คนเราสามารถฝึกสัตว์มาใช้งานได้มากเช่นฝึกช้างทำงาน ฝึกลิงเก็บมะพร้าว แต่ก็ไม่มีใครสามารถฝึกปู หอย และเต่าได้เลย ครูเคยเล่าว่าสัตว์ที่มีกระดองแข็งด้านนอกเช่น ปู เต่า หอย จะมีลักษณะแข็งกระด้าง ทำให้ใครฝึกไม่ได้ ไม่มีใครจะฝึกได้ทั้งในปัจจุบันและอนาคตบางครั้งแม้ฝึกได้ถ้าผิดเวลาหรือช้าไปก็อาจเสียใจแบบที่เรียกว่าโตเกินกว่าที่จะร้องไห้ เจ็บปวดเกินไปที่จะหัวเราะ


ส่วนลิง ช้าง เสือ สัตว์เหล่านี้ข้างนอกอ่อน ข้างในมีพลังและมีประโยชน์ต่อมนุษย์ มนุษย์จึงเอามาฝึกใช้งาน ตั้งโรงเรียนฝึกลิงยังทำมาแล้ว โรงเรียนฝึกสุนัขก็มี ...
คนเราบางคนก็หยิ่งทะนงตัวเองเหมือนปูชูก้าม วางตัวทะนงทั้งที่ตัวเองไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ดูครอบครัวก็ยังมีหนี้ท่วมหัว หนี้รถยนต์ หนี้สหกรณ์ หนี้บัตรเครดิต ฯลฯ แต่เวลาอยู่กับลูกน้องสารพัดจะขู่ตะคอก ทีไปยืมเงินนักการภารโรงบอกกับเขาว่าอย่าพูดแรงไปอายคนเขา....อายทำไมก็ตัวเองใช้เงินไม่รู้จักออม...กลายเป็นโรคทรัพย์จางหลายรอบหลายหน
อนึ่ง เวลาทำงานผู้บริหารบางคนมีแต่พระเดชไม่เคยมีพระคุณ ไม่อายลิงช้างเขาบ้างเหรอไงก็ไม่รู้...ใครพูดอะไรก็ไม่รับฟัง ฟังก็ฟังแบบหูทวนลมคงมีมานะคือความถือตัวครบ 9 อย่างเลยกระมัง ถึงได้คิดว่าตนเองเท่านั้นยอดเยี่ยมยิ่งใหญ่ แต่แท้จริงแล้วด้านครอบครัวไม่ประสบผลสำเร็จ รู้อะไรก้ไม่รู้จริง ทำตัวอวดอำนาจไปวันๆ...ขาดความยุติธรรมในหัวใจเท่านี้หรือคือชีวิตที่เรียกตนว่าเป็นสัตว์ประเสริฐ
คิดถึงมงคลชีวิตที่พระท่านสอนว่า คนอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นมงคล เป็นบุญ เป็นทางก้าวหน้าของชีวิต ทำแล้วคนรักนับถือ "คนอ่อนน้อมภายนอกดูนุ่มนวล ภายในก็มักมีปัญญาดี มีความสามารถคล้ายเสือสิงห์ช้างที่ภายนอกอ่อนนิ่มแต่ภายในทรงพลัง ฝึกก็ง่ายใช้ก็คล่อง คนอ่อนน้อมถ่อมตนจึงฝึกตนให้มีอำนาจยิ่งใหญ่สามารถนั่งบนหัวใจคนที่เป็นลูกน้องได้และยังทำตัวเป็นประโยชน์แก่โลกมนุษย์อีกด้วย....
"มหาสมุทรซึ่งเป็นที่ไหลมารวมกันของน้ำทั่วสารทิศนั้นเพราะมีระดับพื้นต่ำกว่าที่น้ำทั้งหลายอยู่ ผู้ต้องการรับความรู้หรือความดีจากคนอื่นก้จะต้องรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตัวเช่นกัน"
ดังนั้น เราหละจะเลือกเป็น ปู หอย เต่าหรือช้าง ม้า หรือจะเป็นมหาสมุทรที่น้อมรับน้ำไม่เคยอิ่ม ในฐานะที่เกิดมาเป็นคนแล้วชาติหนึ่ง หรือในฐานะเป็นผู้นำองค์กร ควรวางคนให้เหมาะสมกับงานด้วยไม่ใช่เอาคนที่ตนเองชอบแต่ดีแต่คุยมาทำงาน ผู้นำต้องทำงานด้วยสมอง...อย่าทำเหมือนเอาคอคิด...
สวัสดีค่ะน้องชาย...
