สวัสดีครับผู้อ่านทุกท่าน ขณะนี้ผมฝึกงานอยู่ที่ศูนย์เทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา มหาวิทยาลัยหัวเฉียว นะครับ พึ่งฝึกมาได้ ๒ วัน มีความสุขดี ทำงานได้สองวันเห็นนั่นฟังนี่ คิดอะไรออกได้ดีกับสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ
หลายท่านคงเคยเดินใช่ไหมครับ เดินในที่ทำงาน เดินกลับบ้าน เดินไปตลาด เดินไปหาเจ้านาย เดินก็เดินไปเถอะครับ สมองก็คิดไป แต่คงน้อยที่สมองจะหันมาคิดเรื่องการเดิน ทุกท่านว่ามันเกี่ยวกันไหมครับ
จำนวนก้าวที่เราเดินในแต่ละวันนั้น ไม่ได้หมายถึง ความเชี่ยวชาญในการใช้ชีวิตเราจะมากขึ้นนะครับ ถามว่า ความเจนโลก แปรผันตรงกับปริมาณเวลาในการดำรงชีวิตรึเปล่า เราอาจเดินกลับมาตกหลุมเดิมเป็นรอบที่ ๕ ก็ได้ ถ้าเราไม่รู้จักเรียนรู้ และตั้งเป้าหมายการเปลี่ยนแปลง
.....
เดินไปห้องน้ำนี่ ทุกคนคงเคยบ่อยใช่ไหมครับ ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาหรอกครับ
แม้ว่าหนทางบางครั้ง ... มันจะน่าเบื่อกับการใช้ชีวิตวนไปวนมาทุกวัน ... แต่อย่างน้อย เราก็ได้เรียนรู้ที่จะก้าวไปด้วยจังหวะที่สอดคล้องกับชีวิตมากขึ้น เมื่อเราสามารถเดินได้อย่างมั่นคงเมื่อไหร่ ความมั่นคงนั่นแหละครับ จะเป็นฐานที่แข็งแรงให้เราก้าวต่อไป อาจก้าวไปข้างหน้า อาจสูงขึ้น ไปซ้ายหรือขวาก็ไปเถอะครับ แต่ก็อย่าพึ่งคาดหวังนะครับ ว่าหนทางใหม่ที่เราจะเดินนั้น มันจะสมบูรณ์แบบ ยากครับ หวังที่จะเรียนรู้ดีกว่า
แต่ปัญหาของคนส่วนใหญ่คืออะไร เดินวนไปวนมารึเปล่าครับ ถ้าใช่ผู้อ่านลองตั้งเวลาการเปลี่ยนแปลงดูซิครับ สามเดือนข้างหน้าอันนั้นจะดีขึ้น อันนี้จะต้องปรับ ดัชนีชี้วัดความสำเร็จไม่จำเป็นต้องใช้ในองค์กรอย่างเดียว นำมาใช้ในชีวิตเราก็ได้ ถึงแม้ทางอาจเป็นทางเดิม แต่สภาพแวดล้อมอาจดีขึ้นก็ได้นะครับ ลองครับ
เปลี่ยนอะไรก่อนดีเอ่ย คิด ๆๆๆๆๆ
เราเลือกที่จะเดินได้นะครับ บางครั้งเราอาจต้องเดินเข้าไปในด้านมืด ก็อาจมีบ้าง เข้าไปไม่เป็นไรหรอกครับ แต่เราต้องรู้ว่าเราสมควรออกมาเมื่อไหร่ หรือจะออกมาอย่างไร ต้องรู้ตัวเองเสมอว่าเราอยู่ที่ไหน อยู่ในที่มืดก็ต้องรู้ว่าอยู่ในที่มืด หลายท่านรู้ครับ แต่ประมาณว่า ดีชั่วรู้หมด แต่อดไม่ได้ ระวังนะ อิอิ
เดินผิดทางอาจส่งผลอะไรหลายๆ อย่าง
......
เลือกทางเดินกันดีกว่าครับ เลือกที่จะเดินทางเดิมที่จะแตกต่าง แตกต่างอย่างไร หรือจะเปลี่ยนอะไรนั่น ลองคิดดูครับ แล้วจะไม่เบื่อกับการเดิน อิอิ
.................
