หรือว่าความดีที่ผึ้งมีไม่ว่าจะเป็นความจงรักภักดี ความซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ การทำงานตามหน้าที่ (วางบุคลากรผึ้งให้เหมาะสมกับงาน) ความขยัน ความสามัคคีไม่เหมาะสมกับมนุษย์ผู้เรียกตนเองว่าเป็นสัตว์ประเสริฐ

  

          ในธรรมชาติมีแมลงหลายชนิดที่สอนมนุษย์ให้รู้จักลักษณะของการทำงาน การแบ่งหน้าที่การทำงาน ความสมัครสมานสามัคคีร่วมมือร่วมใจในกันทำงาน ขยัน อดทน ซื่อสัตย์และจงรักภักดีต่อผู้บังคับบัญชาของตนแมลงที่ว่าก็คือผึ้งนั่นเอง

         ผึ้งจะแบ่งเป็น ๔ ประเภทคือ พญาผึ้งทำหน้าที่สืบพันธ์สร้างลูกหลานรุ่นใหม่มาแทนรุ่นเก่า นางพญาผึ้งคือเจ้าของผู้คุมกิจการที่ผึ้งต้องรักษาดูแลและเป็นตัวออกไข่  ทหารผึ้งมีห้าที่ป้องป้องรังมิให้ใครมาทำลาย ยอมตายแทนผึ้งทุกตัวเพื่อรักษารัง ผึ้งงานหรือกรรมกรผึ้งจะสร้างรัง หาอาหารมา เมื่อเราจับนางพญาผึ้งไปไว้ที่รังไหนไม่นานผึ้งตัวอื่นก็จะตามไปพญาผึ้ง ความดีของแมลงผึ้งสรุปได้คือ :- 

           ๑.  มีความเชื่อมั่นผู้นำ เมื่อนางพญาผึ้งอยู่ที่ไหนประชากรผึ้งอีกสามพวกก็จะติดตามดูแล ไม่ยอมหนีจากกันทำให้ผึ้งทำงานอย่างมีระบบ  การเชื่อผู้นำ ไม่ได้หมายถึงว่าเราโง่เขลา เมื่อมีผู้นำดีเราก็ควรเคารพเหมือนเราเคารพบิดามารดาผู้เลี้ยงเรามาทั้งกายและจิตวิญญาณ แม้ท่านไม่ได้เรียนจบสูงไม่มียศตำแหน่งสูงทางสังคมแต่เราก็ไหว้ได้เพราะเราเป็นลูกท่าน ท่านเลี้ยงเรามาและเรามีความกตัญญูกตเวที ถ้าไม่เคารพบุพพการีแล้วจะทำดีอะไรได้

          ๒.    ทำหน้าที่ของตนด้วยความซื่อสัตย์ ได้แก่การไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค มีความเสียสละได้น้ำหวานมาก็จะกลับมาแบ่งให้นางพญาและพวกๆกินด้วยกัน ไม่ต้องน้อยใจในสถานภาพที่เราเป็นที่เราทำเพราะว่า คุณค่าของคนอยู่ที่ผลของงานและความดีที่สร้างไว้แก่โลกต่างหาก   

          ๓.    แบ่งหน้าที่กันทำไม่เกี่ยงกัน ได้แก่ การทำงานเป็นทีมได้เป็นอย่างดี ถ้าเราทำงานเป็นทีมที่โรงเรียนไม่ได้ก็น่าจะคิดอายผึ้งที่เป็นแมลงบ้าง ผึ้งไม่เคยฟังธรรม ไม่เคยเรียนหนังสือแต่มันทำงานเป็นทีมได้ ไม่เคยประท้วงว่าเจ้านายไม่ยุติธรรมกับตน เพราะเจ้านายยุติธรรมจริงๆ

            ๔.    มีความขยันขันแข็ง ได้แก่ ผึ้งออกหาน้ำหวานในรัศมีที่กว้างหลายกิโลเมตรและกลับมารังได้ถูกต้อง ยกเว้นมันโดนยาพิษที่คนฉีดใส่ดอกไม้แล้วผึ้งมาดูดน้ำหวานที่คนพ่นยาพิษใส่ผึ้งดูดน้ำหวานที่มียาพิษจึงเมาหรือเสียชีวิตมันจึงกลับรังไม่ได้

           ๕.    มีความสามัคคีกลมเกลียวกันเป็นอย่างดี ผึ้งแม้ตนเองจะเป็น พญา นางพญา ทหาร และกรรมกร(ผึ้งงาน) มันไม่เคยทะเลาะกัน เราที่เป็นมนุษย์ต่างหากที่มุ่งเอาแต่ประโยชน์ตนประโยชน์องกรจนลืมบริวารผู้จงรักภักดี  คิดว่าเมื่อให้เงินเดือนเขาแล้วก็คือจบบุญคุณต่อกัน หรือว่าความดีที่ผึ้งมีไม่ว่าจะเป็นความจงรักภักดี ความซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ การทำงานตามหน้าที่ (วางบุคลากรผึ้งให้เหมาะสมกับงาน) ความขยัน ความสามัคคีไม่เหมาะสมกับมนุษย์ผู้เรียกตนเองว่าเป็นสัตว์ประเสริฐ หรือว่าเมื่อฟ้าจูบดินไม่ได้แล้วเราก็ไม่สามารถที่จะก้มตัวลงมาเพราะคิดว่าฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ เราน่าจะทำให้ฟ้าต่ำแผ่นดินสูงโลกนี้จะได้ดูสวยงาม มากกว่านี้