น้องมาวิ่งมาหาอย่างร่าเริง หน้าซื่อ ตาใส ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย! น้องหมา.....

แย่แล้วค่ะ!  น้องหมาแย่แล้ว  ไม่ใช่น้องหมาของผู้เขียนหรอกค่ะ  เป็นของลูกนาย 

 

 เมื่อวานนายสั่งผู้เขียนให้ส่งน้องหมาทั้ง 3 หน่อไปเสริมสวยเสริมหล่อค่ะ  ผู้เขียนก็เลยให้คนขับรถขับไปส่งไว้ที่ร้านที่ซอยเอกมัย (นั่งชูคอสลอนอยู่เบาะหลังเป็นคุณชายคุณหญิงเลยค่ะ..) ให้ไปทิ้งไว้ 3 ชั่วโมงแล้วไปรับกลับมา 

น้องหมาทั้ง 3 พันธุ์ลาซา แอปโซค่ะ  น่ารักมากเลย (หน้าตาเหมือนในรูป)  อ้อ!  เค้าชื่อ  โยโด  โกโร  แล้วก็ลูเป้ค่ะแปลว่าอะไรก็ไม่ทราบเหมือนกัน  เป็นครอบครัวพ่อ-แม่-ลูก  พ่อกับแม่เค้าเกิดที่นิวยอร์กค่ะ พอดีลูกนายย้ายกลับมาเมืองไทยก็เลยติดตามมาด้วย  แต่คุณลูกมาเกิดในเมืองไทยเลยได้สัญชาติไทยไป  ตอนที่เค้ากลับมาเมืองไทยใหม่ๆ ผู้เขียนยังพูดติดตลกกับเพื่อนๆ ว่า  เอ!  เราต้องพูดภาษาอังกฤษกับเค้ามั๊ยเนี่ย  เวลาเรียกเค้าจะเรียกยังไง  Come on!, Come here!  , Hey! You  อะไรประมาณนี้รึเปล่า  แต่แล้วเราก็เรียกชื่อเค้าเฉยๆ  แล้วก็พูดภาษาไทยกับเค้า  ก็หันกลับมามองนะคะ  แต่ก็คงไม่รู้เรื่องหรอกค่ะ  คงมองหน้ากันแล้วก็คงพากันคิดในใจ I don’t understand, again please! again please! แล้วก็คงส่ายหน้า  เบื่อจัง! คนอะไร  พูดอะไรก็ไม่รู้เรื่อง (อันนี้คิดเองค่ะ.. )   

  เข้าเรื่องดีกว่า....เวลาผ่านไป  3  ชั่วโมงคนขับรถก็ไปรับกลับมา  เค้าเข้ามาหาผู้เขียนวิ่งมาอย่างร่าเริง หน้าซื่อ ตาใส ( เป็นธรรมชาติของสุนัขทุกตัวเวลาอาบน้ำใหม่ๆ เค้าจะร่าเริงมาก  วิ่งวนไปรอบๆ ห้อง  นอนกลิ้งเกลือกไปมา  ดูมีความสุขจริงๆ ) ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยน้องหมา  โอ้โห!  ทำไม ทำมั๊ย  เป็นอย่างนี้ฮึน้องหมา  ใครไปทำอะไรให้เนี่ย  ความรู้สึกตอนนั้นก็อยากจะหัวเราะแต่ก็หัวเราะไม่ออก  สงสารก็สงสาร  อึ้งเลยค่ะ  ทำไมหน้าตาเป็นแบบนี้  นี่ถ้าเค้าได้มองกระจกแล้วคงต๊กกะใจตัวเอง  นี่ฉันแน่นะ!  ใช่แน่นะ!  แล้วก็คงสะบัดหน้าไปมาหลายๆ ครั้ง แล้วมองกระจกอีกที  โอ! พระเจ้า  แล้วก็คงชี้หน้าผู้เขียน  มาทำอะไรฉ๊านฮะ! แล้วฉ๊านจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน  ฮือ....ฮือ (ขนาดผู้เขียนเวลาช่างตัดผมให้สั้นนิดหนึ่งก็ยังไม่ค่อยมั่นใจ  ต้องมองกระจกแล้วหมุนซ้ายทีขวาที  ทำยังไงกับผมดีล่ะเนี่ย) 

 ก็ก่อนที่จะเอาเค้าไปส่งที่ร้านก็ยังดูน่ารักดีอยู่หรอกค่ะ  หน้าตาบ้องแบ๊ว สวยใส  สภาพเค้าตอนนี้แนวมาเลยค่ะ  ขนเค้าถูกตัดแหว่งเว้าไม่สวยซะเลย  หน้าตาตลก  ผมด้านหน้าถูกตัดเป็นผมม้าเต่อๆ ดูเด๋อด๋าไงไม่รู้  เป็นม้าแบบแนวๆ (ไม่ได้ถ่ายภาพไว้  สงสารเค้าค่ะ)  สงสัยช่างที่ร้านเป็นเด็กแนวด้วยรึเปล่าเนี่ย  กะจะหาพวกเหรอ!  ทำน้องหมาของฉันเป็นหมาแนวไปด้วย  โอ๊ย! ตายแล้ว  ตอนนี้เจ้าของยังอยู่ต่างจังหวัดค่ะ  นี่ถ้ามาเห็นโลกจะแตกไหมเนี่ย  น้องหมาเป็นหมาแนว  ผู้เขียนก็คงจะต้องเป็นเด็กแนวเหมือนกันค่ะ...แนวว่าจะถูกดุค่ะ 

 ปกติที่ร้านก็แต่งมาให้สวยนี่นา  ทำไม ทำมั๊ยคราวนี้ถึงเป็นแบบนี้  นึกไปนึกมา  ผู้เขียนก็ต้องร้องว๊ายออกมาค่ะคุณ  ผิดไปแล้วค่ะ!  ผู้เขียนส่งน้องหมาไปผิดร้าน   ก็ร้านที่ส่งไปน่ะเป็นคลินิกประจำที่ส่งเค้าไปฉีดวัคซีน  ฉีดยาทั่วๆ ไป  แต่ที่นั่นก็มีบริการครบวงจรนะคะ  มีบริการเสริมสวยเสริมหล่อ  อาบน้ำตัดขนสุนัขด้วย  แต่ร้านที่เค้าต้องไปเสริมหล่อประจำอยู่อีกที่  ที่ซอยทองหล่อค่ะ  เป็นร้านสำหรับเสริมหล่อโดยเฉพาะ   ผู้เขียนจำผิดร้านค่ะ..แฮ แฮ 

 อย่าโกรธพี่หมีเชอรี่เลยนะน้องหมา  ขอแก้ตัวใหม่  ครั้งต่อไปต้องสวยต้องหล่อแน่ๆ เลยค่ะ  เมื่อวานพี่หมีเชอรี่ทำน้องหมารุ่งริ่ง  แต่ว่า...พรุ่งนี้พี่หมีเชอรี่ก็คงจะต้องรุ่งริ่งเหมือนกันค่ะ 

ขอโทษนะน้องหมา.....พี่หมีเชอรี่ไม่ได้ตั้งใจค่ะ