สมชื่อกับเดินวนจริงๆๆ อ่านตอนแรกเริ่มเคลิ้ม แต่มันมาวานตอนสุดท้ายนี่จิ อิอิ
เค้าว่านะชีวิตของคนเราอ่ะมันไม่ใช่เดินอย่างเดียวนะ มันต้องมีวิ่ง หกล้ม ลุก คลาน อะไรประมาณนี้ด้วยมันถึงจะเรียกว่าชีวิตเนาะ
ถ้าพูดถึงเรื่องการเดินเหรอ บางอย่างมันก็เป็นทฤษฎีที่เป็นไปไม่ได้เช่นกันนะ เลือกทางเดินให้กับชีวิตตัวเองในทางที่ดีแต่บางครั้งกลายเป็นว่า เราเดินมาผิดเส้นทางเช่นนี้ เราก็ต้องหาทางไปใหม่ใช่ป่ะ เราพยายามที่จะเดินออกแต่มันก็ยังวนอยู่ที่เก่า เฮ้อ
ชีวิตเราก็ยังต้องวิ่งต่อไป เหนื่อยก็พัก....เดิน...แล้ววิ่งต่อ
ตอบ Kwanpanit
ตอบ นู๋ตู่
เพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าน้องเราไปฝึกงานซะไกลเลย แต่พี่ว่าดีนะ ยิ่งเราได้เดินทางเหมือนกับว่าเราได้เปิดโลกใหม่จากสิ่งเดิมๆ ที่เห็นอยู่
บางทีการฝึกงานก็ช่วยให้เราเลือกทางเดินที่ถูกที่ใจเรารักได้มากกว่าที่เราจะมานั่งจินตนาการอาชีพในฝันนะครับ
สวัสดีค่ะ...น้องปืน
ไปฝึกงานตั้งไกลแน่ะ ช่วงนี้เลยไม่มีใครมายืมของที่บัณฑิตฯ เลย(อิ๊อิ๊) แต่ระยะทางไกล้ไกลมิใช่เรื่องสำคัญ...เนาะ
บางทีการเดินทางในเส้นทางเดิมๆ แต่ต่างเวลา..ต่างมุมมองกัน ก็ทำให้เราได้ข้อคิดในแบบที่แตกต่างกันออกไป และที่สำคัญ อย่าลืมหันหลังกลับไปมองทางเดินที่ผ่านมาเพื่อนำข้อผิดพลาดมาประกอบการตัดสินใจเลือกทางเดิน....และเดินทางไปอย่างมั่นคง
"เราอาจเดินกลับมาตกหลุมเดิมเป็นรอบที่ ๕ ก็ได้"
หลุมไรอ่ะค่ะ อิอิ (ใครขุดไว้นี่ย) ล้อเล่นน้าาาาาา
เด๋วจะลองคิดที่จะเดินให้สนุกดูดูนะคะ แฮ่ๆ
mizZ....MizZ
"เราเลือกที่จะเดินได้นะครับ บางครั้งเราอาจต้องเดินเข้าไปในด้านมืด ก็อาจมีบ้าง เข้าไปไม่เป็นไรหรอกครับ แต่เราต้องรู้ว่าเราสมควรออกมาเมื่อไหร่ หรือจะออกมาอย่างไร ต้องรู้ตัวเองเสมอว่าเราอยู่ที่ไหน"
ชอบประโยคนี้ค่ะพี่ปืน..ไม่ได้เป็นข้อความที่ห้ามเราทำในสิ่งที่ผิด เพราะทุกคนสามารถทำผิดได้แม้ในเรื่องเล็กน้อย.. แต่ต้องรู้ตัวว่าเราได้พาตัวเราเองไปยืนอยู่ตรงจุดไหน น้องคิดถูกไหมค่ะ..(*-*)
"เดินวนไปวนมารึเปล่าครับ ถ้าใช่ผู้อ่านลองตั้งเวลาการเปลี่ยนแปลงดูซิครับ สามเดือนข้างหน้าอันนั้นจะดีขึ้น อันนี้จะต้องปรับ ดัชนีชี้วัดความสำเร็จไม่จำเป็นต้องใช้ในองค์กรอย่างเดียว นำมาใช้ในชีวิตเราก็ได้ ถึงแม้ทาง อาจเป็นทางเดิม แต่สภาพแวดล้อมอาจดีขึ้นก็ได้ นะครับ ลองครับ "
ประทับใจคะ.. ขอเก็บไปคิด - ใช้นะคะ