่เริ่มแสดงผลงานเลยทีเดียว
ที่ด้านข้าง มีโต๊ะแสดงผลงานซึ่งก็ได้รับความสนใจตลอดทั้งวัน ผมสังเกตเห็น ท่านที่มาเยี่ยมชมบางท่านใช้เวลาดูแฟ้มและเอกสารบนโต๊ะเป็นชั่วโมง มีบางท่านมาขอคำอธิบายวิธีแต่งกลอนเพลงพื้นบ้าน ผมก็แนะนำไป แล้วก็ให้เด็ก ๆ เขาอธิบายต่อ
จนถึงเวลาประมาณ 10.40 น.นักแสดงทั้งหมดเตรียมขึ้นเวทีภาคกลางแสดงเพลงอีแซวด้นสด เป็นชุดที่ 5 วันนี้ตัวเอกบนเวทีมอบให้เมธี ชูศรีนวล (น้องแมน) ปะทะคารมกับ 2 ยุ (ยุวดี-ยุพาภรณ์) 3 คนเขาเล่นเพลงได้อย่างสนุกสนาน เรียกเสียงหัวเราะจากผู้ชมได้ตลอดตับกลอน ตามด้วยอิม-ยุ้ยเล่นบทสนุก ๆ ในแบบฉบับของคนหัวใจเปลี่ยว ก็เรียกเสียงหัวเราะได้มากเช่นกัน จนมาถึงเพลงลาเป็นตอนสุดท้ายของการแสดง จนถึงเวลา 11.40 น. จึงลงจากเวที วันนี้ใช้เวลาไป 60 นาที ผู้ชมมาให้กำลังใจมีเป็นจำนวนมาก ดูจะพอ ๆ กับในวันแรก ในขณะที่นักแสดงอยู่บนเวที ผมได้รับโทรศัพท์มากว่า 10 สาย ยังไม่ทราบในตอนนั้นว่า โทรมาติดต่อเรื่องอะไรบ้าง เพราะผมต้องบันทึกภาพการแสดงของเด็ก ๆ อยู่ ไม่ว่างที่รับสาย
เมื่อนักแสดงลงมาจากเวที ผมให้เขาไปหาอาหารรับประทานกันโดยแบ่งเป็น 3 ชุดผลัดกันไปจะได้มีคนอยู่ทำงานที่บูธเป็นปกติ ประมาณ 11.00 น. มีผู้มาประสานงานขอให้นำนักแสดงไปแสดงที่เวทีกลาง ฮอล 7 “ต่อยอดเรียนรู้สู่มืออาชีพ” ท่านบอกว่า ความจริงมาติดต่อตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เห็นว่าอาจารย์ยังไม่ว่างเลยไม่อยากรบกวน สำหรับในวันนี้จึงต้องมาขอเชิญอีกครั้งและในเวลาบ่าย 13.30 น. ท่านก็มาย้ำอีกว่าในวันพรุ่งนี้ เวลา 10.00-10.30 น. ให้ผมนำนักแสดงไปที่เวทีกลาง ฮอล 7 ให้ได้เลยนะ ผมรับปากท่านว่า ได้ครับ แล้วก็หันมาบอกกับเด็ก ๆ ว่า ในวันพรุ่งนี้พวกเราจะต้องแสดง 2 เวที คือเวทีภาคกลาง 1 รอบ และที่เวทีกลางของ ฮอล 7อีก 1 รอบ กลับไปคืนนี้ค่อยวางแผนกัน เลยถือโอกาสบอกเด็ก ๆ ต่อไปอีกว่า ในช่วงเทศกาลลอยกระทงปีนี้เราได้รับความเมตตาจากวัด ชุมชน และสถานที่สำคัญ ๆ ติดต่อเพลงพื้นบ้านวงเราไปแสดงหลายที่ ตรงกันเลย 24 พ.ย. 50 (เกือบ 10 ที่) เด็ก ๆ เขาแสดงความยินดี และบอกกับผมว่า แล้วอาจารย์รับงานเอาไว้ที่ไหนบ้างค่ะ ผมก็แจ้งว่าให้ไปดูที่บอร์ดจัดคิวงาน ที่ห้องฝึกซ้อมเอาเองนะ เรามาทำงานกันต่ออีกหน่อยนะ
