บันทึกที่ผ่านมาเป็นการพูดถึงเนื้อหาของการประชุมซะเป็นส่วนใหญ่ ในบันทึกสุดท้ายในเรื่องนี้ผมขอนำเสนอวิถีชีวิตใน 6 วันที่ผ่านมานี้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง . . . ถ้าไม่นับวันที่ไปถึงและวันที่กลับก็เท่ากับว่าอยู่จริงๆ 4 วัน ผมพักอยู่ที่โรงแรม Holiday Inn Galleria Manila จริงๆ จะเรียกว่าเป็นเมืองมนิลาก็คงไม่ถูกต้องนัก เพราะดูจากที่อยู่ของโรงแรมเขียนว่าอยู่ในเมือง Pasig City เป็นเมืองที่อยู่ทางตะวันออกของมนิลา จะเรียกว่าเป็นส่วน Metropolitan หรือปริมณฑลของมนิลาก็น่าจะได้ ผมพักอยู่ที่นั่น 6 วัน 5 คืน แต่ละวันก็ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าเช้าตื่นขึ้นมา ลงลิฟท์จากชั้น 16 มายังชั้น 4 พอออกจากลิฟท์เลี้ยวขวามาก็เจอห้องอาหาร (Cafeteria) ทานอาหารเช้าที่นั่น (อาหารกลางวันก็ที่เดียวกัน) ทานเสร็จแล้วเดินตรงมาประมาณ 50 เมตร ก็ถึงห้องที่ใช้ประชุม
<p style="margin: 0cm -7.7pt 0pt 0cm; text-indent: 45pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">ส่วนของห้องประชุมนี้แท้จริงแล้วอยู่ในอีกโรงแรมหนึ่ง เป็นโรงแรมที่ชื่อว่า Crown Plaza Galleria Manila เป็นโรงแรมในเครือที่อยู่ติดกันกับ Holiday Inn เราไปใช้ห้องประชุมที่นั่นทั้ง 4 วัน โรงแรมนี้มีห้องประชุมหลายห้องมาก มีเรื่องหนึ่งที่ผมค่อนข้างจะทึ่งมากเกี่ยวกับการบริการอาหารว่างของที่นี่ ก็คือ ระหว่างพักเบรก (break) ถ้าเห็นของว่างที่นำมาเสริฟ (serve) พร้อมน้ำชา/กาแฟแล้วจะตกใจ เพราะขนาด (ปริมาณ) ใหญ่มาก สอบถามดูจึงรู้ว่าเป็นเรื่องปรกติของการประชุมในฟิลิปปินส์ ของทานตอนเบรคจะค่อนข้างเป็นอาหารหนัก (ดูรูปข้างล่าง) มองดูแล้วไม่น่าจะเป็นของว่างเลย สรุปแล้วทั้ง 4 วันนี้ผมไม่ได้ทานของว่างเลยสักมื้อเดียว เพราะไม่มีที่ว่างพอที่จะรับได้</p> <p style="margin: 0cm -7.7pt 0pt 0cm; text-indent: 45pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">ในการประชุมแต่ละวันกว่าจะแยกย้ายกันก็ปาเข้าไปเกือบหกโมงเย็น หลังจากนั้นถือว่าเป็นเวลาส่วนตัวใครจะไปทำอะไรก็เชิญ (ต้องไปหามื้อเย็นทานกันเอง) แต่วันแรกมีการเลี้ยงรับรองที่ห้องอาหารของโรงแรมที่พัก เย็นวันที่สองผมกับอาจารย์จากไต้หวันไปเดินห้าง (ศูนย์การค้า) ด้วยกัน ผมลืมบอกไปว่าโรงแรมนี้มีศูนย์การค้าที่ติดอยู่กับโรงแรม ขนาดเท่าๆ กับเซ็นทรัลลาดพร้าวเห็นจะได้ มีห้างใหญ่ที่ชื่อว่า “Robinson” อยู่ที่นั่น นอกนั้นก็เป็นร้านเล็กๆ ทั่วไป ลักษณะคล้ายกับในพลาซ่าของเซ็นทรัลลาดพร้าว