ระยะนี้จะพบว่า.....บล็อกนี้ได้รับการบันทึกเรื่องราวบ่อยมาก  เพราะในความเป็นจริง  ครูอ้อยไปประชุม  อบรม  สัมมนาบ่อยมาก 

ทั้งเข้าร่วมประชุม  อบรม และสัมมนาด้วยตัวเอง  และ  เป็นวิทยากรให้การประชุม  อบรม  สัมมนา  ก็บ่อยมาก 

แต่ละครั้งของการไปนี้  ต้องออกจากโรงเรียนด้วยความถูกต้อง  ก็คือ.....มีคำสั่ง  หรือ  หนังสือเชิญจากหน่วยงานโดยตรง  หรือหน่วยงานอื่น  ก็ตาม 

ครูอ้อยจะเขียนบันทึกเสนอท่านรองผู้อำนวยการและท่านผู้อำนวยการด้วยทุกครั้ง   และทุกครั้ง  ก็ได้รับความเห็นชอบ  และ  ลงความเห็นให้ไปร่วมประชุม อบรม สัมมนาด้วยทุกครั้ง...

ครูอ้อยไม่เคยดำเนินการตามใจชอบ  ริจะออกไปไหนมาไหนด้วยอำนาจบาดใหญ่ของตัวเองสักที 

ในวันปกติธรรมดาที่ไม่ได้ไปไหนมาไหน  ครูอ้อยก็อยู่  และมาโรงเรียน  ปฏิบัติราชการตั้งแต่ 05.30 น.ของทุกวัน  โดยลงเวลาแบบนี้ทุกวัน  และกลับบ้านในตอนเย็น  16.30 น.เป็นต้นไปทุกวัน 

ด้วยความพากเพียร  ครูอ้อยจึงมีผลงานทั้งทางด้านการสอน  บทเรียน  แบบฝึกหัด  การคิดวิเคราะห์เขียน    วิจัยทั้งด้านการเรียน  วิจัยในด้านการบริหารงานของกลุ่มสาระฯ   ช่วยเหลือเพื่อนครูทั้งในโรงเรียนและต่างโรงเรียน  ช่วยเหลือหน่วยงานที่เหนือขึ้นไปทั้งหน่วยงานโดยตรงและทางหน่วยงานอื่นๆที่มีหนังสือเชิญ 

ด้วยการปฏิบัติงานแบบนี้  ทำให้ครูอ้อยมีความปึกแผ่นทางด้านความรู้และความชำนาญ....แต่ความปึกแผ่นนี้ก็ติดตัวติดสมองครูอ้อยเอง  มันเป็นความสุขที่คงทน 

ไม่มีใครล่วงรู้หรอก  ครูอ้อยเก็บความรู้สึกความภาคภูมิใจนี้ไว้ในตัวเองตลอดมา......

จวบจนเมื่อวานนี้   ท่านผู้อำนวยการเชิญประชุม  หัวหน้ากลุ่มสาระทุกคนประชุมเพื่อที่จะขอคำหรือข้อเสนอแนะในการนำเสนอต่อที่ประชุมผู้ปกครองเครือข่าย....เพราะจะจัดงานบุญทอดผ้าป่า...หาเงิน  

ครูอ้อยฟังเรื่องอื่นๆที่ท่านผู้อำนวยการพูดถึง..เรื่องการออกจากโรงเรียน  ครูอ้อยมองไปรอบๆห้อง  มีสองสามท่านที่ออกจากโรงเรียนบ่อยมาก  ตรงตามที่ท่านพูด 

หนึ่งในสองสามท่านนั้นก็คือ.....ครูอ้อย   แต่เอ....ครูอ้อยไปไหนมาไหนก็ขออนุญาตทุกครั้ง  ท่านก็เซ็นต์อนุญาตทุกครั้งนี่นา   ....

แล้วท่านว่าใคร....ไม่ใช่ครูอ้อยแน่....จะไปแคร์ทำไม  ยืดอก  มองคนอื่นสิ....อย่าไปยุ่งกับเขาเลย  เมื่อไม่ใช่เรา 

ครูอ้อยก็เสนอความคิดว่า....อยากได้ห้องปฏิบัติการภาษาที่มีเครื่องคอมพิวเตอร์  50 เครื่อง   เพื่อใช้ในการจัดการเรียนรู้ตามโปรแกรมการสอนภาษาอังกฤษด้วย..

แบบโรงเรียนมัธยมและโรงเรียนที่มีชื่อเสียง...จะได้หรือไม่  ก็ต้องขอลองดู..ได้หรือไม่....ก็ทำตามหน้าที่แล้ว

ในข้อความที่ประชุมหลายเรื่องนั้น  มีอยู่เรื่องหนึ่งซึ่งครูอ้อยดีใจมากก็คือ.....ต่อจากนี้ไป  จะไม่ประชุม  อบรม  สัมมนา  ในเวลาที่จัดการเรียนการสอน 

จะประชุมในเวลาเย็น  หรือเวลาวันหยุด  ที่ดีใจก็เพราะ  เวลาที่ไปประชุม อบรม สัมมนานั้น  จะได้ไม่เบียดเบียนเวลาสอน  นักเรียนก็ไม่ได้ถูกทอดทิ้ง 

ดีใจมากเลย  ก็ขอให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ   หน่วยเหนือ  หรือศึกษานิเทศก์  ก็อย่าจัดการประชุม อบรม สัมมนา ในวัน และเวลาที่สอนนักเรียน ..... ก็แล้วกัน 

หากเรียกประชุม อบรม สัมมนา  โดยหน่วยเหนือ  หรือท่านผู้อำนวยการ หรือรองผู้อำนวยการ  สั่งการมาด้วยวาจา หรือ หนังสือคำสั่ง....ครูอ้อย..จะไม่ไป  ...จะไม่ทอดทิ้งนักเรียนไป....โดยเด็ดขาด....ไม่เชื่อ...คอยดูสิ...