ที่ทำงานผมอยู่บางซื่อครับ..
ผมและน้องๆในทีมที่ต้องอยู่ที่บางซื่อ จะมีอยู่หลายคนที่บ้านไกลจากที่ทำงานมาก
ผมเห็นคนบ้านไกลๆบางคนก็ใช้วิธีขับรถมาถึงที่ทำงานแต่เช้า แล้วก็นอนต่อในรถ ได้อีกงีบค่อยตื่นมาล้างหน้าล้างตา
เสื้อยับหน่อย แต่หน้ายับกว่า ไม่เป็นไร...
ดีกว่าไปรถติดให้หน้าเป็นตูด มาทำงาน
...
การมาสายสำหรับ office ผมเป็นเรื่องต้องห้ามครับ เพราะ ทุกเช้า เจ็ดโมงครึ่ง เจ้านายจะมี Morning Talk กันทุกเช้า วันละสักครึ่งชั่วโมง นัยว่าเป็นการลดปัญหาในการสื่อสารกัน เพราะใครมีอะไรก็มาเล่าให้พรรคพวกฟังกัน โปรเจคไหนใครดูไปถึงไหน ก็ต้องรู้กันหมดทั้งๆ ที่บางทีก็ไม่ได้อยากจะรู้ แต่ก็ต้องรู้ เพราะมีคนมาเล่าให้ฟังทุกวัน
แถมช่วงหลังนายบอกว่าภาษาอังกฤษพวกผมอ่อน สังเกตเวลามีฝรั่งมา มันนั่งกันเงียบไม่พูดไม่จา เหมือนจะประชุมกันด้วยโทรจิต...
เช้าๆ เลยจับท่องศัพท์กันวันละห้าคำ แถมมีสอบกันทุกวันศุกร์ เรียกว่า ได้บรรยากาศอนุบาลหมีน้อยเลย เพราะต้องท่องศัพท์ไปสอบกันทุกอาทิตย์ ...ก็ไม่ค่อยเข้าใจเจ้านายแกเหมือนกัน ว่าทำไมต้องขนาดนั้น ทำงานอยู่เมืองไทยแท้ๆ แต่กระแดะให้พูดฝรั่ง
ดูหนังฝรั่ง (sub ไทย) ได้ก็เก่งแล้วน่า...จะเอาอะไรอีก
....
ไอ้ความที่ต้องมากันแต่เช้า แถมสายไม่ได้อีกอย่างงี้ มันเลยทำให้คนไม่มีรถอย่างพวกผม ก็เลยต้องหาหลืบ มุมตาม office มานอนกัน
ไม่มีรถให้นอนแบบคนอื่นเค้าครับ เรามัน Loso...
ที่นอนก็ประกอบแสนง่าย เอาเก้าอี้มาสองตัวหันหน้าชนกันปั๊ป ก็ได้ sofa bed อย่างดีมาหนึ่งตัว
อันนี้มีเทคนิคครับ เวลาเลือกควรเลือกแบบพนักพิงสูงหน่อย เพราะพวกคอยาวเวลาหลับ คออาจหักได้ ให้สวยก็แอบไปเอาเก้าอื้นายนั่นแหล่ะ เพราะพนักพิงสูงที่สุด วันไหนนายไม่มาเป็นต้องซิวมาใช้ ...จะบอกให้ เทียบกับเก้าอี้ lazyboy ตัวหลายหมื่น ยังไม่สบายเท่านี้เลย
นอนไปนอนมาอย่างนี้ ติดเหมือนกันครับ วันไหนมาเช้าต้องนอน มีอยู่วันนอนจนเค้าประชุมจนเสร็จ ผมค่อยตื่น เพื่อนนี่มันเลวจริงๆ ไม่ยอมปลุก แล้วไอ้มุมที่ผมนอน เวลานอนไปปั๊ปนี่จะไม่มีใครเห็นเลยเพราะฉากมันบัง....
จริงๆ แล้วนายก็มาสะกิดทีแล้วล่ะ แต่ เคลิ้มๆนึกว่าฝัน เลยหลับต่อ โชคดี นายใหญ่ไม่รู้ ถ้ารู้มีหวังโดนเตะแน่....

