วันนี้ เย็น ๆ มีนัดเลี้ยงกาแฟ ...blogger จากแดนไกลค่ะ เลยคิดว่าเย็นนี้คงไม่มีเวลา มานั่งเฝ้า G2K web blog เป็นแน่ ...เลยหยิบต้นฉบับ ในstock มาลงไว้ให้ คอกาแฟที่รักอ่านกันเล่น ๆ
ก็เป็น ตำนาน กาแฟเค้าล่ะค่ะ ...คอกาแฟบางท่านอาจรู้แล้ว แต่บางท่านอาจจะยังไม่รู้ ... ..ที่ว่าตำนาน เนี่ยบางครั้งก็ยากจะพิสูจน์ ว่าจริง หรือ ไม่จริง ..บอกยากค่ะลองมาจิบกาแฟแล้ว อ่านกันเล่น ๆ เย็น ๆ ใจนะคะ (ตำนาน แปลว่าไม่ใช่ตำแป๊บเดียว เอิ้ก ๆๆๆ )
มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับต้นตอกาแฟอยู่หลายแหล่งจนสับสนไม่รู้จะเชื่อใครดี แต่ที่เล่าตรงกันนั้นมีอยู่ว่า คนที่พบกาแฟเป็นคนแรก ชื่อนายKaldi ชายเลี้ยงแกะชาวเอธิโอเปีย ที่บังเอิญสังเกตเห็นแกะมีทีท่าประหลาดไปกว่าเคย ร่าเริงกระโดดโลดเต้นผิดวิสัย จึงแอบดูจนพบว่า มันกินผลไม้หน้าตาคล้ายเชอรี่สีแดง ด้วยความอยากรู้ นายคาลดิ เลยลองชิมดูบ้าง ปรากฏว่าเขารู้สึกเริงร่า กระปรี้กระเปร่า ไม่แพ้แกะเลย กาแฟจึงเริ่มโด่งดังในละแวกนั้น
ต่อมานักบวชในศาสนาอิสลาม รู้ข่าวเข้า จึงพยายามขนผลกาแฟกลับไปกิน ขณะประกอบพิธีกรรมทางศาสนาบ้าง แต่ระยะยาวไกล ทำให้ต้องตากแห้งเสียก่อน เวลาจะกินก็เอาผลใส่น้ำแล้วกินทั้งเนื้อและน้ำพร้อมๆ กัน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาก็สามารถสวดมนต์ยามค่ำคืน โดยไม่ง่วงเหงาหาวนอนอีกต่อไป
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> อีกข้อมูลหนึ่งกล่าวว่า ชายชาวอาระเบียคนหนึ่ง ถูกผลักใสให้ออกไปผจญภัยในทะเลทราย กับเหล่าบริวาร โชคดีที่เจอต้นกาแฟเข้าเลยก็เอามาต้มกิน นอกจากไม่อดตายแล้ว ยังมีกำลังวังชาเพิ่มขึ้น ชาวเมืองมอคคา ในละแวกใกล้เคียงรู้ข่าวเข้า จึงตั้งชื่อผลไม้ชนิดนั้น ให้เป็นเกียรติแก่เมืองว่า Mocha </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> จบแล้วค่ะ ตำนาน 2 เรื่อง ..ถ้า คอกาแฟ ท่านใด ..เจอเรื่องเล่า ที่ต่างกันออกไป ลองเอามาเล่าสู่กันฟังหน่อย นะคะ ...กาแฟ วันนี้ จะได้ เร้าใจขึ้นอีกนิด ไง ...เอิ้ก ๆๆๆ ...</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>
จะเย็น หรือจะร้อน
ก็ไม่อ่อนใจ
</p><p> </p><p> </p><p> </p><p> คำเตือน : กรุณา อย่าดื่มเกินวันละ 3 แก้ว ...ถ้าจะดันทุรังเถียงว่า..วันละแก้วไม่เคยเปลี่ยนซักที ก็เอาเป็นว่าอย่าเติม เกินวันละ 3 หน ...เดี๋ยว จะตัวดำ เหมือน ยาย coffee mania ...อย่ามาบ่นแล้วกัน เอิ้ก ๆๆๆ</p><p></p><p>Note : อ้างอิงมาจากหนังสือชื่อ coffeemania : โดย SUMMER สำนักพิมพ์ FOOLSTOP</p>
