เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน มีข่าวพนักงานในนิคมอุตสาหกรรมฆ่าตัวตาย ในจดหมายลาตายมีข้อความกล่าวถึงหัวหน้างาน เลยกลับมานั่งคิดดูว่าการที่หน่วยงานหนึ่งจะแต่งตั้งหัวหน้างานนั้น เขาดูที่ไหน หากจะบอกว่าดูที่ผลงาน ก็ใช่แต่ผลงานนั้นได้มาอย่างไร มาพร้อมกับเลือดเนื้อและน้ำตาของน้อง ๆ หรือไม่ ? มีใครได้ดูลึกไปขนาดนั้นหรือเปล่า ?
ที่มาเขียนเรื่องนี้ เพราะคุณนายปลาทองก็เคยเจอหัวหน้างานแบบนี้แหละ พี่เขาได้รับรางวัลพนักงานดีเด่น แต่มีกี่คนที่รู้ว่าผลงานที่ส่งเสริมให้พี่เขาได้รางวัลนั้น เขาแทบจะรีดเลือดรีดเนื้อน้อง ๆ ในแผนกเชียว พูดง่าย ๆ ก็คือคุณนายปลาทองถูกโขกสับนั่นแหละ เมื่อไม่ได้ดังใจก็วีน แถมเล่นสงครามประสาท ไม่พูดด้วยเอาดื้อ ๆ โดนด่าจากเบื้องบน ก็จะเอามาแบ่งปันให้น้อง ๆ เท่าปริมาณจริงและบวกด้วยความรู้สึกตัวเองอีก แรก ๆ ก็พอไหว สุดท้ายเมื่อหมดความอดทน เราก็เฉยซะ (ปลง ไม่ตอบโต้ ซักวันความจริงจะปรากฎเอง) ผลก็คือ พี่เขาไม่พูดกับเราเป็นเดือน ๆ จนกระทั่งเขาลาออก แม้แต่พวกผู้ใหญ่ในบริษัทก็ยังงงว่าอยู่กันได้ไง ไม่พูดจากัน
การที่คน ๆ นึงจะเป็นหัวหน้างานนั้น นอกจากจะเก่งในเรื่องสั่งงาน + ตามงานน้อง ๆ แล้ว สิ่งที่ควรมีอย่างยิ่งอีกอย่างคือ "ความเป็นมนุษย์" เพราะยอมรับว่าคนสมัยนี้ทำงานเหมือนเครื่องจักร ถึงเวลาส่งงานต้องเป๊ะ ๆ ให้ได้ตามนั้น จนความเป็นมนุษย์ถูกละเลย หมายความว่า แทบไม่มีความเอื้ออาทร ความเมตตา ความใส่ใจต่อความรู้สึกให้กันเลย เช่น ถ้ามีปัญหาครอบครัว อย่าเอามาอ้างเชียว ไม่สบายก็ทนฝืนมาทำจนแทบจะตายคาออฟฟิศ และการเหยึยดหยาม ประจานให้ได้อายต่อหน้าคนอื่น ทำเหมือนลูกน้องตัวเองไม่ใช่คน เพราะตัวเองเป็นคนกระทำ ไม่ใช่ผู้ถูกกระทำ
หัวหน้างานท่านใดที่บังเอิญได้มาเจอเรื่องนี้ ขอนิดนึงว่าช่วยใส่ใจความรู้สึกของลูกน้องท่านบ้าง ถ้าได้ใจเขาแล้ว ผลงานที่ได้ก็จะมีคุณภาพมากทีเดียวค่ะ
ในฐานะที่เป็นหัวหน้างานคนหนึ่ง ขอเสนอความคิดว่า
การคัดเลือกหัวหน้างานมีหลายประเด็นทั้งเรื่องสมรรถนะของงานว่าระดับไหน (อันนี้พี่เป็นข้าราชการ) ความเหมาะสมทั้งวัยวุฒิ คุณวุฒิ อะไรอีกหลายอย่าง เห็นด้วยอย่างยิ่งกับการเอาใจเขา มาใส่ใจเรา เพราะหากเราได้ใจ ลูกน้อง งานของเราก็สำเร็จ และมีชัยไปกว่าครึ่ง ภูมิใจค่ะ ที่ผลงานเราดีได้เพราะส่วนหนึ่ง ได้จากน้ำพักน้ำแรง เพื่อนร่วมงาน ไม่มีใครทำงานหรืออยู่คนเดียวในโลก เราต้องทำงานเป็นทีมคะ กับการดูแลผู้ป่วย และงานอื่น ๆ ก็เช่นกัน
ให้กำลังใจคะ
สวัสดีครับ
บังเอิญมาเจอจริง ๆ เลยถือโอกาสแลกเปลี่ยนนะครับ
ผมยึดแนวทางมนุษยนิยม ...
http://gotoknow.org/blog/pandin/121260หัวหน้างาน <p>…</p><p>ขอบคุณครับ</p>
ขอร่วมแสดงความคิดเห็นด้วยคน นะค่ะ
ในฐานะที่เป็นหัวหน้างานคนหนึ่ง(ในระบบราชการ) แต่ตัวเองไม่มีลูกน้อง มีแต่เจ้านายมากมาย ตัวเองก็เป็นทุก ๆ อย่าง ทำทุกอย่างในคน ๆเดียว แต่ยังต้องคอยทำงานให้ถูกใจเจ้านาย ที่อารมณ์แปลปลวน เดี้ยวดี เดี้ยวร้าย เจ้าอารมณ์มาก ๆ แต่ก็ยังภูมิใจในความเป็นคนตำแหน่งเดียวที่สามารถทำงานให้ประสบความสำเร็จ ให้องค์กรได้รับชื่อเสียงและรางวัล แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เราก็ได้รับความเมตตาจากคนรอบข้างอื่น ๆ ที่ไม่ค่อยเกี่ยวกับงานเราเท่าไหร่ แต่สิ่งที่เรามีให้คือความจริงใจ มนุษย์สัมพันธ์ ความมีน้ำใจ ช่วยเหลือคนอื่น ผลที่ได้คือความช่วยเหลิอจากทุกคน และความสำเร็จขององค์การ อยากบอกว่าขอให้กำลังใจคนทำงานทุก ๆ ที่มีความตั้งใจเกิน 100 แม้ผลที่ได้ไม่ถึงครึ่งก็ตาม ขอให้คิดเสียว่าทำงานเพื่อชาติ เพื่อในหลวงของเรา เท่านั้นเราก็จะทำงานด้วยความสุขใจ ขอให้กำลังใจทุกคนที่มีความตั้งใจ