ในการทำงานทางด้านสุขภาพในปัจจุบันของกระทรวงสาธารณสุขบางครั้งผมอดคิดไม่ได้ว่าทำมาถูกทางแล้วหรือไม่ นโยบายต่างๆที่ออกมาบางครั้งขัดกับความรู้สึกของผู้ปฏิบัติ หรือว่าเป็นเพราะว่านโยบายนะดีแล้วแต่ผู้นำที่นำมาปฏิบัติไม่เข้าใจแก่นแท้ของนโยบายจึงนำมาถ่ายทอดที่ผิดเพี้ยนทำให้งานต่างๆไม่บรรลุเป้าหมาย ในการทำงานทุกอย่างผมว่าถ้าผู้ปฏิบัติมีความเข้าใจที่แท้จริงและไม่ฝืนกับความรู้สึกของผู้ปฏิบัติก็น่าจะบรรลุเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิผล มีอยู่วันหนึ่งได้อ่านหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ได้อ่านคอลัมส์อยู่คอลัมส์หนึ่งต้องขออภัยด้วยที่จำชื่อคนเขียนไม่ได้ เขาเขียนว่า ทุกวันนี้ที่เราอยู่กันมีอยู่ 2 ส่วนที่เกี่ยวข้องกันและเป็นจริงคือ ธรรมชาติ กับ สิ่งสมมุติ เพราะไม่ว่าเราจะทำอะไรก็แล้วแต่ขอว่าอย่าได้ทำในสิ่งที่มันขัดกับธรรมชาติ จึงทำให้รู้ว่าเออ ! ในการทำงานในปัจจุบันนี้ที่มันไม่ค่อยจะบรรลุเป้าหมายหรือว่าบรรลุแต่มันทำไมถึงยากเย็นนักหนา มันขัดกับธรรมชาติหรือไม่ในบางกิจกรรม แต่ในใจคิดว่าใช่
ปัจจุบันเราทำงานกันแบบฝืนธรรมชาติหรือไม่โดยเฉพาะงานสาธารณสุข
อยู่กับธรรมชาติ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
kmsabai · 30 ต.ค. 2550
Muengpak paktongchai · 30 ต.ค. 2550
โก๊ะจิจัง แซ่เฮ · 30 ต.ค. 2550
ครูอ้อย แซ่เฮ · 30 ต.ค. 2550
นาย ณัฐวุฒิ พลครุฑ · 30 ต.ค. 2550
สุโขทัยสกี้ · 30 ต.ค. 2550
เพชรน้อย · 30 ต.ค. 2550
สวัสดีค่ะ
อยู่ PCU เหมือนกัน รู้สึกวิถีชีวิตเปลี่ยนไปมาก มองเหมือนเอาเงินมาให้บริหาร แต่เอาเข้าจริง เงินมาถึง PCU ไม่ถึง100 บาท น่าคิด จะเอาอะไรกับ PCU กันนัก
เห็นด้วยค่ะ...ตอนแรกเข้าใจว่าระบบจะเอื้อให้ PCU ทำงานได้คล่องขึ้น....ที่ไหนได้...จะทำอะไรก็ต้องขอ CUP แม้แต่จะไปอบรม พัฒนาศักยภาพ หรือเพิ่มเติมความรู้ทางวิชาการ ถ้า CUP ไม่สนับสนุนก็ไปยากค่ะ...เงินบำรุงของ PCU ก็แค่พอจ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าจ้างลูกจ้างแต่ละเดือนก็ลำบากแล้วหล่ะ...แต่พอคนใน CUP อบรมบ้าง...ขอโทษค่ะ ซีเท่ากัน...ตำแหน่งเดียวกัน แต่ดิฉันนั่งเครื่องไปอบรมค่ะ...อันนี้มันก็จะเกินไปหน่อยค่ะ...ส่วนคน PCU ไปอบรมเพื่อมาพัฒนางานเหมือนกัน ตัดแล้วตัดอีก สิบบาทยี่สิบบาทก็ตัดค่ะ...