เด็กทั้งสามคนป่วยจากอะไรเอ่ย จากข้อมุลที่เห็นจนตาลายคิดว่าอาการเหนี่ยวนำของแต่ละคนน่าจะเกิดจากอะไรคะ

สวัสดีค่ะ ..ตามสัญญา หลังจากสติมา และตื่นตัวเต็มที่ ก็จะนำเรื่องราวเมื่อวานนี้มาเปิดเผย ว่าด้วยภารกิจ “หมอผีจำเป็น”

ผลจากการศึกษา ใน OPD card พบว่าเด็กผู้หญิงทั้งสามคน ขอสมมติชื่อเป็น น้องอ่าง  น้องหนู และ น้องแหวน นะคะ ทั้งสามคนอยู่ในวัยใกล้เคียงกัน  14 -15 ปี  มาด้วยอาการเดียวกันคือ Hyperventilation syndrome  และหมดสติเรียกไม่รู้สึกตัวทั้งสามคนถูกนำตัวมาโรงพยาบาลพร้อมกัน ..เวลาประมาณ 11โมง ของวันศุกร์ที่ 28 ก.ย.

ดูข้อมูลจากตรงนี้ ยากที่จะคาดเดาได้ว่าใครเป็นก่อน เป็นหลังหรือใครเหนี่ยวนำใคร ..(ปริศนา พาฉงน) เพราะเป็นข้อมูลรายคน ไม่เห็นการเชื่อมโยง  ข้อมูลที่ไล่ย้อนดูประวัติย้อนหลังก็พบ (เงื่อนงำ)อีกว่า น้องอ่างพึ่งมาโรงพยาบาลด้วยอาการ เกร็งและหมดสติเมื่อวานเย็น แต่ไม่ได้ Admit ไว้ หลังฉีดยาไปให้เด็กได้พัก อาการสงบคงที่แพทย์ก็ให้กลับไป  ส่วนอีกเงื่อนงำหนึ่งคือ น้องแหวนก่อนหน้านี้ประมาณ 1 เดือนที่ผ่านมา  ประวัติก่อนหน้านั้นไปเป็นปี พบว่าน้องแหวนเคยมีประวัติ ถูกนำส่งโรงพยาบาลด้วย โรคกลุ่มอาการนี้มาก่อนและเป็นมามากกว่า 4 ครั้ง   ส่วนน้องหนูไม่มีประวัติว่ามีอาการมาก่อน แต่ว่าน้องหนู ให้ประวัติเพิ่มเติมว่ามีอาการปวดเวียนศีรษะก่อนจะมา รพ.  1วัน

เมื่อไปถึงโรงเรียน ..คุณครูก็ได้เตรียมนักเรียนไว้แล้ว ..ผู้เขียนขอพบกับเพื่อนนักเรียนที่อยู่ร่วมในเหตุการณ์ด้วยค่ะ ทราบว่ามีสามคน นักเรียนมาถึงอย่างรวดเร็ว หลังจากที่แนะนำตัวเองกับเด็กและบอกวัตถุประสงค์แล้ว  ผู้เขียนก็เริ่มด้วยการประเมินภาวะเครียดของเด็กก่อน ..ใช้แบบประเมินของกรมสุขภาพจิตแหล่ะค่ะ ..ง่ายและแปรผลเสร็จสรรพ ...ผลออกมาเด็กทั้งสามคนมีความเครียดในระดับปกติ ...

หลังจากนั้นก็พูดคุยกับเด็กพยายามหาความเชื่อมโยงจากเหตุการณ์ ..ก็เลยทราบข้อมูลรายละเอียดเพิ่มเติมว่า ..น้องอ่างและน้องหนู ป่วยนอนอยู่ในหอพักตลอดวันพฤหัสและไม่ได้ไปเรียน ...ตกเย็น  เด็กหญิงหนูนอนอยู่ในห้อง ส่วนเด็กหญิงอ่างลงไปทานอาหารที่โรงอาหาร ทั้งที่ยังไม่สบายด้วยอาการปวดท้องและปวดศีรษะ เมื่อถึงโรงอาหารเด็กก็มีอาการชา เกร็งและเป็นลมไปเย็นนั้น คุณครูนำมาส่งโรงพยาบาล

