....หลายครั้งที่ท้อเหงา
หลายคราวที่หมองหม่น
หลายทีที่ทุกข์ทน
หลายหนที่เจ็บร้าว...
....เหมือนแบกโลกเพียงลำพัง
หมดความหวังพังเสียเปล่า
ไม่เหลือใครไร้เรื่องราว
เหลือเพียงความเจ็บร้าวเกาะกินใจ...
....ฝืนยืนหยัด-ทั้งที่ใจไม่อยากหยัดยืน
ช้ำขมขื่นเกินทนไหว
มองหาคนไม่เหลือใคร
ไม่หลงเหลืออะไรในวันนี้...
....แต่ยังคงฝืนหยัดยืน
แม้จะเจ็บขมขื่นช้ำป่นปี้
แม้จะไม่เหลือใคร-ไร้สิ้นดี
ขอต่อลมหายใจให้ชีวีไปวัน..วัน...
คุณ
chainungค่ะ
...... การทำใจให้ยอมรับความเป็นจริง จะทำให้ความมั่นคงของจิตใจกลับคืนมา เรื่องการทำใจให้ยอมรับเป็นทักษะที่สำคัญยิ่งที่น่าฝึกไว้ในการใช้ชีวิต เพราะในชีวิตเรามีเรื่องให้ต้องทำใจอยู่บ่อย ๆ คะ
ชีวิตตอนนี้ก็พออยู่ได้ครับ ไม่ถึงกับสบายเหมือนเมื่อก่อน เพราะต้องเป็นทั้งพ่อและแม่เจ้าแมวน้ำ (น้องปริ้นท์) ในคราวเดียวกัน เหนื่อยขึ้นเป็นกองครับ แต่ไม่เป็นไรครับ ชีวิตของเราก็ทำทุกอย่างเพื่อเขาอยู่แล้ว
ขอบคุณที่ให้กำลังใจครับ