การเทศน์มหาชาตินั้น เป็นการสั่งสอนคนให้รู้จักบาปบุญคุณโทษ รู้จักให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา

วันนี้ ไม่ไปไม่ได้แล้วละซิ  ถึงกำหนดตามแผนงานที่ผู้เขียนวางไว้  (๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๐) ไปเก็บข้อมูลประเพณี : การเทศน์มหาชาติ กัณฑ์สุดท้ายที่ ๑๓ สุดท้ายของปีนี้แล้วสินะ  ที่วัดจุฬามณี ตำบลท่าทอง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก  

กัณฑ์ที่ ๑๓ นครกัณฑ์. (๔๘ คาถา) เป็นพระนิพนธ์ในสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปรมานุชิตชิโนรสวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม    วันนี้วัดจุฬามณี จัดให้เทศน์มหาชาติ  กัณฑ์ ที่ ๑๓ นครกัณฑ์ 
     ซึ่งให้ข้อคิดกับกัณฑ์นี้ ว่า
      “การทำความดี ย่อมได้รับผลดีตอบแทน การใช้ธรรมะในการปกครอง จะทำให้บ้านเมืองมีแต่ความสงบร่มเย็น”
เนื้อหา : เป็นกัณฑ์ที่หกกษัตริย์นำพยุหโยธาเสด็จนิวัติพระนคร พระเวสสันดรขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาพระเจ้ากรุงสญชัยตรัสสารภาพผิด พระเวสสันดรจึงทรงลาผนวชพร้อมทั้งพระนางมัทรี และเสด็จกลับสู่สีพีนคร เมื่อเสด็จถึงจึงรับสั่งให้ชาวเมืองปล่อยสัตว์ที่กักขัง ครั้นยามราตรีพระเวสสันดรทรงปริวิตกว่า รุ่งเช้าประชาชนจะแตกตื่นมารับบริจาคทาน พระองค์จะประทานสิ่งใดแก่ประชาชน ท้าวโกสีห์ได้ทราบจึงบันดาลให้มีฝนแก้ว ๗ ประการ ตกลงมาในนครสีพีสูงถึงหน้าแข้ง พระเวสสันดรจึงทรงประกาศให้ประชาชนขนเอาไปตามปรารถนา ที่เหลือให้ขนเข้าพระคลังหลวง ในกาลต่อมาพระเวสสันดรเถลิงราชสมบัติปกครองนครสีพีโดยทศพิธราชธรรมบ้านเมืองร่มเย็นเป็นสุขตลอดพระชนมายุ.

พร้อมบทส่งท้าย คาถาพัน ซึ่งหมายถึงการเทศน์มหาชาติที่เป็นภาษาบาลีล้วนจำนวน ๑,๐๐๐ คาถา เป็นคาถาประจำเวสสันดรชาดก ด้วยอนิสงส์ของคาถาพัน หากพึงรักษาศีลภาวนา สดับรับฟังพระธรรมเทศนามหาเวสสันดรชาดก อันประกอบไปด้วย คาถาพันหนึ่ง กระทำโดยการสักการะบูชาด้วยข้าวตอกดอกไม้ ธูปเทียนอย่างละพัน ตั้งใจฟังให้จบได้ทั้ง 13 กัณฑ์ดังนี้แล้ว เมื่อดับขันธ์จะได้ไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์เสวยทิพยสมบัติอันมโหฬาร

การบูชา ธูป-เทียน อย่างละพัน

ยายเหลิม ที่ชาวมน. รู้จักกันดี วันนี้หนีลูกสาว มาฟังเทศน์มหาชาติ ยายบอกว่า มาฟังทั้งหมด 12 กัณฑ์ เชียวค่ะ

ท่านที่มีความสนใจ จิตประสงค์ ฟังเทศน์มหาชาติ  ถ้าจะรับเป็นเจ้าภาพในปีหน้า ควรติดต่อทางวัดไว้แต่เนิ่นๆๆนะคะ ทุกปีทางวัดก็จะจัดให้มีการเทศน์มหาชาติเวสสันดรชาดก ในวันอาทิตย์ ทุกๆปีในช่วงเข้าพรรษา ตลอดเป็นเวลา 3 เดือน จนกระทั่งถึงช่วงออกพรรษา เลยทีเดียว

อ้างอิง : การเทศน์มหาชาติ:มหาชาติคำหลวง (2550).  พิษณุโลก : วัดจุฬามณี