หลังจากที่ได้รับประทานอาหารกลางวันกันจนครบทุกคน การแสดงผลงานที่ด้านหน้าบูธ 32 ก็คึกคักขึ้นมาเมื่อถึงเวลาที่ อิม-หทัยกาญจน์ เมืองมูลจะต้องออกมาร้องด้นกลอนสด ๆ ตามที่จัดคิวเอาไว้ เวลาประมาณ 14.50 น. เขาสาธิตการร้องทำขวัญนาคด้วยทำนองเสนาะ มีน้องท็อป อิม และยุ้ย ร้องแหล่ ร้องทำนองเสนาะ และรานเกลิง โดยนั่งร้อง ได้รับความสนใจมาก
จนถึงเวลา 15.05 น. อิม-หทัยกาญจน์ เมืองมูล ด้นสด ๆ ทำนองเพลงอีแซวได้ประมาณ 10 นาที เกิดเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน (เซอไพรซ์) ในขณะที่อิมเขาร้องด้นอยู่นั้น มีหนุ่ม ๆ วัยรุ่นโตหน่อยเป็นผู้ชาย 4 คนใส่เสื้อสีเหลืองแบบผ้าไทย ลักษณะเป็นคนภาคใต้ เข้ามายืนดูอย่างใกล้ชิด ในช่วงจังหวะที่น้องอิมเขาลงกลอนบทหนึ่ง ผู้ชายคนนั้นพูดกับผมว่า ผมจะมาขอร้องด้วยได้ไหม ผมตัดสินใจตอบไปทันทีว่า ได้ครับ เท่านั้นเองก็เกิดการดวลไมโครโฟนกันขึ้นโดย แชมป์เพลงแหล่ จากรายการคุณพระช่วย โมเดิร์นไนน์ ช่อง 9 กับหนุ่มนักร้องเพลงพื้นบ้าน-เพลงลูกทุ่งจากปักใต้
เขาว่ากลอนกันสด ๆ ทั้งเพลงแหล่ ลิเก เพลงพื้นบ้านซึ่งอาจจะมีท่วงทำนองที่แตกต่างกันบ้าง แต่ว่าทั้ง 2 คน ร้องได้ลงจังหวะดีมากสมกับที่เป็นนักร้องระดับมหัศจรรย์ มืออาชีพตัวจริงจริง ๆ แถมยังมีการพูดมุขตลก ๆ ใส่กันอย่างไม่น่าเชื่อ (ผมบันทึกวีดีโอเอาไว้เกือบทั้งหมด) ผมว่านานกว่า 1 ชั่วโมงที่ 2 คนเขาโต้กลอนกัน น้องเด๊ะร้องลง น้องอิมสวนต่อทันที (แบบฉับไว) ต่อคำกันไปอย่างต่อเนื่องสลับกับการพูดและร้องเพลงตามคำขอ แล้วก็มาด้นสดต่อ ทำให้ผู้คนหลั่งไหลมารวมกัน ผมคาดเอาว่าน่าจะมีเกิน 500 คน มันเนืองแน่นไปจึงไกลสุดตา พร้อมกับเสียงเชียร์ เสียงฮา เป็นระยะ ๆ ทั้ง 2 คนลาจากกันตอนเวลา 16.00 น.เศษ
น้อง ๆในวงบอกว่า ผม/หนูเหนื่อยแทนพี่อิม แต่ก็สนุกมาก เซอไพรซ์จริง ๆ ต้องขอขอบคุณน้องเด๊ะ คุณไพโรจน์ มีสาย (ช่วยบำรุง) นักร้องเพลงลูกทุ่ง และศิลปะการ แสดงภาคใต้เอาไว้ ณ ที่นี้ด้วยก็ขอให้งานการแสดงของน้องเขามีความเจริญก้าวหน้ายิ่ง ๆ ขึ้น จนได้เป็นนักร้องขวัญใจคนทั้งประเทศอย่างนักร้องดังรุ่นพี่คือคุณเอกชัย ศรีวิชัย ในโอกาสข้างหน้า