ติดกาแฟค่ะ (สารภาพอย่างหน้าชื่นตาบาน) ตอนเช้า ๆ อากาศเย็นๆ กาแฟหอม ๆ อุ่นๆ สักถ้วย อื้มมมมมมมมมม ^^" สุขจริงๆ
สำหรับคนที่เคยลิ้มลองกาแฟชนิดนี้มาแล้วต่างยืนยันตรงกันว่ามันมีกลิ่มหอมแปลกว่ากาแฟชนิดอื่น รสชาติเข้มข้นและเหมือนกับมีส่วนผสมของกลิ่นคาราเมลและช็อกโกแลตผสมกัน
สนนราคาของกาแฟชนิดนี้ที่ขายๆ กันมีราคาประมาณ 300 – 500 เหรียญสหรัฐฯต่อปอนด์ ส่วนราคาต่อแก้วที่ขายกันตามร้านกาแฟก็อยู่ที่ 5 เหรียญสหรัฐฯ ต่อแก้ว
ผมขอ … คาปูชิโนใส่ฟองนมเยอะ ๆ ครับ :)
ระวังติดลมกาแฟหัวทิ่มบ่อนะครับ อิๆ ตำนานก็คือตำเมิน มะช่าย… ตำนานก็คือ ตำนาน เห็นว่าตำนานเรื่องโคคา หรือเครื่องดื่มอื่นๆ ก็มาแนวๆ นี้ครับ ว่ามีเด็กเลี้ยงแกะ เห็นแกะกินใบโน่นใบนี่แล้วกระปรี้กระเปร่า เหมือนๆ กันหมด .. แต่ก็สนุกดี ยังไงก็ต้องฟัง เพราะว่าไม่มีใครเกิดทันสักคน
ชอบดื่มกาแฟเหมือนกันแต่ไม่บ่อย เชื่อครับมันทำให้กระปรี้กระเปร่าขึ้น
ถ้ามีเรื่องเล่าเกี่ยวกับกาแฟจะเก็บมาฝากครับ
เครื่องดื่มมีตำนาน
โห….. ดื่มทุกวัน แต่ไม่รู้ประวัติ
มีบันทึกนี้แหละทำให้ผมตาสว่างขึ้นเยอะเลย
สวัสดีค่ะcoffee_mania
สวัสดีค่ะ
ดื่มกาแฟแล้วสวยเหมือนเจ้าของบล็อก ก็ดีหรอก จะได้ดื่มต่างน้ำ จะบอกว่ารูปนี้สวยจัง ว่าจะเข้ามาชมหลายวันแล้ว สรุปรวมเป็นวันนี้แหละเหมาะดี
...
ความสุขที่คุณดื่มได้
เรื่อง ตำนานน่ะ ..ใครเล่าก่อนได้เปรียบค่ะ
ขอบคุณ ค่าที่ชม
สวัสดีค่ะ ตามรอยมาจากบล็อกคุณธวัชชัย ไปดูผ้าย้อมคราม
เป็นคนชอบกาแฟเช่นกันค่ะ แต่ไม่ใช่คอกาแฟจัดที่ประมาณว่าต้องชงอย่างมีพิธีกรรม ตอนเช้าจิบกาแฟคนเดียวเงียบๆที่ศาลา มองดูสายน้ำ ชมธรรมชาติ คนละวิวกับคุณ แต่เชื่อว่าความสุขคงเหมือนกัน
และชอบใบไม้เปลี่ยนสีของฤดูใบไม้ร่วงยิ่งนัก ที่แม่ฮ่องสอนมีให้เห็นสวยมาก ยังจำได้เมื่อไปเยือนครั้งหนึ่งนานมาแล้วค่ะ คนข้างกายไปทำงานถวายสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถแทบทุกปีตอนหน้าหนาวค่ะ อากาศที่นี่ดีมากๆนะคะ
ขอเล่าเรื่องกาแฟนิดหนึ่ง ตัวเองเคยไปประชุมที่โคลอมเบีย ซึ่งเป็นแหล่งผลิตเมล็ดกาแฟดีมากของโลกแห่งหนึ่ง เชื่อมั้ยคะว่า กาแฟที่ดื่มในโรงแรมชั้นหนึ่งก็งั้นๆ เพื่อนฝรั่งบอกว่าเป็นเพราะเทคโนโลยีที่จะดึงความหอมและรสชาติออกมานั้นสู้คนฝรั่งไม่ได้ น่าเศร้าจริงๆ นี่ล่ะนะคะ การที่เรามีทรัพยากรแต่ไม่สามารถพัฒนาความรู้ให้เราใช้ประโยชน์จากทรัพยากรของเราได้เต็มที่ เป็นแค่ผู้ผลิตวัตถุดิบ ประเทศกำลังพัฒนาเป็นเหมือนกันหมด
เป็นคนรักน้องหมาเหมือนกันอีกด้วย แวะไปชมน้องหมาของดิฉันบ้างนะคะ ในรื่องล่าสุดที่เขียนในบล็อก
http://gotoknow.org/blog/riverlife
(เมื่อเช้าแวะดื่มกาแฟ แลดูสายหมอก สดชื่นนนนนนนน มาก ๆ ค่ะ