ผู้เขียนถึงกับอึ้ง เมื่อได้พบกับสิ่งที่ไม่ได้คาดฝัน กับผู้ที่ข้าพเจ้าระลึกถึงทุกวัน

  "การท่องเที่ยว" ใครจะให้ความหมายอย่างไร ก็ตาม แต่ผู้เขียน ให้คำจำกัดความง่ายๆ ว่า คือการ "นำตัวเองออกเคลื่อนไป สู่ความสนุกสนาน ที่ไม่ต้องมีแบบแผน" ไม่ต้องอาศัยปัจจัยอะไรมาก อยู่ที่สิ่งนี้อย่างเดียว หัวใจ

    ดังนั้นการท่องเที่ยว ในวันหยุดที่ผ่านมาของผู้เขียน จึงไม่ได้มีการวางแผน ว่า อย่างไร ที่ไหน เมื่อไหร่ ขอแค่ให้ได้บอกกล่าว ร่ำลา พี่น้องG2K ก่อน ตามกฎความไม่ประมาท กับสิ่งที่เรียกว่าความไม่แน่นอน เท่านี้ก็สบายใจแล้ว ผู้เขียนมีสมาชิกในครอบครัวน้อย หลังจากบอกเล่าเรียบร้อย ก็ออกเดินทาง

  เตรียมเสื้อผ้านิดหน่อย ส่วนรถที่จะขับไป ได้ตรวจสภาพไปเมื่อสัปดาห์ก่อน มีเงินนิดหน่อย เดี๋ยวบทสรุปจะบอกว่าใช้งบประมาณไม่มากเลย แต่ความสุขที่ได้รับ เกินควร เกินค่าจริงๆ

   คราวนี้ผู้เขียนได้ขับรถไปเรื่อยๆ แรกๆคิดว่าไปสุพรรรบุรีดีไหม เพราะต้นเดือนต้องไปประชุมที่นั่น 3 วัน ถ้าได้ไปดูสถานที่ก่อนก็จะดี แล้วก็ไม่ไกลด้วย ขับรถบนถนนสายบางนาตราด เผลอแป๊บเดียว มัวแต่คุยกับน้องสาว อ้าว! นี่กำลังจะผ่านทางด่วนบางนาแล้วนี่ แล้วก็ต้องเข้าด่านอยู่ดี งั้นขับไปเรื่อยๆ ว่าจะไม่เข้ากรุงเทพแล้ว ขอแค่เป็นทางผ่านก็แล้วกัน จึงเข้าสายดาวคะนอง ข้ามฟากไปฝั่งธนบุรี ลงไปทางเพชรเกษม ออกไปทางราชบุรี แหม!จังหวัดนี้ชื่อดี ราชบุรี "เมืองของพระราชา" สองข้างทางสวยงามมาก มีการ ดัด ตัดแต่งต้นไม้ เป็นรูปสัตว์ต่างๆ รู้สึกจะเป็นต้นมะขามเทศ เป็นศิลป ที่ผู้สร้างสรรค์เก่งมาก ตลอดเส้นทางหลายสิบกิโลเหมือนเราอยู่ในสวนสัตว์เลย สรรพสัตว์ มีกิริยาท่าทางต่างๆนาๆ บางทีก็เป็นลิงทั้งฝูงอยู่บนต้นไม้ ช้างบ้าง วัว ควายกำลังห้อเหยียดบ้าง ความประทับใจแค่ย่างก้าวเข้ามา ก็สร้างความผ่อนคลายให้บังเกิดในใจอย่างไม่รู้ตัว

    ผู้เขียนเลยตัดสินใจ จะค้นหาเสน่ห์เมืองราชบุรีนี่แหละ แล้วก็ได้พบกับคำว่าunseenthailand น่ะมันเป็นอย่างไร ราชบุรีนี้แปลก เท่าที่สังเกต พื้นที่ที่มองเห็นก่อนเพื่อนก็คือภูเขา จะมีป้ายบอกสถานที่ท่องเที่ยว(สีน้ำเงิน) ตลอดเส้นทาง ไม่ถ้ำ ก็เขา เวลาแลไปข้างทางจะเห็นการสร้างพุทธสถานต่างๆ บนยอดเขาสวยเด่น งดงาม มีการสร้างพระพุทธรูป ขนาดใหญ่ บนยอดเขา เรียกว่าพ้นจากองค์พระ ก็จะกลายเป็นท้องฟ้าสีครามเหมือนคลี่ฉาก รองรับไว้ ศรัทธาของคนที่นี่ ไม่ธรรมดา แล้วผู้เขียนก็เลือกที่จะไปยังสถานที่ท่องเที่ยว จากป้ายดังกล่าว ที่เขียนเอาไว้ว่า "วัดถ้ำน้ำ" ชื่อแปลก ชอบความเงียบของถ้ำ ที่มันวิ้ง จนใจหยุดนิ่งไปด้วย พระธุดงค์ท่านชอบมาเจริญภาวนากัน หรือชาติก่อน ผู้เขียนจะเคยธุดงค์ละมัง จึงเป็นสัญญาเดิมๆ ที่ผุดขึ้น

    ผู้เขียนรู้สึกว่าบทความของตัวเอง มักจะเขียนยาวเกิน อาจทำให้ผู้อ่านเบื่อก็ได้ ดังนั้น จะขอเขียนเรื่องการท่องเที่ยวนี้ อีก 2 ตอน ในวันนี้แหละสัญญา เพราะเรื่องราวนั้น เป็นคนละรูปแบบ คือมีทั้งทางบก ทางน้ำ ความรู้สึกจะได้ไม่ปนเปกัน งั้นกระทู้นี้ แค่เกริ่นนำ ติดตามบันทึกหน้า กับการท่องเที่ยวถ้ำน้ำด้วยกัน ซึ่งขอบอกไว้เลยว่า ผู้เขียนถึงกับอึ้ง เมื่อได้พบกับสิ่งที่ไม่ได้คาดฝัน กับผู้ที่ข้าพเจ้าระลึกถึงทุกวัน ท่านคือพญายม......เยี่ยมวิมานพญายมค่ะ