<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มีผู้ป่วยโรคจิตสองคนมาหาหมอจิตเวชด้วยอาการเดียวกัน เขาเดินมาตัวเอียงๆ ยกมือสองข้างระดับหัวไหล่...หุบรักแร้เล็กน้อย...ขยับมือนิดๆ ทำท่าบินคล้ายนก....คือ...เขาคิดว่าเขาเกิดเป็นนก...</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“สวัสดีครับ เป็นอะไรกันมาล่ะครับ”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เป็นนกครับ” เขาตอบเหมือนกันทั้งคู่….คุณหมอก็เริ่มรักษาตามทฤษฎีที่ได้ร่ำเรียนมา…</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เวลาผ่านไปๆ….การรักษาก็ดำเนินไปๆ…เรื่อยๆ…..จนคุณหมอเชื่อว่าเขาทั้งสองคนหายแล้ว</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ตอนนี้เป็นอะไรกันครับ” คุณหมอถาม</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เป็นคนครับ” เขาตอบ …เอ้อ…ค่อยชื่นใจคนรักษาหน่อย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>แต่จะเชื่อใจได้อย่างไรว่าหายเป็นปลิดทิ้ง….ต้องทดสอบ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>คืนวันนั้นคุณหมอนำตัวผู้ป่วยสองคนนั้นเข้าไปนอนพักในห้องเดียวกัน....ให้อยู่ด้วยกันทั้งคืน.... กะว่าถ้าหายแน่แท้ต้องสามารถอยู่ด้วยกันได้ เฉกเช่นคนปกติ </p><p> </p><p>เช้าวันต่อมาก็พาสองผู้ป่วยออกจากห้อง เพื่อมาพูดคุยเป็นการทดสอบขั้นสุดท้าย</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เป็นไงบ้างครับ หลับสบายดีไหม”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“หลับสบายดีมากๆเลยละคร๊าบ”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เออ..ดีๆ....แล้ววันนี้คุณเป็นอะไรกันล่ะ”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ผมเป็นนกครับ....”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คุณหมอตกใจ...ไหนเมื่อวาน(มัน)หายจากนกกลับมาเป็นคนแล้ว ทำไมวันนี้(มัน)กลับมาเป็นนกอีกล่ะ(หว่า)</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“อ๋อ....หมอไม่ต้องตกใจครับ ก็ผมเป็นนกฉัตรชัยไง้”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>เฮ้อ!...โล่งอก.... คุณหมอดีใจไม่น้อย ที่อย่างน้อยหายแน่ๆคนนึงละนะ แถมวาดฝันว่าตนเป็นพระเอกยอดนิยมซะด้วย </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“แล้วคุณล่ะครับเป็นยังไง” คุณหมอหันไปถามผู้ป่วยอีกคน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เป็นนกเหมือนกันฮะ...”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คุณหมอต๊กกะใจ…อะไรกันอีกล่ะ(วะ)?</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“แฮ่ๆๆ.....แต่หนูเป็นนกสินใจฮ่ะ”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ฮาๆๆๆๆๆๆๆ........ </p><p></p><p>(มีตอนที่สองต่อค่ะ….เรื่องเล่า(ดัดแปลง)จากสองDJ…(อีก)... “ฉันกลายเป็นหนอน” )</p>
เรื่องเล่า(ดัดแปลง)จากสองDJ…. “ฉันเกิดเป็นนก”
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
coffee mania · 15 ต.ค. 2550
ladymooneye · 15 ต.ค. 2550
นายกรเพชร · 15 ต.ค. 2550
pa_daeng · 15 ต.ค. 2550
PuKe · 15 ต.ค. 2550
สวัสดีครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ..พ่อครูฯ
พ่อหมูอ้วน
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อิอิ นึกว่าคุณหมอก็เป็นลูกนก ที่ร้องเพลงคุณลำไย ไง อิอิ
เพื่อนหมอเคยเล่าให้ฟังเหมือนกันว่า คนไข้ชอบเอาหนังสติ๊กไปยิงกระจกชาวบ้าน ญาติก็เลยพามารักษา จนกระทั่งวันหนึ่งหมอเห็นอาการทั่วไปก็น่าจะดี คนไข้เริ่มมีความร่าเริงขึ้น ก็ทดสอบว่าหายหรือยัง ก็ถามว่าหากได้ออกจากโรงพยาบาลตอนนี้อยากทำอะไรมากที่สุด
คนไข้ตอบว่า อยากเอาหนังสติ๊กไปยิงกระจกโรงพยาบาล ชอบ...
