ความรู้นั่นแหล่ะตัวอุปสรรค
....อุปสรรคใหญ่ของพวกเราคือ
การเรียนรู้ให้มากๆ แล้วก็ติดความรู้ ติดการอ่านเหมือนกับติดฝิ่น ยิ่งเรียนรู้มากก็ยิ่งติดมาก ถกเถียงกันมาก อภิปรายกันมาก
..........เถียงกันเพียงเพื่อให้ได้เถียงก็พอใจแล้ว เอาไว้แสดงภูมิอวดกันแสดงความเฉียบแหลมในเรื่องทฤษฎีเกี่ยวกับชีวิตที่จำมาจากคนอื่น จำมาจากหนังสือ หรือคิดๆ นึกๆ เอาด้วยเหตุผลอันซับซ้อน ไม่ใช่พูดออกมาจากประสบการณ์จากจิตวิญญาณส่วนลึก และการพูดมาก ก็ไม่ได้เป็นประโยชน์เกื้อกูลชีวิตในด้านใดของเราเลย........
(เข้าใจชีวิตด้วยความคิดอย่างเซน หน้า 13)
