สอนเพลงอีแซว..ให้โรงเรียน

ในชุมชน..ที่สนใจ..ใฝ่รู้

       ผมหายหน้าหายตาไปจากบันทึกหลายวันเพราะต้องตรวจข้อสอบต้องทำคะแนน เพราะผมสอนหลายห้องหลายระดับ ทั้ง ม.๑ ม.๔ และม.๖ รวม ๔ รายวิชา ม.๑ สอนวิชาการแสดงเพลงอีแซว ม.๔ สอนการแต่งคำประพันธ์ ม.๖ สอนวิชาพื้นฐานภาษาไทย กับวิชาการอ่านการเขียนภาษาไทยโบราณในท้องถิ่น พอทำคะแนนเสร็จ ตัดเกรดเรียบร้อยก็เริ่มมี กิจกรรมทันที

      เมื่อวันที่ ๔ ตุลาคม ๒๕๕๐ พอผมส่งเกรดให้เจ้าหน้าที่ทะเบียนวัดผลเสร็จ ก็มีคณะครูนักเรียน โรงเรียนเทศบาล ๔ วัดโพธิ์อ้น สังกัดเทศบาลตำบลสองพี่น้อง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี นำโดยท่านผอ.กฤตนัย ปุญญะสิทธิ์ และคุณครูสุภชา ปุญญะสิทธิ์ มารอ ขอให้ผมช่วยสอนทั้งครูและนักเรียนร้องเพลงอีแซว

       จุดมุ่งหมายสำคัญคือเพื่อเพิ่มทักษะความรู้ไว้ใช้แสดงสืบสานในงานต่างๆ และเพื่อประกอบทักษะความสามารถ ในโครงการแข่งขันคนเก่งระดับประเทศ ซึ่งตัวแทนที่ผ่านรอบคัดเลือกคือ ด.ช.ปิยะวัตร ศรีโปฎก นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ ของโรงเรียนนี้ จะต้องนำความรู้ความสามารถเหล่านี้ไปแสดงประกอบด้วย

        วันนั้นผมต้องตีกลองตะโพนเอง แล้วก็สอนให้ครูและนักเรียนตีฉิ่ง ตีกรับ แล้วก็แต่งเนื้อเพลงอีแซวที่เกี่ยวกับอำเภอสองพี่น้องและโรงเรียนเทศบาล ๔ วัดโพธิ์อ้น และฝึกให้นักเรียนร้องและรำกันอยู่เป็นชั่วโมง ในตอนสุดท้ายคุณครูขอให้ร้องบทที่แต่งนี้อัดเทปให้ด้วย ผมจึงต้องทั้งร้อง ทั้งตีกลอง ทั้งอัดเทป วันนั้นร้องอยู่หลายเที่ยว จนเหนื่อย มือก็ตีกลองจนพอง เพราะผมเคยแต่ให้เด็กตี ไม่เคยตีเองนานๆอย่างนี้ ผมเริ่มรู้ว่าเด็กๆเพลงอีแซวของผมเขาเหนื่อยกันอย่างนี้นี่เอง

      อย่างไรก็ตามผมก็มีความสุขที่ได้เผยแพร่ความรู้ในสิ่งที่ผมรักและดีใจที่มีคนเห็นความสำคัญมาเรียนรู้ ถึงเหนื่อยก็อยากให้มีอย่างนี้บ่อยๆครับ