น้ำใจคนค่ายไม่แห้งขาด
เหนื่อยยากแบ่งปันความฝันใฝ่
งามล้ำ น้ำคำและน้ำใจ
หลากไหล เติมค่า “ปัญญาชน”
ใกล้ไกลในวิถีมากมีรัก
สายใยสานถัก, รักสุขล้น
ฉันเหนื่อย เพื่อนพร้อมยอมทน
อุทิศตนแบ่งเบาอย่างเข้าใจ
น้ำใจคนค่ายไม่แห้งขาด
มิใช่ญาติแต่เหมือนญาติขาดไม่ได้
บทเรียนของชาวมหา’ลัย
มหัศจรรย์เป็นไปนอกห้องเรียน !
... ในฐานะเคยเป็นคนค่าย ซาบซึ้งน้ำใจหนักหนา
... หยาดเหงื่อ แรงงาน จิตวิญญาณ กายา
... ผสม ผสาน เพื่อผลงาน สุดล้ำค่า เพื่อผองชน
..... คิดถึงคุณแผ่นดินนะคะ รักษาสุขภาพค่ะ ....
สวัสดีค่ะน้องชาย...แผ่นดิน...
อยากเป็นนักศึกษาที่มีอาจารย์ชื่อ...อาจารย์พนัส..น่ะค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
อ่านบันทึกของอาจารย์แล้วประทับใจจริง ๆ ค่ะ
สวัสดีครับ...
ไม่เจอกันนาน ... ชั้นเชิงกลอนยังคมคายเหมือนเดิมเลยนะครับ
...
มีความสุขกับชีวิตมาก ๆ นะครับ
สวัสดีครับ
ลอง ๆ เปิดโอกาสให้ตัวเองได้ร่วมเดินทางไปกับกิจกรรมค่ายบ้างสักครั้งนะครับ รับรองว่า รสชาติชีวิตปัญญาชนในแบบฉบับ "คนค่าย" จะสอนให้เราได้เห็นคุณค่าของการ "ใช้ชีวิต" อย่างน่าอัศจรรย์
เป็นกำลังใจให้เสมอ...
โชคดีครับ
สวัสดีครับ ป้าแดง
สวัสดีครับ
เราต่างเดินทางกลับสู่อดีตกาลได้เสมอ ... ขอเพียงเรามีความทรงจำที่แจ่มชัด
ตัวเลขของอายุ ... คือสิ่งการันตีความเข้าใจที่เรามีต่อโลกและชีวิตได้เหมือนกัน
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ครูอ้อย
ผมต่างหากที่อยากจะเป็นลูกศิษย์ว่าที่ "ดร." อย่างครูอ้อย
แต่ในอนาคตโชคดีรวยล้นฟ้ากะจะตั้งโรงเรียนชีวิตอยู่เหมือนกันครับ
ขอบคุณครับ ..
.
ผมมีความสุขที่จะบอกเล่ากิจกรรมแห่งความสุขในวิถีของคนทำกิจกรรม
และดีใจที่มิ่งมิตรทั้งหลายมีความสุขกับการได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้
.....