ความเงียบสงัดภายใต้ความมืดของเงาแห่งรัตติกาล หลากหลายลมหายใจของพระกรรมฐานปฏิบัติความเพียรฝืนสังขารและกิเลสโดยการสมาทาน “เนสัชชิ”
การเนสัชชิหรือการตั้งจิตอธิษฐานไม่นอนตลอดห้วงราตรีนั้น เป็นการบำเพ็ญเพื่อฝืนการลากพาของกิเลสในการเข้าสู่กามสุขนั่นคือการ “นอน”
การติดสุขในการนอน เป็นกามอีกด่านหนึ่งของชีวิตนี้ที่เราจักต้องข้ามผ่านไปให้ได้
การติดสุขกับความสบายภายใต้ผ้าห่มอันอบอุ่นทำให้เราพลาดประกอบกุศลกรรมหลากหลายสิ่ง
การติดสุขกับพื้นที่ราบเรียบขนานกับสันหลังของเรานั้น ทำให้เราพลาดพบเจอกับสิ่งมหัศจรรย์ของชีวิตหลากหลายอย่าง
การฝืนใจ แข็งใจ กับการเอนกายลงนอนกับพื้นนั้นมิใช่เรื่องง่ายนักเมื่อเห็นที่นอนปูลานอยู่เต็มหน้า
การฝืนใจ แข็งใจ กับความคิดที่ว่าไม่นอนแล้วจะป่วย ไม่นอนแล้วจะเพลีย ไม่นอนแล้วจะเปลี้ย หมดเรี่ยวหมดแรงในกับงานในวันพรุ่ง
ปัจจุบันกาลและงานในปัจจุบัน เป็นสิ่งที่เราต้องทำให้ดีที่สุด
การปฏิบัติความเพียรเพื่อทวนกระแสกิเลสเป็นงานสำคัญที่สุดของชีวิตที่อยู่กับปัจจุบัน
ลมหายใจภายใต้เงามืดของรัตติกาล ได้ผันผ่านให้พานพบกับสิ่งที่ไม่เคยได้เห็น
ลมหายใจภายใต้เงามืดของรัตติกาล ได้คืบคลานนำสิ่งที่เราไม่เคยได้รู้จักให้ได้สัมผัส
สัมผัสกับพลังแห่งชีวิต
สัมผัสกับความจริงแห่งชีวิตที่ตรงข้ามกับความจริงและความรู้ทางโลก
สัมผัสกับวิธีการฝึกฝนปฏิบัติตนอันที่จะนำความอดทนมาให้สู่จิตและกาย
การสมาทาน “เนสัชชิ” ในทุกค่ำคืนแห่งวันพระนี้ คงเป็นจุดเริ่มต้นที่ถูกต้องและถูกทางในการพลิกผ่านชีวิตจากคุณหนูกระหม่อมบางเข้าสู่หนทางของความจริงแห่งสังขารในปัจจุบันกาล เทอญ....
กราบนมัสการหลวงพี่ ปภังกร ขนฺติวโร