สนามบินสุวรณภูมิ 16-10-50  

..ในกลุ่มของสมาชิกเฮฮาศาสตร์  เมื่อใกล้ชิดสนิทสนมกันมากขึ้น แต่ละคนก็เริ่มฉายแววเด็ดที่ภาษาทางการเรียนกว่าศักยภาพในตัวตนออกมา บางคนก็เปลี่ยนพฤติกรรมไปสุดขั้ว จนพรรคพวกสงสัยว่าเป็นตัวจริงเสียงจริงรึเปล่า ยกตัวอย่างเช่น “คนชอบวิ่ง” เมื่อก่อนนี้ถือว่าเป็นหัวหมู่ทะลวงฟันอยู่ในชั้นA1+1เลยทีเดียว พอมาเข้าก๊วนเฮฮากลายเป็นนักออกแบบบรรยากาศเชิงสร้างสรรค์ได้อย่างบรรเจิด ผลงานหรือครับ ติดตามกรณีศึกษาได้จากเรื่องข้างล่างนี้ 

 

7. เจนจิต รังคะอุไร (ตูน)
เมื่อ จ. 15 ต.ค. 2550 @ 11:32 [423535] [ลบ]

  • สวัสดีค่ะพ่อ  ดีที่พ่อได้พักผ่อนตามความเหนื่อย  แต่ไม่รู้ว่าเท่าที่ร่างกายต้องการรึเปล่านะคะ อิ อิ
  • คุณหมอสุธีถามว่าจะ ฝากกอดพ่อมั้ย เพราะท่านกับพ่อจะได้เจอกันที่ กทม. วันนี้ (จันทร์ 15 ต.ค. 50)
  • ตูนจำได้ว่าตูนกับพ่อไม่เคยกอดกันแบบจริงๆ จังๆ ซักที เพราะแค่ประสานมือกับสื่อสารกันทางใจก็ ...
  • แต่โจทย์ที่ยากกว่าที่คุณหมอถามมาอีกคำถามคือ แล้วถ้าพ่อฝากกอดกลับมา  แล้วคุณหมอจะเอามาให้ตูนอย่างไร  5 5 5

ตีความได้ว่า นี่คือต้นคิดในสร้างเสริมวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ขององค์กร ในหมู่เราเบี้ยน้อยหอยน้อยอยู่นอกงบประมาณใดๆอยู่แล้ว ทุกอย่างต้องช่วยเหลือตัวเอง จะทำอะไรต้องมองหาสินทรัพย์ทางปัญญา หรือสมบัติแฝงเร้นที่เป็นต้นทุนพื้นฐานตัวตนหรือในจิตใจของเรา เอามาถอดรหัสเป็นภาษากายหรือภาษาใจ กระบวนการกอดของชาวเฮฮาศาสตร์ถือว่ามีคุณค่าที่ทรงพลังยิ่งนัก ในโลกนี้ยังจะมีของฝากอะไรที่สร้างความปลื้มปิติได้เท่ากับการได้รับกอด ยิ่งเป็นของฝากจากลูกๆด้วยแล้ว มันมีอานุภาพต่อความระลึกถึงกันเหลือเกินแล้วลูกเอ๋ย..  

เรื่องมันไม่ได้จบลงที่คนชอบวิ่งรับอาสาเอาของฝากมาให้เท่านั้น ท่านยังมาย้ำว่าจะฝากกลับคืนไปไหม รับรองไม่อมไม่เบี้ยว จะเอาของฝากให้ถึงตัวลูกๆทุกคนอย่างแน่นอน หลังจากเราคุยกัน และได้ส่งมอบของฝากไปให้ลูกๆทุกคนที่อยู่สองแควเรียบร้อยแล้ว บุรุษไปรษณีย์สาขาเฮฮาศาสตร์ก็ลาพวกเราบินกลับไปเมื่อคืนนี้  ยังไม่ทราบผลการส่งมอบ ไม่ทราบว่าจะถูกใจหรือพอใจหรือเปล่า อิอิ.. 

เมื่อคืนนี้ มีลูกชายมานอนกองกันอยู่กับพ่อ3คน แล้วก็แยกย้ายกันไปทำภารกิจแต่เช้า อ.ขจิตบินไปเชียงใหม่แล้วต่อไปปาย เพื่อไปทำกิจกรรมกลุ่มการเรียนภาษาอังกฤษร่วมกับครูแอน ดร.ศักดิ์พงศ์ กับเอกจตุพร ออกเดินทางช่วงสาย จึงมีเวลารับประทานอาหารเช้าด้วยกัน เอกกลับปาย แวะเชียงใหม่จึงฝากอดน้าอึ่งอ๊อบไป5ครั้ง  ระหว่างที่นั่งแท็กซี่มาสนามบินสุวรรณภูมิ ขจิตโทรฯมารายงานว่าบินไปถึงปายแล้ว มีครูแอนรับ ก็เลยบอกขจิตว่า..

"พ่อฝากกอดครูแอน" ด้วย

ครูแอนจะรับของฝากที่สนามบิน หรือรับเมื่อเดินทางไปถึงโรงเรียนแล้ว อิอิ.

กรณีของเรื่องนี้ : สะท้อนให้รู้ว่า

  • กระบวนการเฮฮาศาสตร์เกิดจากการออกแบบแล้วนำมาปฏิบัติจริง
  • คนชอบวิ่งต้องควักกระเป๋าบินมาประชุมร่วมกับคณะ
  • ได้ความรู้จากการประชุมแบบทางการ และเสวนานอกรอบกับชาวเฮฮา
  • ถามว่าเซ็งกลับไปเหมือนการประชุมกลุ่มอื่นๆไหม
  • มันต่างกันที่มีคนคอยรับของฝากอย่างใจจดจ่อ
  • คนชอบวิ่งก็จะได้เล่าเรื่องราวที่เป็นประโยชน์ให้ในก๊วนฟัง
  • นี่คือการผนวกวิชา กับ ชีวิต ทำให้ชีวิตมีชีวา