ความมหัศจรรย์ไม่ได้เกิดขึ้นกับป้าแดงบ่อยครั้งนักหรอกค่ะ อย่างเช่นการไปงานมหกรรม KM ที่ม.นเรศวร ไม่เคยคาดคิดว่าจะได้เจอคนที่อยากจะเจอ คิดเพียงว่า คงแค่ได้แอบๆๆมองๆๆหรือไม่ก็เดินดักหน้าทักทายนิดหน่อยแล้วก็หลบไป คงแค่นั้น

แต่ในขณะที่เดิน เอ๋อๆๆ มองซ้ายมองขวา ดูบรรยากาศของโรงพยาบาลอยู่นั่นเอง เสียงคล้ายๆญาติธรรมด้านฝั่งตะวันตกแถบชายแดนด่านเจดีย์สามองค์ก็ดังขึ้น

 ตายแร้ววววว...........แก็งส์เสื้อดำ ที่เรียกตัวเองว่า ก๊วนเฮฮาศาตร์ อิอิ .......มากันครบเลย........โอ๊ยยยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเจอคนดังใน gotoknow ...........ป้าแดง รู้สึกว่า ตัวลีบ ฟีบแบนลงไปทันตาเห็น ......ต้องแก้เขิลลลล.........ด้วยการกำมือ อ.ขจิตเอาไว้แน่นเลย.......เก็บน้ำหมากเอาไว้ไม่อยู่........อิอิอิ

 

พ่อครูบาฯ หน้าใสกิ๊กเลย  คนมีศีลมักจะมีใบหน้าอิ่มบุญสดใสแบบนี้

อาจารย์ handy สูงสง่าน่านับถือ

น้องออต...ใช่แล้ว คนนี้ แก้มยุ้ยๆๆ น่าหยิก อิอิอิ

น้องเอก....โอ๊ยยยย...น้องๆชาคริตเลยนะ อมยิ้มเล็กๆที่มุมปาก มาดสุขุมนุ่มลึก มันปาดใจสาวแท้ๆๆๆ

ดร.ขจิต หลานเลิฟแห่งป้า ไฉนถึงตัวเล็กๆน่าทุบเยี่ยงนี้ ใบหน้าเนี๊ยนเนียน  ยิ้มไม่ยอมหุบ แถมพูดก็ไม่ยอมหยุดอีกต่างหาก

 

วันนั้นทั้งวัน รู้สึกเขินๆๆอายๆๆ เหมือนเจอดารา อย่างไรอย่างนั้น จักรวาลช่างรังสรรค์ ให้พบเจอตัวเป็นๆอย่างใกล้ชิดของชาวเฮฮาศาสตร์ ขอบคุณจักรวาล ที่ให้ได้พบต้นแบบที่น่าเอาอย่างและคนดีเพชรแท้ของสังคม

 

ป้าแดง

28 กันยายน 2550 เวลา 08.30 น.