หมอเห็นว่ายังไม่หายก็เลยให้อยู่ต่อ ครั้นต่อมารักษาอีก ๓ เดือน อาการดีขึ้นกว่าเดิมหมอก็เลยทดสอบอีกครั้ง ถามว่าถ้าได้ออกไปอยากทำอะไรมากที่สุด คนไข้บอกว่า
"นึกๆดูแล้ว อยากออกไปทำขนมขาย"
หมอนึกในใจว่า เออท่าจะให้ออกได้แล้วละ แต่ก็ยังอยากรู้ต่อจึงถามว่า ทำขนมขายแล้วเป็นไงต่อ
คนไข้ก็บอกว่า จะเอาเงินที่ได้ใส่กระปุกออมสินไว้
หมอก็นึกในใจว่า เออ เข้าท่า สงสัยให้ออกได้ตั้งแต่วันนี้เลย ขออีกคำถามเดียว แล้วเงินที่เก็บไว้จะไปทำอะไรต่อ
คนไข้ก็บอกว่า จะเอาไปซื้อหนังสติ๊กแบบเขาสัตว์ที่แกะลายสวยๆ แล้วเอามายิงกระจกโรงพยาบาล....แฮ่...
"สิ่งที่ดีที่สุด ก็ยังมีคนติ สิ่งที่แย่ที่สุด ก็ยังมีคนชอบ....นานาจิตตัง....ธรรมะคือธรรมะ ทุกอย่างย่อมเป็นไปตามกรรม" สาธุ............
เอ้า…พ่อคู้น….ขำจนขากรรไกรค้างแล้ว….มือที่ดึงขอบยางยืดกางเกงในน่ะ ปล่อยได้แล้วจ้า…เฮ้อ..ดึงนานไปหน่อย เจ็บสะโพกหล่อนจะแย่…ฮาๆๆๆๆ…….
คุณหมอรับ admit แม่สาวคนนั้นแล้วและฝากบอกว่าวันหลังน่ะ…ห้ามเล่นพิเรนอีก…ไม่งั้นจะจับ admitทั้งคู่จ้ะ
ครับ ครับ แม่คู้น....คราวหน้าไม่เล่นพิเรนแล้วล่ะ....แต่มันสนุกอย่าบอกใครเลย.....จะพอๆ กับเจ้าปูจิ ปูจิของน้องซานมั้ยนะ ไม่อยากจะบอกว่า แป๊ะ แป๊ะ น่าจะสนุกกว่านะ......อิ อิ
พ่อดอกมะลิ
ขำดีอ่ะพี่ หายจากโรคหนึ่งกลายเป็นเบี่ยงเบนแทน อิ อิ
น้องแก้มยุ้ย
พออิ่มแล้วก็ไปเดินดูงาน Exhibition เกี่ยวกับการออกแบบ พอดีตอนเดินผ่านจากลานจอดรถไปหาศิษย์พี่ทั้งสองที่สตาร์บัค น้องเป็นคนเห็นเลยชวนไว้ก่อนแล้วค่ะ วันนี้ไม่ได้ไปส่งศิษย์พี่ใหญ่เพราะไกลมาก อยู่ทางบางนาโน่น น้องไม่คุ้นทางกลัวพาหลงไปถึงชลบุรี ศิษย์พี่คงกลัวๆ เลยนั่งรถ taxi กลับเอง ส่วนพี่ตุ๋ยก็กลับรถไฟฟ้า
เรื่องที่คุยก็สรรพเพเหระ สนุกสนาน ทั้งเรื่องเพลง มุกตลก งาน ปนๆ กันไป นี่เห็นพี่รองนัดกะพี่ใหญ่ว่าจะไปเชียงใหม่ 27 นี้ เดี๋ยวก็เจอกันอีกน่ะ