“น้องอ่างคะ ก่อนหน้านี้หนูเคยเห็นเพื่อนหนูคนไหน มีอาการที่พวกหนูเรียกว่าชักนี่ มาก่อนไหมคะ”“ ค่ะ หนูเคยเห็นเขาเป็น ” “หนูรู้สึกยังไงคะ ตอนที่เห็นเพื่อนมีอาการแบบนี้”  “ไม่รู้ค่ะ (ทำสีหน้าลังเล อาจไม่เข้าใจว่าควรจะตอบอย่างไร)”  “หมอหมายความว่า ความรู้สึกต่อการป่วยของเพื่อนน่ะ หนูตกใจหรือกลัวบ้างไหม” คิด “ หนูสงสารเพื่อนค่ะ และก็กลัวด้วย ”“หนูกลัวอะไรคะ” “หนูกลัวเป็นเหมือนเขาค่ะ” “แล้วตอนที่หนู เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะมีอาการมือชา หนูรู้สึกอย่างไรคะ”“ หนูกลัวค่ะ แล้วก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย”

ส่วนน้องหนูซึ่งนอนอยู่ในหอพัก ก็ได้ข่าวว่าเพื่อนข้างเตียงไปโรงพยาบาลแล้วด้วยอาการ เป็นลมและเกร็ง ...เด็ก ๆ กลุ่มนี้ จะมีประสบการณ์ในการเห็นเพื่อน ๆ มีอาการแบบนี้บ่อยครั้ง ค่ะ... มีเด็กหลายคนมีอาการแบบเดียวกัน แต่ทุกราย ๆ เด็ก จะมีข่าวลือพูดกันไป ว่าเป็นผีเจ้าที่ เจ้าทาง การผิดผี ..คืนนั้นหลังจากที่เด็กหญิงอ่างกลับมาจากโรงพยาบาล  เด็กที่ป่วยนอนข้างกันไม่ได้พูดกัน ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปนอน ..(เป็นที่น่าสังเกตว่าในกลุ่มเด็กที่มาเฝ้าเพื่อน น้องไก่เป็นคนที่พูดเก่ง พยายามช่วยอย่างเต็มที่ในการอธิบายเหตุการณ์ รวมถึงใส่ความรู้สึก ใส่ความคิดเห็นด้วย..รู้สึกว่าเด็กคนนี้ เก่งในการเรื่องออกมาเป็นภาพ)

“น้องหนูคะ จากประวัติหนูไม่เคยมีอาการแบบนี้ มาก่อนเลย แล้วน้องหนูเคยเพื่อนมีอาการแบบนี้มาก่อนไหมคะ”“ เคยเหมือนกันค่ะ ”  “แล้วหนูรู้สึกอย่างไรคะ” “หนูก็กลัวค่ะ  หนูก็ไม่สบายเหมือนเขา ” “หนูรู้ได้อย่างไรว่าเพื่อนข้างเตียงเราชักและไป โรงพยาบาล”  “ไก่ค่ะ ไก่เล่าให้หนูฟังค่ะ ” พลางชี้ไปที่เพื่อน ซึ่งช่วยอธิบายเป็นฉาก ๆ (น้องไก่)

เช้ารุ่งขึ้นหลังเวลาอาหาร  ....เด็กทั้งคู่ยังนอนพักอยู่ในหอ ...โดยมีเพื่อนมาเฝ้า 2-3 คนผลัดกันเข้า ๆ ออก ๆ น้องอ่างมีอาการมือชา  1 ครั้ง คุณครูจึงให้ยาคลายกังวลไปกิน (ตามคำแนะนำของแพทย์ค่ะ)หลังรับยาน้องอ่างพักไป วันนี้ น้องแหวนซึ่งสนิทกับน้องอ่าง มาเฝ้าเพื่อนทั้งสามคนหลับไปพร้อม ๆ กัน  เมื่อใกล้ ๆ 10 โมง ..

