วารสารทักษิณคดี ปีที่๖ ฉบับที่๒ โดย สาวิตรี สัตยายุทย์

                   ๔. โนรายก ชูบัว

                                  โนรายก ชูบัว เกิดเมื่อ พ.ศ. ๒๔๖๕ ที่บ้านทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ ๖ จากโรงเรียนวัดทะเลน้อย อุปสมบท ๑ พรรษา สอบได้นักธรรมตรี และเมื่อลาสิกขาบท ก็ได้ไปรับราชการตำรวจอยู่ ๒ ปี จึงออกจากราชการและย้ายไปพำนักที่อำเภอระโนด

                                  โนรายก ได้หัดรำโนรามาตั้งแต่อายุ ๘ ขวบ โดยหัดกับโนราเลื่อน พงศ์ชนะ แห่งบ้านทะเลน้อย และอยู่ประจำคณะโนราเลื่อนมาจนอายุ ๑๖ ปี จึงแยกมาตั้งคณะขึ้นเอง

                                  ในระยะที่แยกโรงใหม่ ๆ นั้น เมื่อถึงฤดูแล้ง โนรายกจะนำคณะไปแสดงอยู่ประจำในเขตพังงาและภูเก็ต ครั้นถึงฤดูฝนก็จะนำคณะกลับพัทลุง และช่วงที่ว่างจากการแสดงก็ได้ไปฝึกรำทำบทกับโนราวัน จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นโนราที่มีชื่อเสียงมากในการรำทำบทในสมัยนั้น โดยฝึกอยู่ประมาณ ๖ เดือนก็ชำนาญ จากนั้นจึงกลับมาทำพิธีผูกผ้า

                                 โนรายกได้ใช้ชีวิตการเป็นศิลปินมากว่า ๖๐ ปี โดยตลอดระยะเวลาได้พยายามรักษาแบบแผนของโนราดั้งเดิมเอาไว้อย่างมั่นคง เช่น โนรายกได้ถือปฏิบัติโดยเคร่งครัดตลอดเวลาว่าโนราต้องใส่เครื่อง ใส่เทริด ครบชุด และในการแสดงก็เช่นกันได้พยายามแทรกความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องโนราให้แก่ผู้ชมทุกครั้ง

                                  โนรายกเป็นผู้ที่มีความสามารถทั้งการรำ การร้องกลอน และบทตลก จึงทำให้มีผู้เรียกหาไปแสดงมิได้ขาด โดยได้ประชันกับโนราดี ๆ ในภาคใต้เกือบทุกคณะ ได้ออกทำการแสดงไปทั่วทั้ง ๑๔ จังหวัดภาคใต้และบางจังหวัดในภาคกลาง มีการแสดงครั้งสำคัญ ๆ ที่นับเป็นเกียรติประวัติ เช่น  รำถวายสมเด็จพระราชชนนีที่เกาะอาดัง จังหวัดสตูล เป็นต้น

                                  โนรายก ชูบัว ยังได้รับเกียรติให้เป็นครูสอนโนราแก่นักเรียนนักศึกษา และผู้สนใจในสถาบันการศึกษาหลายแห่ง เช่น สถาบันราชภัฏนครศรีธรรมราช สถาบันราชภัฏสงขลา และวิทยาลัยนาฏศิลป์นครศรีธรรมราช เป็นต้น

                                  โนรายก ชูบัว ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง(โนรา) เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๐