วันนี้ทุกคนทำหน้าที่ได้ดีมาก ช่วงตอนเช้าให้ความรู้พิธีทำขวัญนาค และตามด้วยเพลงฉ่อย ลำตัด แหล่ ขับเสภา ลิเก ท็อป, แป้ง ยุวดี ลูกหนู แมน 5 คนเป็นหลักสำหรับการสาธิตเพลงอีแซว บ่าย ยุ้ย-อิม ทำหน้าที่ด้นสด และโต้กลอนกับนักแสดงมืออาชีพแบบไม่คาดคิดมาก่อนได้อย่างจุใจคนดูที่มาชมอย่างเนืองแน่น ทำให้ไม่มีคนนั่งเก้าอี้ชมการแสดงที่เวทีกลางเลยมารวมกันที่หน้าบูธ 32 ของเราจนเกือบทังหมด วันนี้มีผู้มาถามหาแผ่นวีซีดีการแสดงหลายท่านผมตอบว่า พรุ่งนี้จะนำติดมา ขอให้มาติดต่ออีกครั้ง
ความจริงเรามีวีซีดีหลายชุด เป็นบันทึกการแสดงสดที่ทำขึ้นมาเองและจำหน่ายตามเวทีที่เราไปแสดง บังเอิญงานนี้ ตั้งใจที่จะไปนำเสนอผลงานการเล่นเพลงอีแซวด้นสด เท่านั้น จึงไม่ได้นำผลผลิตไปจำหน่ายด้วย ต้องขอขอบคุณท่านที่ให้ความสนใจมาสอบถามเรื่องผลงานการแสดง สามารถติดต่อขอซื้อได้ครับ มีการแสดงสดหลายสถานที่ ที่จัดทำเป็นวีซีดี ความยาว 60 นาที มีทั้งเพลงที่เล่นเป็นประโยชน์และเพลงปะทะคารมสนุก ๆ ครับ
คณะของเราเก็บของในบูธ เพื่อที่จะเดินทางกลับที่พัก ในเวลา 17.00 น. วันนี้รถที่หน้าฮอลมีเป็นจำนวนมาก (ผู้มาชมงานหนาแน่น) ผมนำเด็ก ๆ เดินออกมาทางด้านหน้าฮอล 8 เดินตรงไปยังสถานที่จอดรถ ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1.30-2.00 ชั่วโมงก็มาถึงที่พักของพวกเรา ผมบอกกับเด็ก ๆ ว่า ในวันพรุ่งนี้ เรามีงานหนักที่สุดนะ เพราะการแสดง 2 เวทีในวันเดียวกัน จะต้องมีความแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงจึงจะเป็นมืออาชีพได้
ดังนั้นคืนนี้หลังจากที่ได้อาบน้ำ และได้อาบน้ำพอสมควรแล้ว เรามาร่วมกันคิดและซักซ้อมคิวการแสดงในวันพรุ่งนี้ทั้ง 2 เวที วันนี้ผมให้แม่บ้านของผมนำรถยนต์ (ปิคอัพ) มาพาเด็ก ๆ ไปรับประทานอาหารที่ตลาด รวมทั้งไปที่เซเว่นด้วย เวลา 21.00 น. ดูเหมือนว่าจะเลยไปเล็กน้อย เราประชุมปรึกษาหารือกัน 3 เรื่อง เริ่มที่การแสดงเวทีที่ 1 ของภาคกลางและเวทีที่ 2 ที่ฮอล 7 กว่าที่จะจัดคิวการแสดงเสร็จใช้เวลาไป 1 ช.ม. ต่อมาก็มาคุยกันถึงการนำเสนอด้นสดบนเวทีที่ 1 ในช่วงท้ายของการแสดง จัดมุขตลกให้น้องแนน-ลูกหนูและอิมเขาต่อคิวกัน เรื่องสุดท้ายคือ การแสดงในวันลอยกระทงซึ่งเรามีงานหลายที่ต้องจัดชุดการแสดงและเรื่องที่จะนำเอามาเล่นคือ เรื่องลอยกระทง ให้แต่ละคนรับบทไปท่องและเริ่มฝึก ซ้อมในสัปดาห์หน้า ผมนัดหมายการเดินทางในวันพรุ่งนี้เวลา 05.00 น.
(ติดตามเหตุการณ์ในวันที่ 3 ของบูธ 32 ในตอนที่ 3 “ยิ่งกว่ามีเซอไพรซ์” ครับ)