ผมกับอาจารย์จากไต้หวันใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในร้านหนังสือ ผมได้หนังสือมาสองเล่ม หลังจากซื้อหนังสือก็ไปทานเฝอ (ก๊วยเตี๋ยวน้ำเวียตนาม) ราคาชุดละ 200 เปโซ (ประมาณ 180 บาท) ประกอบด้วยเฝอ 1 ชาม ชามะนาว 1 แก้ว และขนมพุดดิ้งเวียตนาม ลักษณะคล้ายขนมเปียกปูน 1 ถ้วย ถือว่าเป็นมื้อที่ใช้ได้เลยทีเดียว</p> <p style="margin: 0cm -7.7pt 0pt 0cm; text-indent: 45pt; line-height: 150%" class="MsoNormal">สำหรับช่วงเย็นของการประชุมวันที่สาม เป็นครั้งแรกที่ได้เดินออกมานอกโรงแรมที่พัก เพราะมีคนแนะว่ามีศูนย์การค้าขนาดใหญ่อยู่ใกล้ๆ ต้องเดินไปประมาณ 15 นาที ชื่อว่า SM Mega Mall ผมไปเดินแล้วแต่ไม่ประทับใจเท่าไหร่ เพราะดูของแล้วไม่น่าสนใจ ในที่สุดก็ไปหยุดที่ร้านหนังสืออีกจนได้ ทำให้ได้หนังสือมาอีกสามเล่ม วันนั้นทานมื้อเย็นเป็นบะหมี่น้ำหนึ่งชาม ลักษณะแบบ Fast Food ราคาชามละ 60 เปโซ สำหรับรายการอาหารเย็นวันที่ 4 วันสุดท้ายของการประชุมก็ทานอยู่ใน Food Court ของห้าง Robinson ที่อยู่ติดกับโรงแรมที่พัก ทานข้าวสวยกับหมูย่าง มีวุ้นเส้นผัดอยู่ข้างๆ และน้ำแกง 1 ถ้วย ราคาชุดละ 90 เปโซ </p><p style="margin: 0cm -7.7pt 0pt 0cm; text-indent: 45pt; line-height: 150%" class="MsoNormal"></p><p> ผมลืมบอกไปว่าวันที่ 4 วันสุดท้ายนี้มีเวลาว่างช่วงบ่าย เจ้าภาพผู้จัดได้พาไปชมพิพิธภัณฑ์ซึ่งอยู่ไม่ไกลเท่าใดนัก แต่รถติดมากใช้เวลาเดินทางประมาณ 40 นาที อยู่บริเวณที่เรียกว่า Makati City อยู่ทางทิศใต้ของที่ที่เราอยู่ ค่าบัตรผ่านประตูเข้าดูพิพิธภัณฑ์ ต้องจ่ายกันคนละ 350 เปโซ ผมเอากล้องไป แต่เขาห้ามถ่ายรูป ถ่ายได้เฉพาะบริเวณด้านหลัง (ข้างนอก) ที่เป็นสวนและเป็นร้านค้า ไปหกวันนี้ถ่ายรูปมาได้ไม่มากนัก ซึมซับบรรยากาศบางส่วนได้ตามรูปข้างล่างนี้ครับ </p><p>
</p><p> ป้ายโฆษณาสองข้างทาง รถตุ๊กๆ ของฟิลิปปินส์</p><p>
</p><p> บรรยากาศการประชุม ของว่างตอนเบรค</p><p>
</p><p> เห็นแล้วน่าตกใจ พิพิธภัณฑ์</p><p>
</p><p> บริเวณสวนด้านหลังพิพิธภัณฑ์ รูปเดียวที่ถูกบันทึกไว้ในกล้องของผม</p><p> </p>
ของว่าง เนี่ย ไข่ กับ ไส้กรอก หรือครับ
โห ... เห็นก็กลัวอ้วนแล้วครับ
อาจารย์ ไม่ เอ่ยถึง สาวๆ ปินส์ เลย นิ
ขอขอบพระคุณอาจารย์ประพนธ์...
ของว่างในรูปเป็น ขนมปังสองชิ้นคล้ายขนมปังกระเทียม และเป็นเส้นคล้ายสปาเก็ตตี้มีน้ำราดครับ
สำหรับสาวๆ ชาวปินไม่ค่อย "ปิ๊ง" เท่าไร สวยสู้สาวไทยไม่ได้หรอกครับ
ผมนึกว่าสาวตากาล็อก สวยซะอีกเห็นนักร้องแต่ละคนน่ารักดี