เหมือนจะแสดง Power อะไรสักอย่างนี่แหล่ะค่ะ...ไม่ได้อิจฉาหรอกค่ะ ไม่ได้อยากนั่งเครื่องบินด้วย...เราคนบ้านนอก....ที่สำคัญขอบอกไว้ตรงนี้เลยค่ะว่า คน PCU เขาคิดกันไปไกลแล้ว คิดนอกกรอบกันไปแล้ว CUP(บาง CUP) ยังวิ่งตามไม่ทัน หวงเงินอยู่นั่นแหล่ะ....ยิ่งบ่นยิ่งเบื่อ...แต่ยังมีสิ่งหนึ่งค่ะท่านผู้อ่านที่รัก...สิ่งหนึ่งที่เป็นแก่นแท้หรือเป็นหัวใจของคนทำงานในชุมชน ที่เป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงชาว PCU ก็คือ...คุณค่าจากการทำงาน...คุณค่าจากการเป็นหมออนามัยบ้านนอก...ความสุขจากการเป็นหมออนามัยบ้านนอก...นั่นต่างหากที่หล่อเลี้ยงชาวเรามาโดยตลอด...แม้เพียงแค่รอยยิ้มของคุณยายแก่ๆคนหนึ่ง ก็สามารถเป็นน้ำทิพย์ชโลมใจให้คนทำงานชุมชนได้เป็นอย่างดี...เพราะอย่างนั้น...ไม่ว่านโยบายอะไรมา...เราทำให้ได้หมด(แม้บางครั้งจะขัดกับความรู้สึกส่วนลึก...และความจริงผลงานที่ได้มันก็ไม่ใช่100%)...ไม่เคยบ่น..ไม่เคยเรียกร้อง...ที่เราทำ....เราทำเพื่อชุมชน...เราไม่ได้ทำเพื่อเอาหน้า...เราไม่ได้ทำเพราะสองขั้น...แต่เราทำเพราะเราอยากทำ...เพราะเราเป็นหมออนามัย.........ชนชั้นรากหญ้าของกระทรวงสาธารณสุข...คิดแค่นี้..ชีวีก็มีสุขค่ะ..คุณพี่...
น้ำริม....เครือข่ายกอไผ่
พี่ณรงค์.....
ฟังดูเหมือนจะเหนื่อยๆ นะครับ แต่เห็นด้วยอย่างยิ่งในการเข้าใจธรรมชาติ
ผมชอบมากๆ กับคุณน้ำริม
สิ่งหนึ่งที่เป็นแก่นแท้หรือเป็นหัวใจของคนทำงานในชุมชน ที่เป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงชาว PCU ก็คือ...คุณค่าจากการทำงาน...คุณค่าจากการเป็นหมออนามัยบ้านนอก...ความสุขจากการเป็นหมออนามัยบ้านนอก...นั่นต่างหากที่หล่อเลี้ยงชาวเรามาโดยตลอด...แม้เพียงแค่รอยยิ้มของคุณยายแก่ๆคนหนึ่ง ก็สามารถเป็นน้ำทิพย์ชโลมใจให้คนทำงานชุมชนได้เป็นอย่างดี
ผมว่านี่แหละคือ "จุดแข็ง" ของคนทำงานใน PCU ซึ่งถ้าเราคิดต่อว่าจะเชื่อมต่อกับพลังชุมชนอย่างไรเพื่อร่วมกันสร้าง PCU ในฝันโดยเกิดจากชุมชนได้อย่างแท้จริง และในที่สุด CUP เอง หรือแม้แต่หน่วยงานระดับบัญชาการชั้นสูงจะเล็งเห็นความสำคัญและกำหนดนโยบายได้ตรงจุด ซึ่งจริงๆ แนวโน้มในอนาคตชุมชนโดยผ่าน อปท. น่าจะมีบทบาทมากขึ้นในเรื่องเหล่านี้
ขอเป็นกำลังใจและชื่นชมครับ