.....
คนเราขึ้นรถเมล์มาทำงานวันละสามสี่ชั่วโมง แล้วมานอนตอนเช้าได้แป๊ปมันไม่พอหรอกครับ
อย่างงี้ต้องต่อตอนกลางวันอีกหน่อย...ข้าวปลาไม่ต้องกินมันล่ะ...ดีอีกไม่เปลืองตังส์ แถมหุ่นดี ไม่อ้วนเหมือนนาย สาวติดเกรียว ประโยชน์ท่วมท้นจริงๆ
ตอนนี้มีคนร่วมอุดมการณ์หลายคนครับ นอนอ้าปากหวอกันเป็นแถว หลังๆ เก้าอื้เริ่มไม่พอเพราะ Demand เริ่มเยอะ แต่ Supply คงที่...
ได้สมาชิกครบห้าคนเมื่อไหร่จะตั้งเป็นชมรมซะเลย ให้ชื่อว่า ชมรม"นังกลางวอน"
ชื่อเหมือนเกาหลี อินเทรนดีครับ แต่ไม่เกี่ยวอะไรกับเกาหลีหรอกครับ
ก็ชมรมนี้ "นอนกลางวัน" อย่างเดียว ไม่ให้ชื่อนี้แล้วจะให้ชื่ออะไรล่ะครับ
---จบ ----
คำเตือน: การนอนหลับในขณะเวลางานโดยไม่มีเหตุผลอันควร ถือเป็นความผิดทางวินัย อาจโดนตัดคะแนนความประพฤติได้
แต่การหลับนอนในขณะเวลางานไม่เคยปรากฏเขียนเอาไว้ในระเบียบบริหารงานบุคคล ดังนั้นอาจไม่สามารถเอาผิดได้ อย่าให้ใครเห็นละกัน สวรรค์มีตานะคร้าบ
เดี๋ยวนี้ ยังมีชมรมเพิ่มอีกนะพี่ เนนตอนยอน เกาหลีเช่นเคย แล้วก้อมีวงดนตรีของออฟอีก
เพิ่งรู้เบื้องหลังการสรรสร้างผลงานcpac moniaว่าไอเดียกระฉูดจากการนังกลางวอน..กันนี่เอง คงต้องเอาไปประยุกต์เป็นนโยบายบริษัทเราบ้าง ;)
เอ้...บอกว่าเรื่องสมมุติ ยังจะเชื่ออีก
ฮ่าๆวิดวะเนี่ยก็อารมณ์ขันเยอะเน๊าะ
แหมไปนำภาพมาจากไหนครับเนี่ยท่านพี่ เห็นภาพประกอบเลย คติเตือนใจ วัยทำงาน การหลับนอนตอนกลางวันเป็นอันตรายต่อสุขภาพครับ จงขยันทำงานตอนกลางวันแล้วนอนหลับตอนกลางคืนจะดีกว่า 555
ที่ทำงานมีชมรม นันทั้งวอน ด้วยนะ เจ้านายไม่ด่าคนในชมรมนี้เลย แต่ใจดีให้กลับไปตั้งชมรมที่บ้านตลอดไปเลย
จี้ชะมัด....ยิ่งบ้าจี้อยู่ด้วย...แน่จริงต้องเขียนให้อ่านทุกวันนะ....นะ ได้โปรด
i've heard that afternoon nap will improve the organization's productivity
if i'm not mistaken, French office workers will have an afternoon nap provided by the company to increase effectiveness of the workforce
a nap cant kill anyone, as long as ur boss agree
:)
สมัครด้วยคนๆๆ
ทำบ่อยๆ ยามเรียนอะ อิอิ
เด่วขอเปงรองประธานชมรมนะ
ส่วนประธานยกให้ผู้อาวุโสอย่างพี่ป๋อง555
สวัสดีค่ะ คุณ Pong+Roofman
อยากจะสมัครด้วคนจังค่ะ
ทั้งชมรม "นังกลางวอน" และ "นังเวลาทำงอน"
.. แต่ก็คงทำไม่ได้อ่ะค่ะ สถานการณ์ไม่เอื้อค่ะ