น้องอ่างลุกไปเข้าห้องน้ำเมื่อกลับมาถึงเตียงซึ่งมีเพื่อนนอนอยู่ ก็รู้สึกปวดท้องมากทนไม่ไหว จึงร้องให้สะอึกสะอื้น และเริ่มมีมือชา อ่อนแรง และหมดสติ น้องหนูตื่นขึ้นมาเจอเพื่อนร้องให้และมีมือจีบ จึงช่วยบีบมือให้เพื่อนและตะโกนขอความช่วยเหลือ จากเพื่อน ส่วนน้องแหวนตื่นมาเจอเพื่อนมีอาการร้องให้มือเกร็งและเป็นลมไปต่อหน้า จึงลุกมาช่วยเพื่อน ด้วยความตกใจก็ร้องให้ไปด้วย ..ขณะเพื่อนคนอื่นที่ไปเรียนกลับมาก็กรูเข้ามาช่วยบีบนวด ให้ ..จู่ ๆ น้องแหวน ซึ่งร้องให้บีบนวดให้เพื่อนอยู่ก็หงายหลัง ผลึ่งลงไปและ หมดสติไปอีกคน มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น  น้องหนู ซึ่งละล้าละลังตกใจที่เพื่อน เป็นถึงสองคน ลุกไปเปิดประตู เมื่อกลับเข้ามาก็หมดสติไปอีกคน ..

เด็ก ๆ ที่เข้ามาสมทบจึงรีบไปรายงานครู และเพื่อนก็มาโรงพยาบาลในที่สุด ..  น้องอ่าง กับ น้องแหวนมาจากหมู่บ้านเดียวกันค่ะ  เป็นญาติกันด้วย และ สนิทสนมกัน ส่วนน้องหนู มาจากอีกหมู่บ้านหนึ่งแต่ก็เป็น ลาหู่แดงเหมือนกัน ..

“หนูเชื่อเรื่องผีไหม”  เด็กทั้ง 6 คนเงียบไป และสบตากัน  เด็ก5 คน บอกว่าเชื่อทุก ๆ คนที่ป่วยแบบนี้เป็นเพราะ ผีทั้งสิ้น บ้านทุก ๆ บ้านจะมีหมอผี ใคร ๆ ก็บอก ส่วนแหวนซึ่งมีอาการบ่อยที่สุด บอกว่า “ ไม่เชื่อค่ะ”“ หนูคิดว่าการป่วยครั้งนี้ เกี่ยวข้องกับผี หรือ ความเชื่อของหนูไหมคะ”   ทุกคนปรึกษากันเป็นภาษา ลาหู่ น้องหนูกับน้องอ่างและเพื่อน ๆ ทั้งสามบอกว่าเชื่อ   

ผู้ที่ยังยืนยันว่าไม่เชื่อ คือ หนูแหวน ..แถมให้อีกนิดนะคะ ..เด็กทุกคนไม่มีปัญหาเรื่องการเรียน การคบเพื่อน กับครู หรือ กับครอบครัว ..เด็กเป็นเด็กหอ แต่ก็เป้นกลุ่มเด็กที่มีความสุขดีกับการอยู่หอ ..ไม่มีปัญหาจิตสังคม.. 

มาถึงตอนนี้  ข้อมูลก็คงยังไม่ครบถ้วนหรอกค่ะ ..แต่ก็ยาวมากแล้ว..เลยมีปริศนามาฝากผู้ อ่านต่อค่ะ..เอาไว้ขบคิดสนุก ๆ ...

1.        คุณคิดว่าเด็ก ทั้งสามคนป่วยจากอะไรเอ่ยภาวะทางจิต หรือ ผี

2.        อาการเหนี่ยวนำ ที่ทำให้เกิดอาการ ของทั้งสามคน น่าจะเกิดจากอะไรบ้าง

ไว้พรุ่งนี้ จะมาปล่อยตอนจบก็แล้วกัน ..ตอนนี้ดึกแล้ว..เขียนต่อคงไม่มีใครอยากอ่านแล้วเพราะ ยาวมากกกกกกก    ราตีสวัสดิ์ค่ะ