คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ
สำนวนสุภาษิต ที่ว่า คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ เป็นคนที่ดูจะใช้ได้กับทุกยุคทุกสมัย โดยเฉพาะในสังคมที่เต็มไปด้วยการแข่งขันและแย่งชิงพื้นที่ทั้งในการดำรงชีวิตและการทำงาน ยิ่งการทำงานที่ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับหลายภาคส่วนในสังคมด้วยแล้วยิ่งต้องนำคำนี้มา ท่องไว้ให้ขึ้นใจ แล้วการทำงานก็จะสามารถทำได้โดย ไม่คิดมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น กับเสียงนกเสียงกาที่ รบกวนการทำงานอยู่ตลอดเวลา
หลังจากได้มีโอกาสพูดคุยปรับทุกข์กับสมณะสงฆ์ผู้ที่อิสรชนเคารพนับถือท่านหนึ่ง เมื่อไม่นานมานี้เอง ท่านก็ ให้ สำนวนสุภาษิตคำนี้มา พร้อมกับบอกให้ได้คิดว่า คนทุกคนล้วนมีข้อผิดพลาดด้วยกันทั้งนั้น ไม่มีใครไม่เคยผิดพลาด แต่ หากเราก้าวผ่านความผิดพลาดนั้นมาได้ และมุ่งมั่นที่จะทำในสิ่งที่เราตั้งใจไว้ต่ออย่างสม่ำเสมอและแน่วแน่มั่นคง เราต้องไม่ไหวติงกับสิ่งที่เข้ามากระทบเรา แม้ว่าเรื่องที่ เขาจะเอามากระทบเรานั้น เป็นเรื่องเก่าที่เราเคยทำผิดพลาดมา แต่ให้เราพิสูจน์ด้วยการกระทำที่เรามั่นคงแล้วและทำอย่างสม่ำเสมอ ...
วันนั้น ชาวคณะอิสรชน ที่พร้อมใจกัน ไปพบและได้เรียนขอกำลังใจมา มีพลังและความมุ่งมั่นเพิ่มมากขึ้น และพร้อมที่จะกลับมาสู่การทำงานที่รักและชอบต่ออย่างต่อเนื่องและมุ่งมั่นแน่วแน่ตามที่ได้กำลังใจมา ให้สมกับนาน ๆ ท่านจะแวะมาที่เมืองไทยและให้เวลาเราได้พูดคุยปรึกษาหารือเพื่อขอกำลังใจในการทำงานที่ท่านจับตาและติดตามเรื่องราวของเรา ทั้งในแง่บวกและลบ ทั้งที่ได้รับรู้จากคนที่รักเรา และคนที่ชังเรา ท่านก็เตือนตรง ๆ แรง ๆ ว่า อะไรที่ผ่านได้ให้ผ่าน อะไรที่ปลงได้ให้ปลง อย่า ตามคิดแค้นไปเสียทุกเรื่อง ให้คิดเสียว่า “มันเป็นเช่นนั้นเอง” ทุกอย่างมันมีเหตุของมัน หากเราไม่ระงับที่เรา ยังสานที่จะต่อความขัดแย้งเรื่องก็จะไม่จบ
เราเองก็ยัง งง ๆ ว่ามีใครไปเล่าอะไรให้ท่านฟังหรือเปล่า แต่ท่านก็ยืนยันว่า รับรู้เรื่องราวของเรามาจากหลายทางแต่อย่าไปสืบสาวสืบเสาะ เสียเวลาเปล่า ให้เริ่มที่ตัวเอง หยุดและนิ่ง แล้วทำงานที่รักต่อไปอย่าหยุด หากเรามั่นใจว่าเรามาถูกทางและเกิดมาเพื่อทำงานแบบนี้
ท่านบอกว่า ออกพรรษาเที่ยวนี้ ท่านจะไปธุดงค์ที่อินเดีย และคงอีกนานถึงจะกลับมา ขอให้เราให้คำมั่นว่า จะปล่อยให้ผ่านไปทุกเรื่อง อโหสิกรรม และให้อภัย ทั้งต่อตนเองและเจ้ากรรมนายเวรทั้งที่มีชีวิตและสูญสิ้นดับสังขารไปแล้ว ให้ทุกอย่างระงับด้วยความไม่โกรธไม่จองเวรแก่กัน ท่านอยากจะเห็นเราทำงานด้วยความสบายใจและทำงานที่เรารักต่อไป
วันนั้นเราทุกคนก็รับปากท่าน และ ก้มกราบท่านด้วยความยินดี พร้อมกับให้สัญญาต่อหน้าท่านและ พระประธานที่วัดที่ท่านจำพรรษาอยู่ว่า จะทำตามที่ท่านต้องการและแนะนำทุกประการ ...
การทำงานชุมชน องค์กรการกุศล การทำกับคนหมู่มาก มักจะมีอุปสรรคมากมาย ต้องอดทนกับคำเยาะเย้ย ถากถาง ฯลฯ นานัปฯ หาที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ หาที่ยึดเหนี่ยวของกลุ่ม ล้มแล้วลุก เดินไม่หยุดต้องมีวันถึง ที่สำคัญต้องใช้สติปัญญาในการแก้ปัญหา ช้าสยบเร็ว นิ่งสยบเคลื่อนไหว บางสถานการณ์การถอยหนึ่งก้าวเท่ากับก้าวเดินไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว ผมขอเป็นกำลังใจคนทำงานเสียสละเพื่อชุมชนซึ่งจัดตั้งโดยองค์กรต่างๆ...ครับ