นับย้อนกลับไปครั้งเมื่อวันวาน (๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๐)
หลังกลับจากบิณฑบาตรผ่านเข้าเอ่ "เอ๊ะ!.." เย็นแท้
อื่มมม เย็นแท้ เย็นแบบนี้ เย็นที่ไหน...?
เย็นเหมือนก่อน ได้นั่งรถ เที่ยวน้ำตก (คลองลาน)
ได้นั่งรถ ผ่านไปเที่ยว ป่าเขานั่น
เย็นต้นไม้ เย็นหมู่สัตว์ วิหคขัน
เย็นวัดนั้น เปรียบดั่งเหมือน อยู่ป่าไพร
เฉกเช่นนี้ ท่านจึงเรียก ว่าวัดป่า
ทรงคุณค่า เย็นภายนอก เมื่อได้ใกล้
เสริมส่งแรง พลังชีวิต หนุนจิตใจ
ฝากกายไว้ ในเย็นป่า พาสุขชม
เป็นทางเข้า สู่ธรรม นำเย็นจิต
เย็นกายมิตร นำเย็นสอง แห่งใจมั่น
เย็นแท้หนอ เมื่อกายจิต สัมผัสกัน
เย็นธรรมนั้น นอกและใน ไปสบาย
เย็นธรรมะ จากสัทธรรม ธรรมชีวิต
ธรรมจิต ธรรมใจ ธรรมหนุนนั่น
ธรรมถึงพร้อม ปฏิบัติ ภาวนากัน
ธรรมเย็นนั้น เสริมกายแท้ แลจิตเอย...