สนุกกับการทำงานนะคะ...
ชอบมากเลยครับ
ผมสอนให้ลูกเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน แม้จะเป็นลูกอัยการจังหวัดเมื่อเดินเข้าไปที่ทำงานแม้แต่ยามหรือนักการ ลูกผมก็จะยกมือไหว้ก่อนทุกครั้ง ถ้าคนเราไม่หยิ่งผยอง เขาจะเข้าถึงจิตใจผู้อื่นได้ง่ายครับ
สวัสดีครับญาเอื้อยครู
สิริพร กุ่ยกระโทก
สวัสดีครับท่านบัณฑูร
นาย บัณฑูร - ทองตัน
หวัดดีครับครูรักษ์
RAK-NA
สวัสดีค่ะ อาจารย์โกศล คงสมปราชญ์
บทความของอาจารย์ได้ข้อคิดในการประพฤติปฏิบัติตนมากค่ะ และในฐานะที่เป็นเด็กก็คิดว่าเราเองยิ่งควรอ่อนน้อม และเรียนรู้จากผู้ใหญ่ให้มาก เหมือนข้อคิดหนึ่งที่บอกไว้ว่า "ให้ไวในการฟัง ช้าในการพูด และช้าในการโกรธ"
หนูขอเลือกเป็นผู้น้อยที่อ่อนน้อม ถ่อมตนนะค่ะ
สวัสดีครับหลานสาว
นางสาว สิริรัตน์ ศรีวัฒนะ
การอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นสิ่งที่ไม่ว่าชายหรือหญิงมีก็นับเป็นศรีแก่ตัวการเปรียบเทียบหอย ปู ว่าเป็นสัตย์ที่แข็ง กระด้าง ไม่อ่อนน้อม อาจารย์ได้ไอเดียจากไหน ค่ะ แต่บางครั้งอาจเปรียบเป็น แข็งแกร่งภายนอก(เพื่อป้องกันตนเอง ) แต่ซ่อนไว้ซึ่งความอ่อนโยน อ่อนน้อม ได้ไหมค่ะ
สวัสดีครับคุณ sky
สวัสดีค่ะ อ.โกศล
ผู้ต้องการรับความรู้หรือความดีจากคนอื่นก็จะต้องรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตัวเช่นกัน
สวัสดีครูกั๊ส
Gutjang
เมื่อพูดถึงการฝึกฝนสิ่งมีชีวิตอื่นที่ไม่ใช่มนุษย์กระผมคิดว่าเป็นการเรียนรู้ธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตนั้นๆจนเกิดความเข้าใจแล้วจึงใช้ความพยายามฝึกให้พวกเค้าทำตามความชอบของเค้าหรือเพื่อใช้งานตามความต้องการของคน กระผมเคยเห็นเค้าใช้ให้นากเก็บกระป๋องน้ำอัดลม ฝึกให้นกปั่นจักรยาน สุนัขกระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง หรืออื่นๆอีกหลายชนิด ล้วนแล้วแต่ต้องเข้าใจหรือมีการให้อาหารเป็นรางวัล ส่วนเรื่องที่อาจารย์เชื่อมโยงน่าจะเป็นลักษณะพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตบางชนิดที่สามารถฝึกให้มีพฤติกรรมที่คนต้องการได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะสามารถฝึกได้ทุกตัวจริงหรือเปล่าครับ แต่ในส่วนของการอุปมากับนิสัยคนเป็นสิ่งที่ชวนให้คิดครับว่าคนอ่อนน้อมถ่อมตนเหมือนกับสิ่งมีชีวิตที่ฝึกได้ แต่คนที่ไม่อ่อนน้อมเปรียบดังสิ่งมีชีวิตที่เปลือกหรือกระดองแข็งชอบชูก้าม จริงๆแล้วก้ออย่างที่อาจารย์ตอบคุณskyว่าอยู่ที่มุมมอง แต่ในปัจจุบันการเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตนก็ต้องเป็นด้วยความระมัดระวังเพราะคนที่ไม่รู้จักความอ่อนน้อมถ่อมตนอาจจะยิ่งข่มเอาก็อาจเป็นได้จริงหรือเปล่าครับ
สวัสดีครับคุณวุฒิชัย สังข์พงษ์
อันความคิดวิทยาเหมือนอาวุธ
ประเสริฐสุดซ่อนใส่เสียในฝัก
สงวนคมสมนึกใครฮึกฮัก
จึงค่อยชักเฉือดฟันให้บรรลัย
สวัสดีครับครูรักษ์
สวัสดีครับอาจารย์
ขจิต ฝอยทอง